Βαλίτσες έτοιμες;

Τέλειωσαν οι διακοπές μα και το καλοκαίρι
σκεφτόμουν καθώς κράταγα δύο φωτό στο χέρι.
Στη μια είμαι σε σκάφος μες τον Ευβοϊκό
Στην άλλη εικοσάκιλο κρατώ εγώ ροφό.

Και φέτος καταφέραμε να πάμε διακοπές
Παρότι στη ζωή μας υπήρξαν αλλαγές.
Η αλήθεια είναι ανάγκη πως το ‘χαμε αυτό
Ν’ αλλάξουν παραστάσεις μέσα από το μυαλό.

Αλλάζει η διάθεση όταν παραθερίζω
Κι ας φανερώνει η λέξη πως τον παρά θερίζω!!
Αρέσει σε όλους σίγουρα το διάστημα αυτό
Κάποιοι επιλέγουν τα νησιά, άλλοι εξωτερικό

Κάποιοι φροντίζουν να βρεθούν με πρόσωπα δικά τους
Στο διάστημα των διακοπών που ζούνε μακριά τους
Μα σίγουρα όλοι σχέδια κάναμε εκ των προτέρων
Για να περάσουμε καλά είχαμε ενδιαφέρον

Αυτό ίσως απαίτησε κάποιες περικοπές
Σε έξοδα του έτους γίναν προσαρμογές
Εξόδους περιορίσαμε και κάναμε θυσίες
Για να ‘χουμε στις διακοπές καλές οικονομίες

Μα ο χρόνος των διακοπών κάποτε τελειώνει
Κι ο νους για τις επόμενες σχέδια καταστρώνει
Μα έναν παραλληλισμό φίλοι και αδελφοί
Σας προσκαλώ να κάνουμε εσείς κι εγώ μαζί

Σκεφτείτε τις αιτίες που πάμε διακοπές
Γι όλους είναι ίδιες κι αυτό είναι σαφές
Το σώμα έχει ανάγκη για να ξεκουραστεί
Από προβλήματα και στρες λίγο ν’ απαλλαγεί

Αιτία η ατέλεια η κληρονομημένη
Στα σχέδια του Σατανά αφού ‘ναι δομημένη
Εξού και τα προβλήματα, άγχος και στεναχώρια
Υγεία κλονισμένη μα και θανάτου βόλια

Σαν το βαρύ χειμώνα αυτές οι καταστάσεις
Ανάγκη προκαλούν στο νου ν’ αλλάξει παραστάσεις
Μα αυτές οι παραστάσεις τονίζει η Γραφή
θα έχουνε διάρκεια παντοτινά στη γη.

Άνθρωποι ευτυχισμένοι αιώνια θα ζούνε
Και τον συνάνθρωπό τους γνήσια θα αγαπούνε.
Του άδη οι μετανάστες τότε θ’ αναστηθούνε
Με συγγενείς και φίλους παντοτινά θα ζούνε

Η γη ένας παγγήινος παράδεισος θα γίνει
Άνθρωποι και θηρία θα ζούνε με ειρήνη
Ρυτίδες και άσπρα μαλλιά θα είναι παρελθόν
Και ο εχθρός ο θάνατος τότε θα είναι απών

Αλήθεια ποιος θα αρνηθεί αυτόν τον προορισμό?
Η πρόσκληση είναι ανοιχτή απ’ τον Ιησού Χριστό
Μα το ταξίδι μας αυτό θέλει ετοιμασίες
Που θα τις χαρακτήριζαν πολύ μικρές θυσίες

Το δυνατόν λιγότερο να χρησιμοποιούμε
Ότι προσφέρει ο κόσμος να μη το λαχταρούμε
Κρατούμε το νου μας καθαρό σαφώς και την καρδιά μας
Ελέγχοντας πολύ συχνά ποια είν’ τα θέλγητρα μας

Στις συναθροίσεις τακτικοί , μελέτη ,προσευχή
Και ας οραματιζόμαστε συχνά τη νέα γη
Εύχομαι οι επόμενες φίλοι διακοπές
Στο Νέο κόσμο να μας βρουν σαν παραθεριστές!!

Χέρι Θεού

Για σένα που ‘σαι αδελφέ αποκαρδιωμένος
Και ίσως να σαι πράγματι φίλε αδικημένος
Το ποίημα αυτό θα ήθελα να στο αφιερώσω
Και μέσα από τους στίχους του ενθάρρυνση να δώσω.

Μπορεί να σε πληγώσανε φίλοι ή συγγενείς σου
Να σε απογοητεύσανε ίσως κι οι αδελφοί σου,
κι αισθήματα πικρίας γέμισαν τη ψυχή σου.
Μπορεί κομμάτια να ‘κανες για όλους την καρδιά σου
Κι όμως κάποιοι να μέτρησαν λάθος τα κίνητρά σου,
με προσευχή στον Ιεχωβά κάθισε και στοχάσου!

Μην ψάχνεις ν’ αποδείξεις τίποτα σε κανέναν
Γιατί ‘ναι άνθρωποι κι αυτοί, φίλε μου σαν εσένα.
Μονάχα αν θέλεις αδελφέ κάτσε και συλλογίσου
Την προσευχή που έκανες στην αφιέρωσή σου!

Ευχήθηκες ολόψυχη στον Γιαχ υπηρεσία
Αναγνωρίζοντας σ’ Αυτόν ανήκει η λατρεία
Θυμήσου πως Εκείνος κοιτάζει την καρδιά σου
Νοιώθει τη στεναχώρια σου και τα αισθήματα σου!

Απέναντι Του φρόντισε να ‘σαι εσύ σωστός
Και τις ανησυχίες σου θα χειριστεί Αυτός
Όσο κι αν μοιάζει δύσκολο φρόντισε να ξεχάσεις,
Ότι σε στενοχώρησε, μπροστά όμως να κοιτάξεις!
Με προσευχή εγκάρδια να Τον εμπιστευτείς
Και να είσαι φίλε βέβαιος το χέρι Του θα δεις!!!!

Παραδείσου Συνοικία Συκιές Νοτία

Κάποιες φορές που βάσανα πιέζουν το μυαλό μου
Και νοιώθω πως χάνω τη χαρά και το χαμόγελό μου
Πάντα βρίσκω διέξοδο, έχω το φάρμακό μου.
Σε σας που είστε φίλοι μου θα το εκμυστηρευτώ
Αφού εμπλέκεστε και σεις, δεν είναι μυστικό.

Μάλιστα θα σας πρότεινα για να μιμηθείτε
Αν στεναχώριες έχετε στο τέλος θα χαρείτε!
Αυτό που κάνω φίλοι μου είναι πολύ απλό,
Με μάτια κλειστά ταξίδι κάνω εγώ νοερό.

Ξεφεύγω απ’ τα προβλήματα κι από τη φασαρία
Στο νέο κόσμο βρίσκομαι κι είναι μια ευλογία
Στους πρόποδες μίας πλαγιάς βλέπω τον εαυτό μου
Στη λίμνη κοντά το ξύλινο το σπίτι το δικό μου.

Μα μόνος μου δεν βρίσκομαι σε τούτη την πλαγιά
Υπάρχουν κι άλλα ξύλινα σπίτια που ‘ναι κοντά
Άλλα γύρω από τη λίμνη κι άλλα στην πλαγιά
Κι άλλα ψηλά στην κορυφή στην αετοφωλιά.

Τα πρόσωπα τριγύρω μας είναι όλα οικεία
Συκιές Νοτία θα ‘λεγα θυμίζει η συνοικία
Ορίστε αν δεν πιστεύετε! Κοιτάξτε και θα δείτε!
Τα μάτια της διάνοιας μόνο θα χρειαστείτε!

Πιο πάνω από το σπίτι μου είν’ του Συμεωνίδη,
Δίπλα του Σάκη του Δαυίδ κοντά στου Κεσκινίδη.
Το μονοπάτι που περνά μέσα από το δασάκι
Φθάνει μπροστά στο δίπατο του Νίκου Ασλανάκη .

Το πέτρινο λίγο πιο κει του Παύλου του Παυλίδη
πιο κάτω από του Στεφάνογλου πάνω απ’ του Καλλιονίδη
στα δυτικά απ’ το σπίτι μου είν’ της Σιδηροπούλου
Που είναι φίλη από παλιά με την Αργυροπούλου

Το σπίτι μες τα έλατα ειν’ του Γεμενετζή
Πιο πάνω το αρχοντικό του αδελφού Γκουντζή
Ο ήχος που ακούγεται είν’ απ’ τον καταράχτη
Υπάρχουν σπίτια και εκεί στον ξύλινο τον φράχτη.

Το πέτρινο που φαίνεται είναι της Κυζιρίδου
Δίπλα απ’ τη ν Σιδέρη και την Ιακωβίδου
Πιο κάτω απ’ το νερόμυλο είν’ της Νικολαίδου
Ανάμεσα του Χακίογλου , πιο κάτω η Στεφανίδου

Στην όχθη την αντίπερα της λίμνης, η Μαζαράκη,
Ξύλινο σπίτι έφτιαξε κοντά στον Παντζουράκη
Στη γέφυρα την ξύλινη που φτάνει στη λιμνούλα
Θα βρεις το σπίτι που ‘φτιαξε η αδελφή Κουτούλα

Ζωγράφε, Παπαδόπουλε και Χαντζηπαναγιώτου,
Τα σπίτια δεν τα κάνατε βλέπουμε όπου κι όπου!
Νομίζατε πως θα ‘χατε ησυχία και γαλήνη;
Με Βασιλείου γείτονα που έχει και πατίνι;

Ο Ιωάννου το ‘ξερε και φώναξε αμάν!
Γι αυτό το σπίτι το ‘φτιαξε δίπλα από της Ιμάν.
Σπίτια στο πλατανόδασος φτιάξαν η Κέρελη,
Μόττας, Βιζέλη, Μίχογλου, κοντά στη Λεοντή.

Το σπίτι με την άμαξα είν’ του καραγωγέα ,
Του Ζήση του Δήμου του φίλου μου , παλιού μεταφορέα.
Το σπίτι πριν την κορυφή με το όμορφο προφίλ
Είναι όπως καταλάβατε του Παπαμιχαήλ!

Το πέτρινο στην κορυφή που μοιάζει με στολίδι,
Ανήκει στον τεράστιο τον Μάρκο Κολαξίδη
Υπάρχουν κι άλλα σπίτια που βρίσκονται εδώ
Όμως λόγω του χρόνου δεν θα αναφερθώ.

Ανήκουν στους υπόλοιπους από την εκκλησία
Τους ευαγγελιζόμενους απ’ τις Συκιές Νοτία!

Μα κάπου εδώ το ποίημα αυτό πρέπει να το τελειώσω
Και μέσα απ’ τα φύλλα της καρδιάς μία ευχή να δώσω
Όλοι να είμαστε εκεί σύσσωμη η εκκλησία,
Κομμάτι του Παράδεισου να ‘ναι η Συκιές Νοτία!!!!!