Το Μπλε Ποδήλατο

Να πάρω θέλω το παλιό το μπλε ποδήλατο μου
Και να τραβήξω μιαν αυγή ίσα για το χωριό μου
Μακριά από τον πολιτισμό και την τεχνολογία
Σε μια καλύβα ξύλινη να ζήσω με ησυχία
Ας είν' στην άκρη του χωριού σαν φύλακας του φαραγγιού
Μάτι να μη με βλέπει
Ο αντίλαλος το γέλιο μου διπλό να επιστρέφει
Το χρώμα κάθε εποχής ν' απλώσω στον καμβά μου
Για να 'ναι πάντα έγχρωμα όλα τα όνειρά μου
Εκεί η βροχή κάνει συχνά το χώμα να ευωδιάζει
Το χαμομήλι που άνθισε πέπλο τη γη σκεπάζει
Το λάλημα του πετεινού τη μέρα απαγγείλει
Μα και του κούκου η φωνή όμορφα να την κλείνει
Αρνιά που βόσκουν στην πλαγιά να βλέπω κάθε μέρα
Των κουδουνιών αδέσποτες οι νότες στον αέρα
Η μυρωδιά ξυλόσομπας, του ζυμωτού ψωμιού
Στο καλυβάκι άρωμα που δεν θα βρες αλλού
Μοσχοβολά και η αυλή βασιλικό κι ασβέστη
Πηγάδι έχει και μπαξέ κι αυτό πολύ μ' αρέσει
Θ' αφήσω τ' αυτοκίνητο μα και το κινητό μου
Μετακινήσεις στο χωριό με το ποδήλατό μου
Μια λάμπα πετρελαίου πάνω απ' το τραπέζι
Φέγγει να γράφω στίχους στο φως που τρεμοπαίζει
Εδώ θ' ακούσεις τη βροχή να σιγομουρμουρίζει
Και της νιφάδας θόρυβο έξω όταν χιονίζει
Τις νύχτες του καλοκαιριού Θα 'χεις για συντροφιά σου
Τον έναστρο τον ουρανό μέσα στην αγκαλιά σου
Δεν λείπει εδώ η μουσική γιατί έχει συναυλία
Της ρεματιάς τ' αηδόνια τέλεια χορωδία
Φιλιώνει εδώ ο άνθρωπος με τη δημιουργία
Εάν και συ κουράστηκες και θες να ησυχάσεις
Φύγε απ' την πόλη αυτή που ζεις και γίνε μετανάστης
Ανακαλύπτει της ζωής πια είναι η αξία
Όσο για συναθροίσεις να μην ανησυχείς
Υπάρχει ένας όμιλος μπορείς να ενταχτεί
Ο χρόνος για μελέτη να ξέρεις θ' αφθονεί
Αν θες το ολοχρόνιο θα κάνουμε μαζί
Δεν θέλεις διαβατήριο βίζα και εισιτήριο
Άκου με για καλό σου, το μόνο που χρειάζεσαι είν' το ποδήλατό σου

Κοινωνική Θητεία

Παιδί μου ώρα σου καλή και να ‘χεις την ευχή μου
Μα να κρατάς πάντα νωπή στο νου τη συμβουλή μου.
Μ’ αγάπη σ’ αναθρέψαμε με πόνο και ξενύχτια
Διδάχτηκες από μικρό πια είναι η αλήθεια.

Τώρα η ώρα έφτασε κι ανοίγεις τα φτερά σου
Οι φίλοι σου και οι γονείς δε θα ‘ναι πια κοντά σου.
Στο κράτος υποχρέωση είν’ η γνωστή θητεία
Για σένα εναλλακτική είναι υπηρεσία.

Από τ’ αδέλφια σου μακριά και από τους γονείς σου
Μα να βλέπεις τον αόρατο, θα βρίσκεται μαζί σου.
Πρόσεχε τις παρέες σου τη συναναστροφή σου
Μη φθείρουνε τα ήθη σου και την ανατροφή σου.

Φαντάρος κι αν δεν έγινες πόλεμο διεξάγεις,
Με Σατανά και δαίμονες στο νου καλά να βάλεις.
Και αν δεν έβαλες χακί, φόρα την πανοπλία
Αυτή που λένε τ’ άγια θεόπνευστα βιβλία.

Μέλος να είσαι ενεργό στη νέα σου εκκλησία
Στις συναθροίσεις ανελλιπώς και στην υπηρεσία
Με συνεργάτες κοσμικούς να ψάχνεις ευκαιρία
Να τους μιλάς για τον Θεό να δίνεις μαρτυρία.

Με σεβασμό να φέρεσαι προς τους συνάδελφούς σου
Μην επισύρεις την μομφή στ’ όνομα του Θεού σου.
Επιμελείς κι υπεύθυνος όπου κι αν εργαστείς
Άτομο που ‘ναι οκνηρό μη χαρακτηριστείς.

Μ’ ευχαριστία στο Θεό η μέρα σου ν’ αρχίζει
Ένα γλυκό χαμόγελο να σε χαρακτηρίζει
Το χρόνο τον ελεύθερο αν εκμεταλλευτείς
Στο έργο Διακόνου ίσως εκπαιδευτείς.

Ποτέ ξανά μες τη ζωή δε θα ‘χεις ευκαιρία
Να μελετάς στοχαστικά μ’ απόλυτη ησυχία.
Τους κοσμικούς συνάδελφους μην κάνεις στενούς φίλους
Ιδίως αν είναι άτομα του αντίθετου του φύλλου .

Τις νύχτες να γυρνάς νωρίς στο σπίτι να κοιμάσαι
Γιατί αν ξενυχτάς αλλού, στο μάτι «κάποιου» θα’ σαι.
«Ξέρει» πόσο ευάλωτοι είναι οι νεαροί
Μακριά από το σπίτι τους και ψάχνει αφορμή.

Και δυστυχώς για μερικούς τα έχει καταφέρει
Φαντάροι ίσως δεν ντύθηκαν μα τους κρατά στο χέρι
Κάποιοι μετάνιωσαν πικρά και ειλικρινά λυπούνται
Δεν θέλουν την κοινωνική θητεία να θυμούνται.

Μία σελίδα μελανή η κοινωνική θητεία
Θα τους θυμίζει πάντοτε αυτήν την αμαρτία.
Εγώ και η μητέρα σου, σου λέμε να προσέχεις
Πριν κάνεις οτιδήποτε στο νου τον Γιαχ να έχεις.

Το όνομα του Ιεχωβά να το δοξάζεις πάντα
Όπως αρμόζει αγόρι μου σε θεοκράτη άνδρα.
Όνομα φρόντισε καλό ν’ αφήσεις σαν θα φύγεις
Δρόμο για τους επόμενους ,θυμήσου πως ανοίγεις.

ΚΙ ΟΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΘΑ ‘ΡΘΕΙΣ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΜΑΣ
ΘΑ ‘ΝΑΙ Η ΧΑΡΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙΣΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΒΕΝΤΗ ΓΙΟ ΜΑΣ.

Θησαυρός

Ένα τεύχος χθες το βράδυ λίγο πριν να κοιμηθώ
Άνοιξα σε κάποιο θέμα που μιλάει για θησαυρό.
Όπου είν’ ο θησαυρός σας βρίσκεται και η καρδιά
Σκέφτηκα όμως εμένα πως αυτό δε μ’ αφορά.
Το Θεό τον αγαπάω το ‘χω αποδείξει αυτό
Μα μου δόθηκε ευκαιρία να αυτοεξεταστώ.
Δέκα λεπτά περάσανε μέχρι να θυμηθώ
Την τελευταία τη φορά που βγήκα στον αγρό
Δικαιολογία εύκολα έρχεται στο μυαλό
Αφού δουλεύω αρκετά το χρόνο που να βρω?
Δεν είναι το οχτάωρο έχω κ’ υπερωρία
Να κοιμηθώ μια Κυριακή μου δίνεται ευκαιρία.
Διάβαζα όλα τα έντυπα θυμάμαι μια φορά
Τώρα λίγο πριν κοιμηθώ τους ρίχνω μια ματιά.
Μελέτη η προσωπική στο παρελθόν ανήκει
Και η συνείδηση μου πια το βλέπω δε με τύπτει.
Οι υποχρεώσεις μου πολλές τα έξοδα μεγάλα
Σπουδές και φροντιστήρια, να αναφέρω κι άλλα?
Το αμάξι μου το άλλαξα σε μια πενταετία
Μη γίνει καν’ ατύχημα και είμαι η αιτία.
Είχαμε πάρει δάνειο να πάμε διακοπές
Και μείνανε αλησμόνητες ,ήταν φανταστικές,
Την πρώτη δόση μάλιστα την πλήρωσα προχθές!
Στην τράπεζα μου είπανε πως θα ‘τανε καλά
Με κάρτες να ψωνίζω γω κι όχι με μετρητά.
Ο διευθυντής στην τράπεζα πρέπει να μ’ αγαπά
Πρόθυμα κάρτες μου ‘βγαλε και για τα δυο παιδιά.
Πού να μου μείνει ο καιρός λοιπόν να μελετήσω
Και χρόνος τη συνάθροιση να παρακολουθήσω?
Ακόμη στη συνάθροιση όταν παραβρεθώ
Χρήματα για τις δόσεις μου σκέφτομαι πού θα βρω?
Για ν’ αποδείξω ότι είμαι δω , εγώ θα απαντήσω
Μα η σκοπιά ασημείωτη πρέπει να ομολογήσω.
Τον Ιεχωβά τον αγαπώ αυτή είναι η αλήθεια
Μα μήπως ότι κάνω εγώ είναι από συνήθεια?
Φανταχτερή επίδειξη λέει η Γραφή δεν κάνει
των μέσων διαβίωσης ο Χριστιανός να κάνει.
Η SLK η Μερσεντές ,το σπίτι το πολυτελές,
Ταξίδια στην Ευρώπη,
μες την καρδιά μου δυστυχώς ,θέση κατέχουν πρώτη.
Ντράπηκα σαν κατάλαβα πώς τον έχω προδώσει
Αυτόν που αφιερώθηκα και υπόσχεση είχα δώσει.
Μα ευτυχώς δεν είν’ αργά για να επανορθώσω
Την πρώτη θέση στην καρδιά πάλι σ’ Αυτόν να δώσω!
Και κάποιον άλλο Θησαυρό να βάλω στην καρδιά
Κλέφτες να μην τον φθείρουνε ούτε και η σκουριά.
Μάθημα προς αποφυγή για κάθε αδελφό μου
Ας γίνει αυτό το πάθημα το λάθος το δικό μου!