Της μέρας το εδάφιο διάβασα το πρωί
ο ψαλμωδός το έγραψε μιλάει για προσευχή.
Την ώρα εκείνη μήνυμα ήρθε στο κινητό μου
Να επικοινωνήσω έπρεπε με τον μεγάλο γιο μου.
Μα όσο κι αν προσπάθησα μου λέει μια φωνή
Η κλίση σας λυπάμαι δεν είναι εφικτή.
Στο νου μου πάλι γύρισε το εδάφιο της ημέρας
Την προσευχή κάθε πιστού, ακούει ο Πατέρας.
Το δίκτυο προς τον Θεό είναι ελευθερωμένο
Κι αν επικοινωνούν πολλοί δεν είναι φορτωμένο.
Σε κάθε κλίση απαντά χωρίς αμφιβολία
φτάνει αυτό να γίνεται με πλήρη την καρδία.
Σε κάθε δύσκολη στιγμή το 'χω εξακριβώσει
Αν ζητηθεί απ' το Θεό λύση Αυτός θα δώσει.
Μισθαποδότης γίνεται σ' όσους τον εκζητούν
Και όσοι τον εμπιστεύονται ποτέ δεν θα ντραπούν.
Για να υπάρχει ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας
Πρέπει ο πιστός υπόδειγμα να 'ναι ορθής πορείας.
Το φορτίο σου αν ρίχνεις κι ότι σε απασχολεί
Στο σοφό Δημιουργό σου μέσω μίας προσευχής
Έκβαση Αυτός θα φέρει και θα ανακουφιστείς.
Σκέψεις περάσανε πολλές μέσα από το μυαλό μου
Και μια σοφή ερώτηση κάνω στον εαυτό μου.
Πολλές φορές χρειάστηκε βοήθεια να ζητήσω
Μα πότε προσευχήθηκα να τον ευχαριστήσω?
Μην πεις αξία έχει μικρή ένα ευχαριστώ
Απόδειξη εκτίμησης είναι προς το Θεό.
Γι αυτό όσο αναπνέουμε ποτέ μην λησμονούμε
Με λόγια ένθερμα καρδιάς να τον ευχαριστούμε!
Επίλογος
Τα ποιήματα γίναν πουλιά, κάτασπρα περιστέρια.
Χαίρονται ελεύθερα να ζουν στον αδελφών τα χέρια.
Μην ψάξεις ποιος τα έγραψε, έπαινο μην του δώσεις,
Άλλος δίνει το χάρισμα, αίνο σ' Αυτόν να δώσεις.
Στα χέρια του τα τρυφερά άφησα την καρδιά μου,
Και 'κείνη τον ευγνωμονεί μέσα απ' τα ποιήματά μου!!
ΜΑΝΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσευχή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσευχή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παράθυρο με Θέα
Στο μονοπάτι της φωτιάς και στο στρατί της λησμονιάς
Εκεί που κλαίει ο Βοριάς, έκανες σπίτι γιε μου.
Μα εγώ είμαι εδώ μη λησμονάς πως σ' αγαπώ καλέ μου.
Απ' της ζωής του πηγεμού ξεστράτισες το δρόμο
Σε καλντερίμι βάδισες έξω από τον νόμο.
Το σώμα που σου χάρισα το κέντησες το είδα
Δεν ήταν όμως ζωγραφιά, μια μελανή σελίδα.
Ηθελημένα μ' έσβησες κι από τα όνειρά σου
Μα εγώ δε σ' εγκατέλειψα, γνώριζα την καρδιά σου.
Αυτούς που εμπιστεύτηκες, γιέ μου πού είναι τώρα;
Μαζί σου όλοι στα «καλά» μα μόνος σου στη μπόρα.
Κι αυτοί που πίναν κάποτε νερό στο όνομά σου
Με υποκρισία συζητούν τα «κατορθώματά» σου.
Μα εγώ είμαι πάντα πλάι σου κι ας μη με βλέπεις γιε μου
Στον ώμο μου για στήριγμα ακούμπησε καλέ μου.
Ο κόσμος σα φεγγάρι πολλούς εξαπατά
Είναι λαμπρό, μα αγνοούν τη σκοτεινή πλευρά.
Κι εσύ εξαπατήθηκες γιατί είσαι χωματένιος
Μα η καρδιά σου μαρτυρά, είσαι μετανιωμένος.
Απόδειξη τα δάκρυα είναι κι η προσευχή σου
Και ευτυχώς δεν είν' αργά να σώσεις τη ζωή σου.
Στο δάκρυ της μετάνοιας αισθάνθηκες ωραία
Άνοιξε στο κελί η ψυχή, παράθυρο με θέα.
Τα μάτια κλείσε κι άφησε το νου να ταξιδέψει
Η προσευχή σου άνεμος που θα σε γαληνέψει.
Απ'το παράθυρο αυτό, κοίτα κι αναλογίσου,
Κάποτε ήσουν ελεύθερος, μα δέσμια η ψυχή σου
Κράτα το πάντα ανοιχτό και μην το ξανακλείσεις
Θυμήσου θα 'μαι πάντα εκεί, αν θες να μου μιλήσεις.
Έχε το μάτι σου απλό για νάν το σώμα φωτεινό
και βρες την ευτυχία
Αυτή που χρόνια μάταια γύρευες με μανία.
Τα λόγια μου αγόρι μου κρύψε τα στο μυαλό σου
Ίσως είν'απ'τη μάνα σου, μπορεί κι απ'το Θεό σου.
Εκείνη που σε γέννησε μη λησμονήσεις γιε μου
Το δάκρυ της ξεχείλισε, μια θάλασσα καλέ μου.
Μα σήμερα το δάκρυ της είν'από ευτυχία
Παρότι είσαι κρατούμενος βρήκες ελευθερία.
Σε λίγο θα 'σαι σπίτι σου, θα κλείσει μια σελίδα
Που 'χε τον πόνο, το λυγμό για επικεφαλίδα
Εύχομαι η επόμενη σελίδα νάν ωραία
Να μοιάζει με παράθυρο που 'χει ωραία θέα
Τα βήματά σου στο εξής ζύγισε για καλό σου
Γιατί ο μεγάλος σου εχθρός θα 'ναι ο εαυτός σου!!!!
Χέρι Θεού
Για σένα που ‘σαι αδελφέ αποκαρδιωμένος
Και ίσως να σαι πράγματι φίλε αδικημένος
Το ποίημα αυτό θα ήθελα να στο αφιερώσω
Και μέσα από τους στίχους του ενθάρρυνση να δώσω.
Μπορεί να σε πληγώσανε φίλοι ή συγγενείς σου
Να σε απογοητεύσανε ίσως κι οι αδελφοί σου,
κι αισθήματα πικρίας γέμισαν τη ψυχή σου.
Μπορεί κομμάτια να ‘κανες για όλους την καρδιά σου
Κι όμως κάποιοι να μέτρησαν λάθος τα κίνητρά σου,
με προσευχή στον Ιεχωβά κάθισε και στοχάσου!
Μην ψάχνεις ν’ αποδείξεις τίποτα σε κανέναν
Γιατί ‘ναι άνθρωποι κι αυτοί, φίλε μου σαν εσένα.
Μονάχα αν θέλεις αδελφέ κάτσε και συλλογίσου
Την προσευχή που έκανες στην αφιέρωσή σου!
Ευχήθηκες ολόψυχη στον Γιαχ υπηρεσία
Αναγνωρίζοντας σ’ Αυτόν ανήκει η λατρεία
Θυμήσου πως Εκείνος κοιτάζει την καρδιά σου
Νοιώθει τη στεναχώρια σου και τα αισθήματα σου!
Απέναντι Του φρόντισε να ‘σαι εσύ σωστός
Και τις ανησυχίες σου θα χειριστεί Αυτός
Όσο κι αν μοιάζει δύσκολο φρόντισε να ξεχάσεις,
Ότι σε στενοχώρησε, μπροστά όμως να κοιτάξεις!
Με προσευχή εγκάρδια να Τον εμπιστευτείς
Και να είσαι φίλε βέβαιος το χέρι Του θα δεις!!!!
Και ίσως να σαι πράγματι φίλε αδικημένος
Το ποίημα αυτό θα ήθελα να στο αφιερώσω
Και μέσα από τους στίχους του ενθάρρυνση να δώσω.
Μπορεί να σε πληγώσανε φίλοι ή συγγενείς σου
Να σε απογοητεύσανε ίσως κι οι αδελφοί σου,
κι αισθήματα πικρίας γέμισαν τη ψυχή σου.
Μπορεί κομμάτια να ‘κανες για όλους την καρδιά σου
Κι όμως κάποιοι να μέτρησαν λάθος τα κίνητρά σου,
με προσευχή στον Ιεχωβά κάθισε και στοχάσου!
Μην ψάχνεις ν’ αποδείξεις τίποτα σε κανέναν
Γιατί ‘ναι άνθρωποι κι αυτοί, φίλε μου σαν εσένα.
Μονάχα αν θέλεις αδελφέ κάτσε και συλλογίσου
Την προσευχή που έκανες στην αφιέρωσή σου!
Ευχήθηκες ολόψυχη στον Γιαχ υπηρεσία
Αναγνωρίζοντας σ’ Αυτόν ανήκει η λατρεία
Θυμήσου πως Εκείνος κοιτάζει την καρδιά σου
Νοιώθει τη στεναχώρια σου και τα αισθήματα σου!
Απέναντι Του φρόντισε να ‘σαι εσύ σωστός
Και τις ανησυχίες σου θα χειριστεί Αυτός
Όσο κι αν μοιάζει δύσκολο φρόντισε να ξεχάσεις,
Ότι σε στενοχώρησε, μπροστά όμως να κοιτάξεις!
Με προσευχή εγκάρδια να Τον εμπιστευτείς
Και να είσαι φίλε βέβαιος το χέρι Του θα δεις!!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
