Θεϊκή Απαίτηση

Ένα μικρό κορίτσι με έξυπνα ματάκια
Εχθές μου χαμογέλασε φορούσε κορδελάκια
Ξέροντας πως την αγαπώ ήρθε στην αγκαλιά μου
Το κεφαλάκι έγειρε επάνω στην καρδιά μου.

Και τούτο με συγκίνησε και μ’ έκανε να κρύψω
Το δάκρυ μου που κύλησε γρήγορα να σκουπίσω.
Είναι δεν είναι δέκα χρονών το μικρότερο μέλος τριών αδελφών
Ποιο είναι τ’ όνομά της δεν έχει σημασία
Ίσως να ‘ναι Δανάη, Άννα ή Ναταλία.

Μοναδικό της στήριγμα στο σπίτι η μαμά της
Αφού τροχαίο τραγικό στέρησε τον μπαμπά της.
Προετοιμασμένη πάντοτε είναι στις συναθροίσεις
Τα σχόλιά της εύστοχα σαν δίνει απαντήσεις.

Διδάχτηκε από μικρό να ‘ναι κοινωνικό
Μ’ αγάπη χαιρετάει τον κάθε αδελφό.
Την καμαρώνουμε όλοι μας σαν κάνει ομιλία
Και όταν για το έργο κλείνει συνεργασία.

Τους ύμνους πάντα ψάλλει μέσα από την ψυχή της
Κι όσοι μιλούν γι’ ανάσταση είν’ οι καλύτεροί της.
Σχεδόν στην ηλικία της παιδί έχω κι εγώ
Κι αυτό ίσως με κάνει σε κείνην προσιτό.

Νοιώθει ότι την αγαπώ κι εγώ πάρα πολύ
Το χάδι στα μαλλάκια της γυρεύει και φιλί.
Προσεύχομαι ειλικρινά να ‘ναι πάντα καλά
Αυτή και όλα τα παιδιά που είναι ορφανά.

Μέσα στις εκκλησίες μας υπάρχουν αδελφοί μας
Που ‘χουν ανάγκη ενθάρρυνσης και υποστήριξής μας.
Ίσως να είναι χήρες μπορεί και ορφανά
Που σίγουρα πονάει γι’ αυτά ο Ιεχωβά.

Ευθύνη έχουμε όλοι μα για κείνους να νοιαστούμε
Νόμος γραμμένος στη Γραφή να ενδιαφερθούμε.
Πρωτοβουλία ας πάρουμε όλοι κι ας πλατυνθούμε
Και με ειλικρινή καρδιά ας αναρωτηθούμε:

Πόσες φορές τους κάλεσα στο σπίτι για να φάμε
Ή πότε τους προσκάλεσα μια βόλτα για να πάμε;
Δικοί μας είναι αδελφοί πρέπει να τους σταθούμε
Τον πόνο και την θλίψη τους μαζί να μοιραστούμε

Γιατί όταν μοιράζετε ο πόνος ελαφρένει
Κι αυτοί που μένουν μόνοι τους δεν νοιώθουνε σαν ξένοι.
Κι εσύ αδελφέ μου που ακούς, το ποίημα μου στοχάσου
Ίσως υπάρχουν χήρες και ορφανά κοντά σου!

Ίσως δεν είναι η μικρή που ‘χει τα κορδελάκια
Μα σίγουρα υπάρχουνε χήρες που ‘χουν παιδάκια!
Απαίτηση είναι Θεϊκή γι αυτό και αφυπνίσου
ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΝΟΙΩΣΕ Τ’ ΟΡΦΑΝΟ ΤΗ ΧΗΡΑ ΑΔΕΛΦΗ ΣΟΥ!

A .M

Χείρα Βοηθείας

Το ποίημα αυτό το έγραψα για κάποιες αδελφές
Που μες τις εκκλησίες μας είναι ξεχωριστές

Γι αυτό επιτρέψτε μου αδελφοί να τους το αφιερώσω
Και μέσα από το ποίημα αυτό έπαινο να τους δώσω!

Ας μην βιαστείτε οι υπόλοιποι να παρεξηγηθείτε
Στο τέλος ξέρω δίκαιο πως έχω όλοι θα πείτε

Είναι αδελφές μας όσιες από όλες τις ηλικίες
Ανάμεσα μας βρίσκονται σε όλες τις εκκλησίες

Σε χήρες αναφέρομαι που ‘χουν γκρίζα μαλλιά
Μα και σε νεότερες που ‘χουν ίσως παιδιά

Σε κάποιες ίσως ο θάνατος έγινε η αιτία
Να μείνουν μόνες στη ζωή ,να ζούνε στη χηρεία

Σε κάποιες στη ζωή επήλθε χωρισμός
Από άντρα που ήταν κοσμικό , ίσως και αδελφός

Παρόλα αυτά τις βλέπουμε μέσα στις αίθουσες μας
Τις νοιώθουμε ως μητέρες μας τις νέες αδελφές μας?

Στη θέση τους αν φέρουμε λίγο τον εαυτό μας,
Αλήθεια τι πιστεύουμε θα ‘ταν για το καλό μας?

Αν λόγου χάρη μια αδελφή είναι ηλικιωμένη
Και λόγω της χηρείας της ξέρεις πως μόνη μένει
Δεν θα τανε υπέροχο με άλλες αδελφές
στο σπίτι αυτής της αδελφής να κάνετε δουλειές?

Σκέψου πως θα ‘ταν στοργικό πέρα απ’ τις συναθροίσεις
Να της παρέχεις συντροφιά με ωραίες συζητήσεις

Αν άνοιγες το σπίτι σου το μήνα μια φορά
Και προσκαλούσες άτομα που ζουν μοναχικά
Θα έδειχνες προσωπικό γνήσιο ενδιαφέρον
Κάτι που θα ‘ταν σίγουρα προς όλων το συμφέρον

Υπέροχο συναίσθημα θα ένοιωθαν κι αυτοί
Κάτι για το οποίο αιτία θα σαι συ!

Όσο για τις νεότερες τις χήρες αδελφές μας
Ας είμαστε διακριτικοί πάντα στις συντροφιές μας

Ας μη ρωτάμε πράγματα που δεν μας αφορούν
Τα λόγια ας προσέχουμε μήπως και πληγωθούν

Όμορφα ας τις κάνουμε να νοιώσουνε κοντά μας
Αφού είναι πατέρας μας ο Γιαχ είναι οικογένεια μας

Κι εφόσον η Αγάπη μας δεν πρέπει να έχει όριο,
Δεν επιτρέπεται αδελφοί να ζουν στο περιθώριο

Η επιστολή Ιακώβου 1:27
Προτρέπει να φροντίζουμε χήρες και ορφανά
Σε εφαρμογή ας θέσουμε τα λόγια αυτά λοιπόν
Επιζητώντας το καλό χήρων και ορφανών!!!!!