Χρυσοθήρας

Για να γραφτεί το ποίημα αυτό μάθετε η αιτία
Πως είναι μία λαϊκή γνωστή μας παροιμία.
ΔΕΝ ΠΑΕΙ Η ΤΡΕΛΑ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ γράφτηκε απ' το λαό
Μα λάθος αποδείχτηκε στο τέλος το ρητό.

Το ποίημα αφιερώνεται λοιπόν σ' όλους αυτούς που αλωνίζουν τα βουνά ψάχνοντας θησαυρούς.
Πιστέψτε ότι ακούσετε μιλώ εγώ εκ πείρας
Εφόσον ήμουνα και γω κάποτε χρυσοθήρας

Αν έχετε κάποιο γνωστό δώστε του να διαβάσει
Όσο κι αν προβληματιστεί στο τέλος θα γελάσει.
Πιστός εγώ μελετητής του Λόγου του αγίου
Τα πρώτα λόγια μ' άρεσαν γνωστού μας εδαφίου.

Ως κεκρυμμένους θησαυρούς που πρέπει να τους βρεις
Έγινε μέλημα μου και τότε να με δεις!
Με κάποιον φίλο κι αδελφό που κάναμε παρέα
Πίστευε στο χωράφι τους πως είχανε αρχαία.

Η φαντασία του φίλου μου άρχισε να καλπάζει
Για θησαυρούς αμύθητους μου λέει κι αναστενάζει.
Θα χρειαστεί κατάλληλος του είπα εξοπλισμός
Ξέρω καλά που θα τον βρεις μου απαντά αυτός.

Αγόρασα ανιχνευτή πολύτιμων μετάλλων
Οθόνη είχε έγχρωμη, ήταν υγρών κρυστάλλων.
Μ' αυτό θ' ανακαλύψουμε τις λίρες τις κρυμμένες
Που βρίσκονται χρόνια πολλά μέσα στη γη θαμμένες.

Πληροφορίες θησαυρών κατέφθασαν πολλές
Θα ήθελα ν' αναφερθώ σε λίγες απ' αυτές.
Δεκέμβρης μήνας με χιονιά ο μήνας είχε πρώτη,
Το μονοπάτι ψάχναμε του Άρη Βελουχιώτη.

Οχτώ μουλάρια με χρυσό μαζί του κουβαλούσε
Το ένα μόνο ας βρίσκαμε και δε θα μας χαλούσε.
Η πρώτη μας εξόρμηση είχε αποτυχία
Στη δεύτερη ήμουν σίγουρος, θα 'χα επιτυχία.

Η δεύτερη εξόρμηση στη Στερεά Ελλάδα
Ήτανε ο καιρός καλός θυμάμαι είχε λιακάδα.
Τ' αμάξι το αφήσαμε κι έπρεπε ν' ανεβούμε
Σ' ένα πολύ ψηλό βουνό, μία σπηλιά να βρούμε .

Μία γουρούνα ολόχρυση με δέκα γουρουνάκια
Είπαν πως κρύψαν μοναχοί πριν αρκετά χρονάκια.
Δυο ώρες ποδαρόδρομο επάνω στο βουνό
Λαχάνιασα απ' τη ζέστη και τον εξοπλισμό.

Ούτε γουρούνα βρήκαμε ,ούτε και γουρουνάκια
Μα βρήκαμε ένα μαγαζί που 'χε καλά σουβλάκια.
Άδοξα τέλειωσε λοιπόν και τούτη η εκστρατεία
Επόμενη εξόρμηση ήταν στην Γορτυνία,
Από έναν εξηντάχρονο αυτή η πληροφορία.

Λίρες πολλές είχε ο παππούς στο σπίτι του κρυμμένες
Μα πέθανε κι οι λίρες του παρέμειναν χαμένες.
Όλη τη νύχτα σκάβαμε, βρήκαμε και νερό
Μα ούτε λίρα αδερφέ από το θησαυρό.

Όπου κι αν πήγα έσκαβα μα θησαυρό δε βρήκα
Πήγαινα αισιόδοξος και γύρναγα με πίκρα.
Μόνη η οικογένεια Σάββατα, Κυριακές
Μα έλεγα στη γυναίκα μου πως πάω για δουλειές

Αυτό εξακολούθησε να γίνεται καιρό
Έμμονη ιδέα μου 'γινε να βρω το θησαυρό.
Το ένα Σαββατόβραδο σκάβω στη Γορτυνία
Το άλλο λίρες έψαχνα μες τη Μακεδονία.

Τυχαία απ' το φίλο μου έμαθε η κυρά
Για λίρες ότι πήγαινα και όχι για δουλειά.
Της είχα πει λίρες αν βρω θα ζήσουμε καλά
Το χρήμα αυτή επέμενε είναι του Σατανά!

Καθημερνά μου γκρίνιαζε για να τα παρατήσω
Μα ήμουν ξεροκέφαλός και που να κάνω πίσω.
Με τον καιρό γνωρίστηκα με έμπειρους ανθρώπους
Που χρόνια ψάχνουν θησαυρούς και κάποιους ραβδοσκόπους

Βέργες που μαγνητίζονται απ'ακτινοβολία
Έκατσα κι έφτιαξα εγώ διαβάζοντας βιβλία
Χάρτες πέσαν στα χέρια μου κρυμμένων θησαυρών
Και κάποιοι ήταν μάλιστα στα χέρια αδερφών

Για αντάρτες πού'κρυψαν λεφτά μα και πειρατικά
Τούρκικες λίρες έψαχνα και για χρυσά φλουριά
Χρόνος, κόπος και χρήματα πηγαίνανε χαμένα
Ώσπου μια μέρα η τύχη μου γέλασε και σε μένα

Σε μία τούρκικη πηγή βρίσκω ακτινοβολία
Σ'ένα χωριό που βρίσκεται μες τη Μακεδονία
Στην έγχρωμη οθόνη μου κοιτώ και δεν πιστεύω
Χρυσάφι δείχνει καθαρό σε τενεκέ βαλμένο

Σε βάθος ένα είκοσι πάνω από τη πηγή
Μετά τις δέκα σκάψιμο κανείς να μη μας δει
Φτυάρια γκασμάδες και φακός όλα ετοιμασμένα
Μα τα λεφτά δεν παίρνονται γιατί είναι δεμένα

Όλες μας οι προσπάθειες είχαν αποτυχία
Μας λέει κάποιος που 'ξερε χρειάζεται θυσία
Και κάποια λόγια μυστικά θα έπρεπε να πούμε
Να διώξουμε τα πνεύματα που χρόνια τα φυλούνε

Σηκώθηκα και έφυγα χωρίς ενδοιασμούς
Παρ'όλα αυτά συνέχισα να ψάχνω θησαυρούς
Όπως τον Παύλο έκανα κι εγώ περιοδεία
Στην Κύπρο μόνο δεν έφτασα και στη Μικρά Ασία

Σε κάθε τρύπα που άνοιγα αν φύτευα ένα πεύκο
Ενάντια στη μόλυνση θα επιτελούσα έργο
Μα ούτε πεύκο φύτεψα ούτε λεφτά δεν βρήκα
Γι'αυτό και τα παράτησα μην πάρω άλλη πίκρα

Κατάλαβα πολύ καλά το χρήμα τίνος είναι
Σε δούλους του το δίνει αυτός δικοί του για να είναι
Η απόφαση που πήρα εγώ ήτανε σταθερή
Τους ανιχνευτές μου έβγαλα αμέσως στο σφυρί

Ποτέ μου δεν μετάνιωσα για την απόφαση μου
Ξέρω πως συνετέλεσε η μελέτη της γραφής μου
Ρουχισμό τροφή και στέγη έχω δόξα Τον Θεό
Έπαψα λοιπόν να τρέχω στα βουνά για θησαυρό

Μα μέσα από το ποίημα αυτό δίνω πληροφορία
Για έναν μεγάλο θησαυρό αμύθητης αξίας
Χάρτη έχω στα χέρια μου πάρα πολύ παλιό
Το μονοπάτι δείχνει να βρεις τον θησαυρό

Γκασμάδες δεν χρειάζονται φτυάρια και ανιχνευτής
Μα ένα πρόγραμμα καλό μελέτη της γραφής
Ο θησαυρός είν' η γραφή κι έχει μεγάλη αξία
Κι εφόσον τον κατέχουμε έχουμε ευτυχία

Όσο για με πιστέψτε το πώς η χρυσοθηρία
δεν μού'δωσε κάτι καλό παρά την εμπειρία
όσο για το εδάφιο που είπα πως μ'αρέσει
το εφαρμόζω ολόκληρο και όχι από τη μέση

Στους Φιλους μου

Στον κόσμο το σημερινό μίσος κι αδιαφορία
Άγνωστη λέξη έγινε η γνήσια φιλία.
Η αγάπη χάθηκε νωρίς και το ενδιαφέρον
Κι όποιος στον ώμο σε χτυπά το κάνει από συμφέρον.
Πικρόχολα λόγια, κρυφές μαχαιριές
Διαλύουνε εύκολα φιλίες παλιές.
Μα εγώ έχω φίλους με καρδιές περιβόλια
Δεν τις αγγίζουν της ζήλιας τα βόλια.
Στην χαρά μου γελάνε και στον πόνο μου κλαίνε
Πολύτιμοι όλοι τους, τα χείλη μου λένε.
Θεέ μου ,ζητάω από Σε ταπεινά
Φρόντισε να 'ναι όλοι καλά.
Αυτοί κι οι γυναίκες τους και τα παιδιά τους.
Την ευλογία σου να 'χουν τα σπιτικά τους.
Κομμάτια είναι, στο πάζλ της ζωής μου
Οι άμεσοι έγιναν οι συγγενείς μου.
Συγγένεια μάλιστα πρώτου βαθμού
Αφού είμαστε τέκνα του ίδιου Θεού.
Μα η φιλία λουλούδι είναι, κι έχει ανάγκη από νερό
Το κάθε μπουμπούκι της για να ανθίσει
Να την ποτίζω μ' αγάπη, πρέπει εγώ.
Μα θυρίδα δεν έχω σε τράπεζα εγώ
για να κρύψω ετούτο το θησαυρό.
Γι αυτό και σας κλείδωσα βαθιά στην καρδιά μου
Κι εσκεμμένα έχασα, πιστέψτε τα κλειδιά μου.
Μια συμβουλή στους φίλους μου περνώ μες απ' το ποίημα
Προσέξτε μη χαθεί κανείς γιατί θα είναι κρίμα.
Στο νέο κόσμο του Θεού παρέα να διαβούμε
Και τη φιλία μας αυτή αιώνια να δούμε!

Θησαυρός

Ένα τεύχος χθες το βράδυ λίγο πριν να κοιμηθώ
Άνοιξα σε κάποιο θέμα που μιλάει για θησαυρό.
Όπου είν’ ο θησαυρός σας βρίσκεται και η καρδιά
Σκέφτηκα όμως εμένα πως αυτό δε μ’ αφορά.
Το Θεό τον αγαπάω το ‘χω αποδείξει αυτό
Μα μου δόθηκε ευκαιρία να αυτοεξεταστώ.
Δέκα λεπτά περάσανε μέχρι να θυμηθώ
Την τελευταία τη φορά που βγήκα στον αγρό
Δικαιολογία εύκολα έρχεται στο μυαλό
Αφού δουλεύω αρκετά το χρόνο που να βρω?
Δεν είναι το οχτάωρο έχω κ’ υπερωρία
Να κοιμηθώ μια Κυριακή μου δίνεται ευκαιρία.
Διάβαζα όλα τα έντυπα θυμάμαι μια φορά
Τώρα λίγο πριν κοιμηθώ τους ρίχνω μια ματιά.
Μελέτη η προσωπική στο παρελθόν ανήκει
Και η συνείδηση μου πια το βλέπω δε με τύπτει.
Οι υποχρεώσεις μου πολλές τα έξοδα μεγάλα
Σπουδές και φροντιστήρια, να αναφέρω κι άλλα?
Το αμάξι μου το άλλαξα σε μια πενταετία
Μη γίνει καν’ ατύχημα και είμαι η αιτία.
Είχαμε πάρει δάνειο να πάμε διακοπές
Και μείνανε αλησμόνητες ,ήταν φανταστικές,
Την πρώτη δόση μάλιστα την πλήρωσα προχθές!
Στην τράπεζα μου είπανε πως θα ‘τανε καλά
Με κάρτες να ψωνίζω γω κι όχι με μετρητά.
Ο διευθυντής στην τράπεζα πρέπει να μ’ αγαπά
Πρόθυμα κάρτες μου ‘βγαλε και για τα δυο παιδιά.
Πού να μου μείνει ο καιρός λοιπόν να μελετήσω
Και χρόνος τη συνάθροιση να παρακολουθήσω?
Ακόμη στη συνάθροιση όταν παραβρεθώ
Χρήματα για τις δόσεις μου σκέφτομαι πού θα βρω?
Για ν’ αποδείξω ότι είμαι δω , εγώ θα απαντήσω
Μα η σκοπιά ασημείωτη πρέπει να ομολογήσω.
Τον Ιεχωβά τον αγαπώ αυτή είναι η αλήθεια
Μα μήπως ότι κάνω εγώ είναι από συνήθεια?
Φανταχτερή επίδειξη λέει η Γραφή δεν κάνει
των μέσων διαβίωσης ο Χριστιανός να κάνει.
Η SLK η Μερσεντές ,το σπίτι το πολυτελές,
Ταξίδια στην Ευρώπη,
μες την καρδιά μου δυστυχώς ,θέση κατέχουν πρώτη.
Ντράπηκα σαν κατάλαβα πώς τον έχω προδώσει
Αυτόν που αφιερώθηκα και υπόσχεση είχα δώσει.
Μα ευτυχώς δεν είν’ αργά για να επανορθώσω
Την πρώτη θέση στην καρδιά πάλι σ’ Αυτόν να δώσω!
Και κάποιον άλλο Θησαυρό να βάλω στην καρδιά
Κλέφτες να μην τον φθείρουνε ούτε και η σκουριά.
Μάθημα προς αποφυγή για κάθε αδελφό μου
Ας γίνει αυτό το πάθημα το λάθος το δικό μου!