Φραγή στο Βλέμμα

Πολλά τραγούδια γράφτηκαν γι' αυτά σ' όλο τον κόσμο
Αυτά εκφράζουν τη χαρά, εκφράζουν και τον πόνο.
Στο πρόσωπο πρώτα αυτά είναι που ξεχωρίζουν
Κι αν τύχει να 'ναι πράσινα το θαυμασμό γνωρίζουν .

Η επιστήμη με σεβασμό μιλάει για το μάτι
Κι αν ασχολήθηκε μ' αυτό όλα δεν τα 'χει μάθει.

Είν' πράγματι δώρο Θεού σε πλάσματα δοσμένο
Και αν χαθεί τον άνθρωπο κάνει δυστυχισμένο.

Τα μάτια είν' ευαίσθητα πρέπει να τα προσέχεις
Και απ' τον ήλιο με γυαλιά πρέπει να προστατεύεις.

Χρειάζονται οπωσδήποτε και άλλη προστασία
Αφού τα μάτια στην καρδιά φέρνουν επιθυμία.

Μια εικόνα χίλιες λέξεις κάπου διάβασα εχθές
Το 'χουνε καλά σπουδάσει όλοι οι διαφημιστές.
Μα το μάτι δεν χορταίνει η αλήθεια είν' αυτή
Στην παγίδα πάντα πέφτουν και μεγάλοι και μικροί.

Των ματιών η επιθυμία αναφέρει η Γραφή
Πως προέρχεται απ' τον κόσμο κι ο Θεός πως την μισεί.

Αν σε σκανδαλίζει βγάλ' το είπε ο Ιησούς Χριστός
Κάλιο ένα να 'χω τώρα και να είμαι ζωντανός
Τι τα θέλω και τα δύο αν θα είμαι εγώ νεκρός?
Αν το μάτι είν' αιτία να προέλθει αμαρτία
Σκέφτομαι σοφό πως είναι να του βάλω γω φραγή
Μήπως έτσι σιγουρέψω την αιώνια ζωή.

Σημεία των Καιρών

Μιλούσα μ'έναν αδελφό που 'μοιαζε πικραμένος
Απ' τη ζωή του ήτανε απογοητευμένος.
Θλίψη μου είπε και θυμό έκρυβε στην καρδιά
Τα αδέλφια του τον έριξαν στα κληρονομικά.

Κρυφά πίσω από την πλάτη του λειτούργησαν αυτοί
Έλεγε είναι κρίμα που είναι κι αδελφοί.
Είν' χαρακτήρας ήσυχος τον ξέρω απο παλιά
Και η ζωή τον πλήγωσε πάρα πολύ σκληρά.

Πριν χρόνια απατήθηκε απο την συντροφό του
που κλέφτηκε μια μέρα με φίλο καρδιακό του
Τον είδα να δακρύζει πάρα πολλές φορές
να κρύβει το λυγμό του μες στις αναπνοές.

Ελεγε δεν προδόθηκε μόνο απ' τη σύντροφό του,
μα δυστυχώς τον πρόδωσε κι ο φίλος ο καλός του!
Του είπα είναι πράγματι μεγάλη αδικία
Απο αυτούς που αγαπάς να βρίσκεις προδοσία

Μόνος του το μεγάλωσε μου είπε το παιδί του,
Μα απ' την αλήθεια έφυγε κάπου στα είκοσί του
Απ' όλους και απ' όλα ένοιωθε πληγωμένος
Μα μου 'πε πως δεν ήτανε αποκαρδιωμένος

Σημεία είναι πίστευε των έσχατων καιρών
Όπως και τα πικρόχολα λόγια των αδελφών
Κι αν άνθρωποι τον πρόδωσαν που είχε στην καρδιά
Ήξερε δεν θα προδωθεί απ' τον Ιεχωβά!

Δεν ξέρεις μου 'πε ακόμα τι πρόκειται να δούμε
Στις έσχατες ημέρες αυτές που τώρα ζούμε..
Τα λόγια του στ' αυτιά μου ακούστηκαν σοφά
Σκέφτηκα πως ο αδελφός έζησε Γολγοθά

Τον τελευταίο τον καιρό τα κρούσματα πολλά
Δείχνουν ότι το τέλος είναι πολύ κοντά
Βάλλονται οικογένειες μα και οι εκκλησίες
Είναι πραγματικότητα και όχι εικασίες

Το πνεύμα του κόσμου δυστυχώς μας έχει επηρεάσει
Δεν είμαστε όπως παλιά, κι εμείς έχουμ' αλλάξει
Φαίνεται απ' το ντύσιμο το λεν κι οι κοσμικοί
Κι απο τις συναθροίσεις μας που υπάρχει αποχή

Και κάποιοι ίσως λάθος χειρισμοί απο την ηγεσία
Αιτία γίναν γι' αδελφούς ν' αλλάξουν εκκλησία
Προσωπικές συγκρούσεις αλλά και προστριβές
στο σώμα αιτία γίνονται κι υπάρχουν διαγραφές

Συχνά γίναν τα κρούσματα για αδικοπραγία
απ' άρρενες που ηγούνται μέσα στη εκκλησία.
Είναι κι αυτό σημάδι το τέλος είν' κοντά
άτομα που 'ναι ακάθαρτα να δείχνουνε πιστά!

Για πρότυπό μας τον Ιησού! Αυτόν ακολουθούμε.
Γιατί αν έχουμε άνθρωπο, ίσως σκανδαλιστούμε!
Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά,λέει παροιμία λαική,
Ούτε και τα προνόμια θα δώσουνε ζωή!

Μονάχα οι αγνές καρδιές, και συνειδήσεις καθαρές
Θα μπουν στη Βασιλεία
Γι αυτό ας φυλαγόμαστε απο την αμαρτία

Ακόμη κι αν στο παρελθόν είχαμε αμαρτήσει
Κι αυτήν την αμαρτία μας καλά είχαμε κρύψει,
Καλά θα κάνουμε λοιπόν να εξομολογηθούμε,
Γιατί τη μέρα της φωτιάς ίσως να μη σωθούμε

Το βλέμμα προσηλώνουμε μονάχα στο βραβείο
Καθημερνά ν' αγιάζουμε το όνομα το Θείο
Ακόλουθοι δεν είμαστε εμείς κάποιου αδελφού
Γι αυτό ας βαδίζουμε πιστά στα ίχνη του Χριστού

Τελειώνοντας το ποίημα αυτό ποτέ ας μην ξεχνούμε
Πως απ' ανθρώπους όλοι μας μπορεί να πικραθούμε
ΜΑ ΑΠ' ΤΟΝ ΓΙΑΧ ΕΙΝ'ΒΕΒΑΙΟ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΔΩΘΟΥΜΕ!!

Ο Νυχτερίδας

Εάν με βάλουν την αμαρτία να ζωγραφίσω σ’ένα χαρτί
Μία δική μου φωτογραφία, πιστεύω θα ‘ταν υπεραρκετή.
Σάρκα γνωρίζεις πιο ‘ναι το λάθος, κι όμως τυφλώνεσαι από το πάθος
η απόλαυσή σου προσωρινή, μα δεν έχεις το σθένος ή την πυγμή,
να δεις στον καθρέφτη, να πεις ως εδώ, στον κατεργάρη ηθοποιό.
Μέσα σ’ αυτόν λοιπόν τον καθρέφτη, εγώ τα κουσούρια μου παρατηρώ.
Και λέω γελώντας σε κείνον τον ψεύτη, καλά τα κατάφερες έως εδώ.
Ξεγέλασες όλη την εκκλησία, τι έγινε όμως με τον Θεό?
Αναρωτιέμαι άραγε, άνθρωπος δεν θα γίνω?
Γιατί είμαι μαύρο πρόβατο? Έτσι θα παραμείνω?
Μα υπάρχει ένα παράθυρο κάπου εκεί ψηλά
Το βλέμμα του επάνω μου έχει ο Ιεχωβά.
Μα τ’ αγνοώ εγώ αυτό, δεν δίνω σημασία,
Κι η σάρκα μου με οδηγεί σε άλλη αμαρτία.
Τι βλέπω εγώ στοDVD μονάχος μου στο σπίτι?
Τι κρύβει η διασκέδαση? Τι κρύβει το ξενύχτι?
Του ήλιου την ανατολή πολλές φορές την είδα
Ξενύχτης όταν γύριζα, λες κι ήμουν νυχτερίδα!
Τον ηθικό τον κώδικα είν’ εξακριβωμένο,
Νύχτα όσοι κυκλοφορούν τον έχουν πεταμένο.
Η ένοχη συνείδηση πλέον δεν αντιδρά,
Τα σήματα κινδύνου ακούγονται αμυδρά!
Μοιάζω μ’ αυτούς που ‘πε ο Χριστός πως είν’ ασβεστωμένοι,
Τάφοι απ’ έξω καθαροί μα μέσα λερωμένοι.
Θέλω να δείχνω καθαρή πως είν’ η υπόληψή μου
Γι’ αυτό λοιπόν δεν δέχομαι ούτε μύγα στο σπαθί μου!
Συνάθροιση σαν πάω, ο νους δεν είναι κει,
Μα εύκολα σε άλλους θα κάνω κριτική!
Τον έναν τον πρεσβύτερο «τον κόβω» υλιστή,
Απ’ του αλλουνού τη σύζυγο έχω σκανδαλιστεί.
Διπλή ζωή διάγω εγώ, χωρίς αμφιβολία
Στην αίθουσα χριστιανός, μα έξω αλητεία.
Καινούργιο κουστούμι αγόρασα, πήρα καινούργια τσάντα
Πουκάμισο Ιταλικό και μια ριγέ γραβάτα.
Αυτό είναι επικάλυμμα μες του Θεού τον οίκο
Φαίνομαι απ’ έξω πρόβατο που κρύβει μέσα λύκο.
Υπάρχουν κάποιες σκέψεις που έρχονται στο νου
Μοιάζουνε μ’ ερωτήσεις του απολογισμού.

Αλήθεια ποιόν υπηρετώ? Και ποιόν εγώ λατρεύω?
Τον εαυτό μου εξαπατώ και τον κοροϊδεύω.
Σε βάρκα το ένα πόδι μου το άλλο στη στεριά
Ισορροπώ ανάμεσα σε Γιαχ και Σατανά.
Μα οι πράξεις μου χαροποιούν μόνο τον Σατανά
Έγινα αιτία ονειδισμού προς τον Ιεχωβά.
Για δες αυτόν τον δούλο σου, λέει στον Ιεχωβά,
Είναι δικό σου μάρτυράς μονάχα στα χαρτιά
Το γράφει κι η ταυτότητα: Μάρτυς του Ιεχωβά.
Συχνά στις ομιλίες υπάρχει προτροπή
Αν κάποιος έχει σφάλει να εξομολογηθεί.
Κάτω απ’ τον ήλιο τίποτε, δεν θα ‘μεινε κρυφό
Αργά ή γρήγορα και γω, ίσως φανερωθώ.
Μα οι αμαρτίες μου πολλές, και κατά συρροή
Αναρωτιέμαι πια ποινή θα μου επιβληθεί.
Αν μ’ αποκόψουν σκέφτομαι θα χάσω τη δουλειά μου,
Θα χάσω όλους τους φίλους μου, θα χάσω τη χαρά μου.
Ίσως να ήτανε καλό αυτό να τ’ αποκρύψω,
Ν’ αγωνιστώ σ’ αμάρτημα μην ξαναυποκίψω.
Μα κι απ’ την άλλη σκέφτομαι τη μέρα αυτή της κρίσης,
Φοβάμαι θα μου ζητηθεί να δώσω εξηγήσεις
Θαρρώ ακούω τη φωνή σε μένα να μιλάει,
Και ένα βλέμμα βλοσυρό άγρια να κοιτάει.
« Καλώς τόνε κι ας άργησε, που ‘σε βρε νυχτερίδα?
Της νύχτας τις βρομοδουλειές, που έκανες, τις είδα.
Κι αν λες ότι μετάνιωσες δεν το ‘πες στους ποιμένες,
Δεν ντρέπεσαι να μου ζητάς τώρα ζωή καημένε»?
Γι’ αυτό το αποφάσισα απόψε θα μιλήσω
Έλεος και βοήθεια θα πρέπει να ζητήσω.
Διπλή ζωή ποτέ ξανά δεν πρόκειται να κάνω
Στο νου έχω το παράθυρο που είναι εκεί πάνω.
Μακριά από τους ασεβείς, πόρνους και οινοπότες
Γιατί όποιος μπλεχτεί με πίτουρα τον τρώνε κι οι κότες.

Γραφικές Μαντινάδες

Όταν πλουτίζει ο άδικος κι όταν καλά περνάει
Μην τον ζηλεύεις αδελφέ, τις μέρες του μετράει.

Όπως οι αναπάντητες κλήσεις στο κινητό του
Του πονηρού οι προσευχές είναι προς τον Θεό του.

Ουδέποτε δεν ζήλεψα εγώ τον γείτονά μου
Γιατί είν’ φτωχός και πιο πολλά είν’ τα υπάρχοντά μου.

Μην κλέψεις λέει η Γραφή, γιατί είναι αμαρτία
Δεν εξαιρείται απ’ αυτό ούτε η εφορία.

Λέει η Γραφή το αριστερό χέρι να μην γνωρίζει
Συνεισφορά στον Ιεχωβά που το δεξί δωρίζει.

Στον ορφανό όταν μιλάς, κοίτα τον μες στα μάτια
Νιώσε τον πόνο μιας καρδιάς που γίνεται κομμάτια.

Τον οδικό τον κώδικα μην τον παραβιάζεις,
Την ενοχή του αίματος πάνω σου μην τη βάζεις.

Ρε συ Αδάμ τι το ‘θελες το μήλο να δαγκώσεις
Σκαμπίλι στη γυναίκα σου έπρεπε συ να δώσεις.

Αν δεν μπορείς βρε αδελφέ ένα καλό να κάνεις
Παρακαλώ τουλάχιστον κακό να μη μου κάνεις.

Εμπρός σου Θεέ μου έχυσα την ατελή καρδιά μου
Συγχώρεσε παρακαλώ όλα τα σφάλματά μου.

Για χήρες και για ορφανά υπάρχει νουθεσία
Ενδιαφέρον γνήσιο να δείχνει η εκκλησία.

Σαν της φωτιάς τη θαλπωρή σ’ ένα βαρύ χειμώνα
Είναι η συναναστροφή μ’ άτομα που ‘ναι μόνα.

Το βλέμμα στρέψε Ιεχωβά στην ατελή καρδιά μου
Κίνητρο ιδιοτελές πέτα το μακριά μου.

Τα πλούτη αν κατέχουνε μια θέση στο μυαλό σου
Θυμήσου πλουσίου παραβολή, που ‘πε ο Κύριός σου.

Εσύ που βλέπεις τα νεφρά, το νου και την καρδιά μου
Παρακαλώ κατηύθυνε τα διαβήματά μου.

Να αγαπάτε αδελφούς πάρτε πρωτοβουλία
Μα κάντε το έμπρακτα αυτό με τη φιλοξενία.

Φωτιά ζεσταίνει το κορμί και γνώση το μυαλό μου
Μα όσα κι αν μάθω λιγοστά είναι για τον Θεό μου.

Γιλέκο αλεξίσφαιρο φορέστε στην καρδιά σας
Τα βέλη όλα του Σατανά να μείνουν μακριά σας.

Παρομοιάζει η Γραφή γυναίκα που γκρινιάζει
Βρύση που εκνευριστικά όλη την ώρα στάζει.

Θεέ μου δώσ’ μου νόηση και θεϊκή σοφία
Κύτταρο να ‘μαι ενεργό μέσα στην εκκλησία.

Τα σφάλματά μου Ιεχωβά μην τα υπολογίσεις
Μια χούφτα χώμα και νερό είμαι, μη λησμονήσεις.

Ο άνθρωπος ο λογικός στην αμμουδιά δεν χτίζει
Σε βράχο, θεμέλιο ισχυρό, το σπίτι του στηρίζει.

Τους αδελφούς σου ταπεινά πρέπει να υπηρετήσεις
Παράδειγμα που ‘θεσε ο Χριστός πιστά ν’ ακολουθήσεις.

Το άγιο πνεύμα του Θεού τη γη μας περιτρέχει
Σε δούλο πιστό και φρόνιμο πλούσια το παρέχει.

Θάνατε φτάνει ο καιρός να χάσεις το κεντρί σου
Ζωή μέσα απ’ τον Σιεόλ θα δούνε οι νεκροί σου.

Τις διδαχές του Ιεχωβά στο γιο σου να διδάξεις
Αν θέλεις να ευημερεί γι’ αυτόν ποτέ μην κλάψεις.

Δεν είδα δούλο σου Θεέ να είναι πεινασμένος,
Σκισμένα ρούχα να φορά, να ‘ναι δυστυχισμένος.

Να κυνηγώ τον άνεμο είναι ανοησία
Διώχνω μακριά τον υλισμό και την πλεονεξία.

Είναι κουτό να προσπαθείς σ’ ανθρώπους να αρέσεις
Το εύγε από τον Θεό πάρε εάν μπορέσεις.

Παλεύω με τα πάθη μου και τον εγωισμό μου
Τον πιο μεγάλο μου εχθρό, τον παλιοεαυτό μου.

Την αγάπη νόμος δεν μπορεί να την εσταματήσει
Μήτε και φυλακής κελί για να τη φυλακίσει.

Σαν τη φωτιά τη φοβερή, σίδερο που λυγίζει
Αγάπη που ‘ναι αληθινή σύνορα δε γνωρίζει.

Σεδράχ, Μισάχ κι Αβδέ-νεγώ ήτανε τ’ όνομά τους
Η πύρινη η λαίλαπα έμεινε μακριά τους.

Φρόντισε γιε μου ενάρετη γυναίκα ν’ αποκτήσεις
Την ομορφιά μην τη μετράς αν θες καλά να ζήσεις.

Στη χήρα και στο ορφανό δώσε από την καρδιά σου
Λογαριασμός στον ουρανό ανοίγει στο όνομά σου.

Λόγο αν δώσεις αδελφέ και αν τον αθετήσεις
Λέει ο δίκαιος κριτής πως θα λογοδοτήσεις.

Μετά τον πόνο τοκετός πάντα ακολουθάει
Τελειώνει έσχατος καιρός που Αρμαγεδδών γεννάει.

Μην κρίνεις, λέει η Γραφή, για θα ‘ρθει κι η σειρά σου
Και θα ‘σαι αδικαιολόγητος μπροστά στον κτήτορά σου.

Ο δότης που ‘ναι χαρωπός κερδίζει ευλογία
Μα ο σφιχτοχέρης δυστυχώς, αποδοκιμασία.

Στ'άσπρα μαλλιά τον σεβασμό εάν δεν αποδώσεις
Μπροστά στο δίκαιο κριτή λογαριασμό θα δώσεις.

Το σώμα χρειάζεται τροφή μα και νερό να ζήσει
Μα γνώση χρειάζεται ο νους για να ορθοποδήσει.

Πράξεις ελέους σ’ αδελφούς μέσα στην εκκλησία
Πρέπει να κάνουμε όλοι μας, υπάρχει νουθεσία.

Τα πλούτη δεν ζηλεύουμε, ούτε τα μεγαλεία
Τη μέρα την αυριανή δεν θα ‘χουνε αξία.

Μην ψάχνεις σε όρη βότανο για τη μακροζωία
Στη Βίβλο μέσα αδελφέ θα βρεις πληροφορία.

Μη λυπηθείς το έλεος στον ταλαιπωρημένο
Τον μετανάστη αδελφό μην τον κοιτάς σα ξένο.

Είν’ θεμιτό δυο νεαροί να κάνουν γνωριμία
Ας κρατηθούν όμως αγνοί για να ‘χουν ευλογία.

Όταν θωρώ τον ουρανό, τ’ άστρα και το φεγγάρι
Πατέρα μου σ’ ευγνωμονώ, μεγάλη σου η χάρη.

Πολίχνη και Μετέωρα λένε την εκκλησία
Κι όσο κι αν ψάξεις δε θα βρεις όπως αυτήν καμία.

Είν’ η καρδιά απατηλή, σφόδρα διεφθαρμένη
Το νου σας οι ελεύθεροι μα και οι παντρεμένοι.

Ανάμεσα σε ασεβείς βόσκει η αμαρτία
Δεν επιλέγουμε μ’ αυτούς να κάνουμε φιλία.

Δεν έχει σχέση ουδεμιά το φως με το σκοτάδι
Το ένα πάει στη ζωή και τ’ άλλο για τον Άδη.

Τους αδελφούς να αγαπάς, μέσα από την καρδιά σου
Δεν εξαιρείται από αυτό ούτε η πεθερά σου.

Θάλασσα ξέρω τον παλμό, στο κύμα σου ποιος δίνει
Είν’ ο σοφός δημιουργός, του ‘χω ευγνωμοσύνη.

Μεγάλες είναι οι πληγές, ο θάνατος π’ αφήνει,
Μα ελπίδα της ανάστασης τον πόνο απαλύνει.

Να βρίσκεις καθημερινώς για τη μελέτη χρόνο
Δε συντηρήσε στη ζωή με την τροφή και μόνο.

Για στόχους μέσα στη ζωή πρόσεχε ποιους θα βάλεις
Αρμαγεδδών είναι κοντά και δεν τον αναβάλλεις.

Αν πάνω απ’ τη συνάθροιση έβαλες τη δουλειά σου
Τον νέο κόσμο ξέχνα τον, λειψά τα ένσημά σου.

Σαν αστραπή μες στη νυχτιά που φάνηκε κι εχάθη
Η επιτυχία του ασεβούς που τώρα διαγράφει.

Ψάχνεις γυναίκα λογική κι έχεις ανησυχία;
Σε χίλιες μέσα ο Σολομών δε βρήκε ούτε μία.

Σ’ αυτόν που ακούει προσευχή άνοιξε την καρδιά σου
Φανέρωσε το πρόβλημα και θά βρεις τη χαρά σου.

Μέτρησε τις κουβέντες σου, ασ’ την πολυλογία,
Το βήμα το επόμενο είναι η αμαρτία.

Μην κυνηγάς διάκριση στο σύστημα αυτό
Θα είναι σαν να κάνεις μια τρύπα στο νερό.

Αν θες στα μάτια του Θεού να λογιστείς σπουδαίος
Πάρε το ολοχρόνιο τώρα που είσαι νέος.

Όσο ζυγώνει ο καιρός για τη μεγάλη θλίψη
Στις συναθροίσεις ανελλιπώς, κανένας ας μη λείπει.

Σα μάνα σου, τις αδελφές, με σεβασμό να βλέπεις
Σκέψεις που είναι πονηρές στο νου μην επιτρέπεις.

Γεννιέται η μούχλα στη βρωμιά κι από την υγρασία
Μολύνετε νους και καρδιά απ’ την πορνογραφία.

Τα δίκαια και καθαρά στο λογισμό αν βάλεις
Θα ‘σαι λευκή περιστερά και δε θα αμαρτάνεις.

Τα δάκρυα που χύνονται μες στα νεκροταφεία
Θα γίνουν δάκρυα χαράς σαν έρθει η Βασιλεία.

Αν λαχταράς τα τσίπουρα, θέλεις και τα κρασιά σου
Θα έχεις στον παράδεισο μια άμπελο δικιά σου.

Μην παντρευτείς τον οκνηρό, στείλ’ τονε στη μαμά του
Δε θα νοιαστεί αν νηστικά κοιμούνται τα παιδιά του.

Δεν έχει ο πόνος διαφορά ούτε το δάκρυ χρώμα
Γιατί όλες οι φυλές της γης πλάστηκαν από χώμα.

Βγαλμένη από τη ζωή η κάθε παροιμία
Μα οι παροιμίες της Γραφής κρύβουνε τη σοφία.

Όπως η πέτρα που κυλά, ποτέ δε χορταριάζει
Η γλώσσα αν εκπαιδευτεί τον Γιαχ μόνο δοξάζει.

Τρία μερόνυχτα ο Ιωνάς πέρασε στο σκοτάδι
Μιλούσε μόνο στον Θεό απ’ την κοιλιά του Άδη.

Μην ψάχνεις νά βρεις δίκαιο, σ’ άδικο κόσμο μέσα
Θεός του είν’ ο α διάβολος, δεν ξέρει από μπέσα.

Αν θέλεις εύνοια Θεού να ‘χεις και ευλογία
Αφιερώσου ολόκαρδα, κάν’ το με προθυμία.

Δεν είν’ ντροπή από καυγά να αποχωρίσεις πρώτος
Καλύτερα σκύλος ζωντανός, παρά λέων και ψόφιος.

Σύντροφο αν πάρεις άπιστο είναι ανοησία
Θα ‘χει η ζωή σου βάσανα, θα νιώθεις δυστυχία.

Αυτοί που σφυρηλάτησαν τα όπλα σε υνία,
Τα δόρατα σε δρέπανα, θα μπουν στη Βασιλεία.

Η ένοχη συνείδηση δε βρίσκει ησυχία
Καλύπτει την παράβαση, διπλή η αμαρτία.

Η παλιοτηλεόραση, που είναι χρονοφάγος
Δεν τρέφει υγιεινά το νου που γίνεται παμφάγος.

Η Κουτσομπόλα

Για πλάκα ρώτησα αδελφές αν είναι κουτσομπόλες
Με ένα στόμα απάντησαν όχι μου είπαν όλες.
Μεγάλη φήμη έχουνε πως κάνουν εκπομπή
Σε βάση εικοσιτετράωρη όπως το ΒΒC.

Ο τάδε γιατί χώρισε? Με ποιόν μιλάει εκείνη?
Το πρακτορείο Ρόιτερ τώρα αναμεταδίδει.
Εάν στη συντροφιά τους μπεις θέλουν να σε ψαρέψουν
Κάτι καινούργιο να ‘χουνε για να κουτσομπολέψουν.

Κι αν γλώσσα έχουνε τρανή μέσα στην εκκλησία
Στις συναθροίσεις δυστυχώς δεν απαντά καμία.
Στο στόμα όποιον πιάσουνε φωτιά θα τον εκάψει
Λάκκο θα του ανοίξει μια κι άλλη θα τον θάψει.

Μα μια αδελφή προσβλήθηκε απ’ την ερώτηση μου
Και μου ‘πε δεν την ένοιαζε πια είναι η άποψή μου.
Της είπα ότι πρόθεση δεν είχα να τη θίξω
Μα εκείνη μου ‘πε πρόσεχε το στόμα μην ανοίξω.

Τα άπλυτα μου, είπε αυτή θα τα ‘βγαζε στη φόρα
Μα ευτυχώς μου λέει αυτή δεν είμαι κουτσομπόλα.
Δεν πρόλαβα ειλικρινά συγνώμη να της πω
Το στόμα της το άνοιξε και άντε να κρυφτώ!

Ποιος είσαι συ βρε αδερφέ το έξυπνο που κάνεις
Την τάξη πρώτα σπίτι σου κανόνισε να βάλεις.
Της λέω συγνώμη αδελφή!!! Μα που να με αφήσει
Φόρα πήρε η γλώσσα της και άντε να σταματήσει.
Τράβα πρώτα στο σπίτι σου μια συμβουλή να δώσεις
Που βιάζεσαι την κόρη σου νωρίς να μεγαλώσεις!
Είμαι χαζή? Δε βλέπω εγώ πως βάφει τα μαλλιά της
Ψεύτικα νύχια έβαλε , κουνάει την ουρά της.

Για μένα ήξερε πολλά μα δεν είναι σπιούνα
Μου ‘πε πως έχει ράμματα για τη δική μου γούνα.
Όσο για τη γυναίκα μου στο βήμα όταν βγαίνει
Τη φούστα που ‘ν’ στο γόνατο μου ‘πε να τη μακραίνει.

Τι το ‘θελα ο έρημος να κάνω καλαμπούρι
Η αδερφή μας πρόθυμα με άρπαξε απ’ τη μούρη.
Αν ήταν λάθος σκέφτηκα να το επανορθώσω
Στην αδερφή μου έπαινο σκέφτηκα να της δώσω.
Όταν σε βλέπω χαίρομαι μέσα στην εκκλησία
Που μ’ ένα μπλοκ στο χέρι σου κλείνεις συνεργασία.
Δεν κλείνω μου ‘πε αδερφέ εγώ συνεργασία
Για καφεδάκι και κους- κους ψάχνω μια ευκαιρία.
Σκέφτηκα λάθος έκανα έπαινο να της δώσω
Καλύτερα φτυάρι και κασμά πρέπει να της χρεώσω.

Ξεχνούν πως λέει η γραφή εν τη πολυλογία
Προσέξτε μέσα κρύβετε κάπου η αμαρτία.
Κάποιες σ’ αυτή τη συμβουλή δε δίνουν σημασία
Κι ελέγχονται πολύ σκληρά για τη σπερμολογία.
Για αδερφών μας θέματα που δεν μας αφορούνε
Ας δείχνουμε λεπτότητα και μην ασχοληθούμε.
Ειδάλλως βλέπω αδελφοί να μας ταιριάζει γάντι
Τίτλος που δε θα θέλαμε του ΜΕΓΑ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗ

Στα Ρηχά του Βάλτου

Προτείνω σ’ ένα σκηνικό όλοι εμείς να μπούμε
Μέσα σε ζούγκλα νοερά για λίγο να βρεθούμε
Προορισμό τη ζούγκλα δεν είχαμε σαφώς
Αιτία που βρεθήκαμε εκεί είν’ ο καιρός
Σε καταιγίδα έπεσε μέσα τ΄ αεροπλάνο
Χτυπήθηκε από κεραυνό στη ζούγκλα από πάνω
Νοιώθουμε όλοι τυχεροί μέσα στην ατυχία
Γιατί ανθρώπινη ζωή δεν χάθηκε καμία

Κάποιοι από μας πονάνε και είναι ζαλισμένοι
Μα ευτυχώς είναι ελαφρά όλοι τραυματισμένοι
Στόχος η επιβίωση είναι του καθενός
Να βγούμε από τη ζούγκλα όσο είναι καιρός
Κρύβονται μες τη βλάστηση άγρια αρπακτικά
Μα εμείς μία ομάδα δεμένη σαν γροθιά
Σε μονοπάτι δύσβατο βαδίζουμε γοργά
Να φτάσουμε στο ξέφωτο που φαίνεται αμυδρά

Μα δυστυχώς εμπόδιο τεράστιο μπροστά
Υπάρχει ένας βούρκος με βρώμικα νερά
Αυτόν τον βούρκο όλοι μας πρέπει να τον διαβούμε
Απ’ τα νερά τα βρώμικα όλοι θα λερωθούμε
Τα βήματα μας σταθερά κι από ρηχά σημεία
Στο βούρκο δε βουλιάζουμε από απροσεξία
Εδώ θα ήτανε καλό να αναρωτηθούμε:
Δεν μας θυμίζει η σκηνή την εποχή που ζούμε?

Διασωθέντες όλοι μας από την αμαρτία
Εκείνη των πρωτόπλαστων, χάρη σε μια θυσία
Ο Γιος μας εξαγόρασε μας έδωσε ελπίδα
Που μες τη ζούγκλα της ζωής μοιάζει με ηλιαχτίδα
Ο νέος κόσμος του Θεού το ξέφωτο μπροστά μας
Θα απαλλάξει σίγουρα τ’ ανθρώπινα δεινά μας
Μα δυστυχώς στο βούρκο είμαστε αναγκασμένοι
Να ζούμε αυτόν του Σατανά αν και διασωσμένοι

Στιγμή μη χαλαρώσουμε και επαναπαυθούμε
Στο βούρκο αν βουλιάξουμε σίγουρα θα πνιγούμε!
Τα ρούχα κι αν θα λερωθούν μη στεναχωρηθούμε
Τα σώματα ας προσέχουμε μήπως και μολυνθούνε
Στο βάλτο ας βαδίζουμε στα πιο ρηχά νερά
Στο ξέφωτο το βλέμμα να ‘χουμε σταθερά!