Επίλογος

Τα ποιήματα γίναν πουλιά, κάτασπρα περιστέρια.
Χαίρονται ελεύθερα να ζουν στον αδελφών τα χέρια.

Μην ψάξεις ποιος τα έγραψε, έπαινο μην του δώσεις,
Άλλος δίνει το χάρισμα, αίνο σ' Αυτόν να δώσεις.

Στα χέρια του τα τρυφερά άφησα την καρδιά μου,
Και 'κείνη τον ευγνωμονεί μέσα απ' τα ποιήματά μου!!

ΜΑΝΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Πνευματικό Κρυολόγημα

Δυο νεαροί αρρώστησαν σε κάποια εκκλησία
Δεν πρόσεξαν και χάθηκε η πνευματική υγεία.
Στα πρώτα τα συμπτώματα δεν 'δώσαν σημασία
Τώρα φοβούνται και οι δυο πως έχουν πνευμονία.

Χειμερινοί κολυμβητές γίνανε και οι δυο
Στη θάλασσα του Σατανά και έχουν πυρετό.
Τους άρεσε να κολυμπούν και μέρα μα και νύχτα,
Γίναν' λοιπόν πρωταθλητές σε γούστα και ξενύχτια.

Συνάθροιση δεν έχαναν, στο έργο τακτικά,
Μα κι ευκαιρία στα κλεφτά ψάχνανε για βουτιά.
Σαν το γιατρό πρεσβύτερος έδωσε αγωγή
Μα δεν την ακολούθησαν κι υπάρχει υποτροπή.

Κάποιοι τους αποφεύγουνε ανησυχούν γιατί,
Φοβούνται η ασθένεια μην είν' κολλητική.
Εφόσον ακολούθησαν τις κοσμικές τις τάσεις
Λοίμωξη αναπνευστικού δείξανε οι εξετάσεις.

Ο ένας πνεύμων απ' τους δυο είναι επιβαρημένος
Εισήχθη αέρας μέσα του που ήταν μολυσμένος.
Ισχυρότατη αντιβίωση ίσως να χρειαστεί
Μα ίσως και νυστέρι για να καθαριστεί.

Αυτό θα είναι επώδυνο μα είναι αναγκαίο
Πλήρως αν δεν καθαριστεί θα αποβεί μοιραίο
Τρίπτυχο υπάρχει φάρμακο που δίνει θεραπεία
Για όλες τις ασθένειες παρέχει ανοσία

Μοιάζει με τα εμβόλια που ναι προληπτικά
Αυτά που κάναμε όλοι μας σαν ήμασταν παιδιά.
Μελέτη και συνάθροιση, εγκάρδια προσευχή,
Θα αναρρώσουν σίγουρα κι οι δύο νεαροί.

Των αδελφών το πάθημα, μάθημα να ναι γι άλλους
Για νεαρούς μεσήλικες, μα και για πιο μεγάλους.
Ρεύματα κρύβει η θάλασσα αυτή του Σατανά
Κι όλους τους παρασύρει γιατί είναι ισχυρά.

Μην πεις από περιέργεια ας κάνω μια βουτιά
Κάλιο κρατήσου μακριά κι από την αμμουδιά.
Η άμμος είν' κινούμενη, μέσα θα σε ρουφήξει
Τις ηθικές αξίες σου αμέσως θα τις πνίξει.

Κι αν θα βουλιάξεις αδελφέ, πες μου ποιος θα σε σώσει;
Τα πάντα έχει η θάλασσα μα όχι ναυαγοσώστη.
Είναι πολύ ελκυστική η θάλασσα το ξέρω
Ακόμη και το άσχημο μας φαίνεται ωραίο.

Γυναίκες, άντρες και λεφτά, πλούτη κι επιχειρήσεις,
Όλα δικά σου γίνονται φτάνει να κολυμπήσεις.
Κάποιοι μπήκαν σε πειρασμό και κάναν μια βουτιά
Ξεχάσανε τα ρεύματα πως ήταν ισχυρά.

Κι αφού παρασυρθήκανε μακριά από την ακτή,
Όταν το καταλάβανε ήτανε ναυαγοί.
Γι αυτό ας μείνουμε μακριά όλοι από την ακτή
Κι απ' του γιαλού τα κύματα κανείς ας μην βραχεί.

ΚΑΙ ΣΥ ΠΟΥ ΛΕΣ ΠΩΣ ΔΕ ΒΟΥΤΑΣ, ΠΑΣ ΟΜΩΣ ΠΑΡΑΛΙΑ
ΥΠΟΠΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΒΗΧΑΣ ΣΟΥ, ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ