Επίλογος

Τα ποιήματα γίναν πουλιά, κάτασπρα περιστέρια.
Χαίρονται ελεύθερα να ζουν στον αδελφών τα χέρια.

Μην ψάξεις ποιος τα έγραψε, έπαινο μην του δώσεις,
Άλλος δίνει το χάρισμα, αίνο σ' Αυτόν να δώσεις.

Στα χέρια του τα τρυφερά άφησα την καρδιά μου,
Και 'κείνη τον ευγνωμονεί μέσα απ' τα ποιήματά μου!!

ΜΑΝΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Θηλιά ανησυχίας


Δεν είναι λίγες οι φορές φίλοι μου στον καιρό μας
Που οι ανησυχίες σαν θηλιά σφίγγουνε το λαιμό μας
Η ανεργία πλήττει το κάθε σπιτικό
Πλέον η επιβίωση είν’ θέμα ζωτικό
Μα αυτά που ζούμε τώρα φίλοι και αδελφοί
Είναι τα προεόρτια για θλίψη τρομερή
Οι άνθρωποι παγκόσμια ζουν με ανησυχία
Μα μόνο λίγοι ξέρουνε πια είναι η αιτία
Μόνο οι μελετητές του λόγου του Θεού
Ξέρουν πως είν’ σημεία του έσχατου καιρού
Οι άνθρωποι τριγύρω μας απ’ την απελπισία
Σε λάθος στρέφονται πηγές να βρούνε σωτηρία
Σε ανθρώπους κάποιοι αναζητούν λύση στο πρόβλημα τους
Κι άλλοι πιστεύουν δύναμη πως είν’ τα χρήματά τους
Άλλοι αγοράζουν τρόφιμα και τα αποθηκεύουν
Στην πείνα δεν θα πεινάσουνε θέλουνε να πιστεύουν
Τι γίνεται όμως με μας; Ας αναρωτηθούμε
Για ποιες αιτίες θα ‘πρεπε εμείς ν’ ανησυχούμε;
Είν’  μέθοδος του Σατανά να παροδηγηθούμε
Θέλει απ’ τα προβλήματα να αποθαρρυνθούμε
Μα ευτυχώς ο Ιεχωβά γι αυτό έχει φροντίσει
Τον κάθε ένα από μας να μας πληροφορήσει
Στην προς Φιλιππησίους επιστολή 4:6,7
«Για τίποτα μην ανησυχείς» λέει ο Ιεχωβά
Υπάρχει κι άλλη προτροπή στο Θεϊκό βιβλίο
Στο Ματθαίος 6 κεφάλαιο 31 εδάφιο και στο 32
Αν θα ‘χουμε να φάμε ή ρούχα να ντυθούμε
Γνωρίζει ο Γιαχ τις ανάγκες μας κι ας μην ανησυχούμε
Η προσευχή , η δέηση, αλλά κι η ικεσία,
Θα διώχνει μακριά την ένταση και την ανησυχία
Δυναμικές πράξεις του Γιαχ από το παρελθόν
Στον νου μας ας τις φέρνουμε φίλοι προς το παρόν
Για χάρη πιστών υπηρετών εκτέλεσε σημεία
Στη Βίβλο καταγράφονται αδιάψευστα στοιχεία
Σε μια βραδιά αποφάσεις, άλλαξε Αυτός αρχόντων,
Έκλεισε θαυματουργικά τα στόματα λεόντων
Δέκα πληγές θανατικές έλαβε ο Φαραώ
Τον Νώε τον διέσωσε απ’ τον κατακλυσμό
Τον ήλιο τον διέταξε κι έμεινε σταθερός
Στην Ερυθρά τη θάλασσα, ανοίχτηκε οδός
Για τους αρχαίους λάτρεις του πάντοτε ενεργούσε
Παρέχοντας διαφυγή τα βάρη τους βαστούσε
Αλήθεια μήπως άλλαξε φίλοι ο Ιεχωβά;
Δεν είν’ Πατέρας μας Αυτός κι εμείς γι Αυτόν παιδιά;
Ο ίδιος μας δηλώνει πως δεν έχει αλλάξει
Και λαχταρά απ’ τα βάσανα όλους να απαλλάξει
Σ’ Αυτόν μόνο ας προστρέχουμε  να βρούμε ηρεμία
Σαν οχυρό για τους πιστούς παρέχει προστασία.
Συχνά ας Τον πλησιάζουμε μέσω της προσευχής
Με αιτήματα που δείχνουνε τι θέλουμε εμείς
Στις Παροιμίες διάβασε κεφάλαιο 30
7 και 8 εδάφια   λόγια σοφά από άνδρα
Ζητά ο Αγούρ απ’ το Θεό, μονάχα την τροφή
να τρώει με λαχτάρα που του αναλογεί
Δεν του ζητάει φτώχεια κι αναγκαστεί να κλέψει
Μήτε να ζει σαν πλούσιος να μην του επιτρέψει
Αλήθεια τι ζητάμε εμείς απ’ το Θεό μας;
Πόσο εμπιστευόμαστε σε Αυτόν τον εαυτό μας;
Αν είν’ για μας πραγματικός φίλοι ο Ιεχωβά,
Σε πια θέση Τον  έχουμε στο νου και στην καρδιά;
Αλήθεια Τον πιστεύουμε όταν Αυτός δηλώνει
Τον όσιο από συμφορές πως Τον ελευθερώνει;
Εμπιστοσύνη στο Θεό ας δείχνουμε αδελφοί
Και ένα πράγμα μοναχά ας μας ανησυχεί:
Αιτία η μόνη  σοβαρή για να ανησυχούμε
Μήπως μέχρι το τέλος όσιοι δεν βρεθούμε!