Συνοικία Παραδείσου

Κάποιον παλιό μου φίλο που είχα καιρό να δω
Εχθές το αποφάσισα να τον επισκεφτώ.
Πήρα μαζί μου έντυπα, έκανα προσευχή
Και μέσα σε ένα τέταρτο βρισκόμουνα εκεί.

Συζήτηση είχαμε ένθερμη, περάσαμε καλά
Μα μου 'πε έχω πρόβλημα σ'αυτή τη γειτονιά.
Βανδαλισμούς στ'αμάξι μου είχα από νεαρούς
Διέρρηξαν το σπίτι μου κάποιοι από αυτούς.

Στο νέο κόσμο του 'πα αυτά θα είναι παρελθόν
Ο ασεβής ο άνθρωπος, τότε θα 'ναι απών.
Σε κάθε μία γειτονιά, σε κάθε συνοικία,
Θα υπάρχουν μόνο αδελφοί θα είναι ευλογία!

Τα τεύχη που του πρόσφερα είπε θα μελετήσω
Τότε αυτόν σηκώθηκα να αποχαιρετήσω.
Καθώς λοιπόν μπήκα εγώ μες στ' αυτοκίνητό μου
Στο νέο κόσμο του Θεού με πήγε το μυαλό μου.

Το σπίτι μου το ξύλινο είδα σε μια πλαγιά
Στο πλάι υπάρχουν έλατα, λίμνη έχει μπροστά.

Μα μόνος μου δε βρίσκομαι σε τούτη την πλαγιά
Ήρθαν και άλλοι αδελφοί, γίναμε γειτονιά.
Η αλήθεια είναι πως αυτό δε το 'χα στο μυαλό μου
Μοναχικό το ήθελα το σπίτι το δικό μου!

Μα τι να κάνω πέστε μου, ειν' το παράπονό μου
Ο Κουκουρίκος έχτισε δίπλα από το δικό μου!
Παράδεισος όλη η γη έγιν' απ'τον Θεό μου,
Κι ο Μάνος ήρθε κόλλησε στο φράχτη το δικό μου.

Θάλασσα έβλεπα από 'κει, είχα ωραία θέα
Μα η σύντροφός μου χαίρεται που θα 'χουμε παρέα.
Βρε δε βαριέσαι σκέφτηκα, βλέπω απ'την άλλη δάσος
Μα όπως αποδείχτηκε κι εκεί έκανα λάθος.

Θα τρελαθώ τι γίνεται, λέω εγώ στην Τούλα
Ξυλεία δίπλα αδειάζουνε ο Κώστας κι η Ματούλα.
Δίπατο σπίτι μου 'πανε θα φτιάξουμε εδώ
Το δάσος απ'το σαλόνι μου δε θα το ξαναδώ.

Έχει και δύο άμαξες, είναι καραγωγέας
Μεράκι είχε από παλιά, ήταν μεταφορέας.

Απ' τη βεράντα έβλεπα τη δύση του ηλίου
Μα ήρθε κι έχτισε μπροστά ο Καραγεωργίου.
Να τι θα κάνω τώρα εγώ; Το σχέδιο θα αλλάξω
Στο πίσω μέρος του σπιτιού μπαλκόνι θα του φτιάξω.

Ο Ευθυμίου έμαθε για την ωραία θέα
Δεν άργησε έχτισε κι αυτός, έφερε και παρέα.

Γρήγορα σπίτια γέμισε ολόκληρη η πλαγιά
Κούνιος και Καραντώνης χτίσανε πιο ψηλά.

Η Τσακαλίδου έχτισε δίπλα στην Καρολίδου
Το σπίτι ενδιάμεσα είναι της Σταμπουλίδου.
Ζάχαρη, Πέτρου, Καρατζάς, χτίσαν λίγο πιο πάνω
Γείτονες με Κυρόπουλο την Κούλα και τον Πάνο.

Στάθης Βαρυτιμόσογλου, Άγγελος και Σοφία
Να λείπουνε δε γίνεται από τη συνοικία.

Την κορυφή τη διάλεξαν Αγγελάκας κι Ακριτίδης
Λίγο απ'αυτούς πιο χαμηλά έχτισε κι ο Σαλτσίδης.

Βασίλης Νούνης, ξέρετε, που 'χει τη θεία Νούλα,
Δίπλα είν' στο Χριστόφορο μαζί με την Καλούδα.

Εσθήρ να μην ανησυχείς πού είναι το δικό σου
Με της Χουρίδου κολλητά είν' το οικόπεδό σου.

Καμπούρη η λίμνη σ' άρεσε
Ταΐσες και τις πάπιες
Μα βλέπω έπιασες βουνό
Δε θες να βλέπεις λάσπες!

Ομόρφυνε μ'όλους εσάς, πιστέψτε με η πλάση
Στο βάθος το αγρόκτημα είν'του ζαχαροπλάστη.

Τσιρωνάς και Χρυσελίδης,
Σερμπετζούδης,Χρητσακίδης
κι όλοι εσείς οι αδελφοί
Σπίτια φτιάξατε στη λίμνη που 'ναι όμορφα πολύ.

Κοιτώ γελώντας την πλαγιά, θυμίζει συνοικία
Βρε ούτε στον παράδεισο δε βρίσκεις ησυχία!

Κι αν γελάμε όλοι μας μ'αυτό εδώ το ποίημα
Βρίσκεται νέο σύστημα στο επόμενό μας βήμα!
Εύχομαι εγώ από καρδιάς όλη η εκκλησία
Να παρευρίσκεται ΕΚΕΙ ,κι ας γίνει συνοικία!

Παραδείσου Συνοικία Συκιές Νοτία

Κάποιες φορές που βάσανα πιέζουν το μυαλό μου
Και νοιώθω πως χάνω τη χαρά και το χαμόγελό μου
Πάντα βρίσκω διέξοδο, έχω το φάρμακό μου.
Σε σας που είστε φίλοι μου θα το εκμυστηρευτώ
Αφού εμπλέκεστε και σεις, δεν είναι μυστικό.

Μάλιστα θα σας πρότεινα για να μιμηθείτε
Αν στεναχώριες έχετε στο τέλος θα χαρείτε!
Αυτό που κάνω φίλοι μου είναι πολύ απλό,
Με μάτια κλειστά ταξίδι κάνω εγώ νοερό.

Ξεφεύγω απ’ τα προβλήματα κι από τη φασαρία
Στο νέο κόσμο βρίσκομαι κι είναι μια ευλογία
Στους πρόποδες μίας πλαγιάς βλέπω τον εαυτό μου
Στη λίμνη κοντά το ξύλινο το σπίτι το δικό μου.

Μα μόνος μου δεν βρίσκομαι σε τούτη την πλαγιά
Υπάρχουν κι άλλα ξύλινα σπίτια που ‘ναι κοντά
Άλλα γύρω από τη λίμνη κι άλλα στην πλαγιά
Κι άλλα ψηλά στην κορυφή στην αετοφωλιά.

Τα πρόσωπα τριγύρω μας είναι όλα οικεία
Συκιές Νοτία θα ‘λεγα θυμίζει η συνοικία
Ορίστε αν δεν πιστεύετε! Κοιτάξτε και θα δείτε!
Τα μάτια της διάνοιας μόνο θα χρειαστείτε!

Πιο πάνω από το σπίτι μου είν’ του Συμεωνίδη,
Δίπλα του Σάκη του Δαυίδ κοντά στου Κεσκινίδη.
Το μονοπάτι που περνά μέσα από το δασάκι
Φθάνει μπροστά στο δίπατο του Νίκου Ασλανάκη .

Το πέτρινο λίγο πιο κει του Παύλου του Παυλίδη
πιο κάτω από του Στεφάνογλου πάνω απ’ του Καλλιονίδη
στα δυτικά απ’ το σπίτι μου είν’ της Σιδηροπούλου
Που είναι φίλη από παλιά με την Αργυροπούλου

Το σπίτι μες τα έλατα ειν’ του Γεμενετζή
Πιο πάνω το αρχοντικό του αδελφού Γκουντζή
Ο ήχος που ακούγεται είν’ απ’ τον καταράχτη
Υπάρχουν σπίτια και εκεί στον ξύλινο τον φράχτη.

Το πέτρινο που φαίνεται είναι της Κυζιρίδου
Δίπλα απ’ τη ν Σιδέρη και την Ιακωβίδου
Πιο κάτω απ’ το νερόμυλο είν’ της Νικολαίδου
Ανάμεσα του Χακίογλου , πιο κάτω η Στεφανίδου

Στην όχθη την αντίπερα της λίμνης, η Μαζαράκη,
Ξύλινο σπίτι έφτιαξε κοντά στον Παντζουράκη
Στη γέφυρα την ξύλινη που φτάνει στη λιμνούλα
Θα βρεις το σπίτι που ‘φτιαξε η αδελφή Κουτούλα

Ζωγράφε, Παπαδόπουλε και Χαντζηπαναγιώτου,
Τα σπίτια δεν τα κάνατε βλέπουμε όπου κι όπου!
Νομίζατε πως θα ‘χατε ησυχία και γαλήνη;
Με Βασιλείου γείτονα που έχει και πατίνι;

Ο Ιωάννου το ‘ξερε και φώναξε αμάν!
Γι αυτό το σπίτι το ‘φτιαξε δίπλα από της Ιμάν.
Σπίτια στο πλατανόδασος φτιάξαν η Κέρελη,
Μόττας, Βιζέλη, Μίχογλου, κοντά στη Λεοντή.

Το σπίτι με την άμαξα είν’ του καραγωγέα ,
Του Ζήση του Δήμου του φίλου μου , παλιού μεταφορέα.
Το σπίτι πριν την κορυφή με το όμορφο προφίλ
Είναι όπως καταλάβατε του Παπαμιχαήλ!

Το πέτρινο στην κορυφή που μοιάζει με στολίδι,
Ανήκει στον τεράστιο τον Μάρκο Κολαξίδη
Υπάρχουν κι άλλα σπίτια που βρίσκονται εδώ
Όμως λόγω του χρόνου δεν θα αναφερθώ.

Ανήκουν στους υπόλοιπους από την εκκλησία
Τους ευαγγελιζόμενους απ’ τις Συκιές Νοτία!

Μα κάπου εδώ το ποίημα αυτό πρέπει να το τελειώσω
Και μέσα απ’ τα φύλλα της καρδιάς μία ευχή να δώσω
Όλοι να είμαστε εκεί σύσσωμη η εκκλησία,
Κομμάτι του Παράδεισου να ‘ναι η Συκιές Νοτία!!!!!