Όνειρο Απατηλό

Εχθές δεν τα κατάφερα στιγμή να κλείσω μάτι
Για ώρες στριφογύριζα επάνω στο κρεβάτι
Ίσως να έφταιγε ο φραπές μπορεί και το χταπόδι
Βαρύ να μου 'πεσε γι αυτό την έβγαλα στο πόδι
Σκεφτόμουν στη ζωή μου κοιτώντας το ταβάνι
Πράγματα που δεν έκανα που έπρεπε να χα κάνει
Βιοτικό επίπεδο θα 'χα σαφώς καλύτερο θα 'βλεπα άσπρη μέρα
Με Πόρσε ίσως γύριζα κι όχι Νισσάν Αλμέρα.
Θα 'χα ένα κομπόδεμα στην τράπεζα κλειστό
Σε κάποια δύσκολη στιγμή μήπως το χρειαστώ
Έξυπνος είμαι σίγουρα θα τα 'χα καταφέρει
Ας όψεται που πήγαινα με τη Γραφή στο χέρι
Φταίει και ολοχρόνια που είν' η σύντροφός μου
Σε ιδέες επιχειρηματικές ήταν αντίπαλός μου
Πολύ καλά της τα 'ψαλα νομίζω τις προάλλες:
«Δήμητρα αν θέλεις χρήματα να καθαρίζεις σκάλες!»
Κι αφού δεν είχα ύπνο πέρασα στο σαλόνι
Σε λίγες ώρες σκέφτηκα πρέπει να ξημερώνει
Φαρδύς πλατύς την άραξα πάνω στον καναπέ μου
Λέγοντας χαμηλόφωνα τη λέξη «Αχ Θεέ μου!
«Έλα», μου λέει μια φωνή «τι θες και δεν κοιμάσαι,
Και έστω ασυναίσθητα βλέπω πως με θυμάσαι;
Γνωρίζω τι σ' ανησυχεί τι θες απ' τη ζωή σου
Μα εφόσον εσύ με κάλεσες πες μου την άποψη σου»
Η γυναίκα που μου έδωσες μου φέρνει αντιρρήσεις
Δεν είναι τώρα ο καιρός μου λέει για επιχειρήσεις!
Μα ευκαιρίες στη ζωή δεν έχεις κάθε μέρα
Πες μου αν έχω άδικο Ουράνιε Πατέρα;
«Αυτό με τη γυναίκα που πες ,εκνευρίζει
Κάτι από πρωτόπλαστους να ξέρεις μου θυμίζει
Το παραβλέπω όμως αυτό ,δεν δίνω σημασία
Για πες μου όμως στη ζωή πια βλέπεις ευκαιρία;
Μου 'γραψε ο πατέρας μου οικόπεδο στη Χίο
Και θα μπορούσα να έχτιζα εκεί ξενοδοχείο
Θα το έκανα να δούλευε χειμώνα καλοκαίρι
Από τον ΕΟΤ και την ΕΟΚ με δάνειο στο χέρι
Για πες μου πάνσοφε Θεέ δεν είναι ευκαιρία
Σαράντα μέτρα μοναχά από την παραλία;
Θα λειτουργούσε ρεστοράν και ζαχαροπλαστείο
Και μίνι μάρκετ να πουλά ενθύμια απ' τη Χίο
Για υπαλλήλους θα έπαιρνα μονάχα αδελφούς
'Δίνοντας μεροκάματα σε δυσμενής καιρούς'
Τις συναθροίσεις εναλλάξ θα παρακολουθούμε
Κι έργο θα κάνουμε σε αυτούς που θα φιλοξενούμε
Χαμένη δεν θα άφηνα να πάει η ευκαιρία
αρκεί να μου εγγυηθείς πως θα 'χει ευλογία
«Το σχέδιό σου Μανωλιό ακούγεται σπουδαίο
Αν φτιάξεις και πισίνα θα 'ναι πολύ ωραίο.
Εγγύηση μου ζήτησες αν θα το ευλογήσω
Μα το σχέδιο μαζί σου θέλω να συζητήσω
Ας πούμε πως κατάφερες να το ολοκληρώσεις,
Το έργο που 'χεις στο μυαλό και τώρα δίνεις δόσεις.
Πετυχημένος δείχνεις επιχειρηματίας
Πιστεύοντας Δικής μου πως έχεις ευλογίας
Όλο το χρόνο λειτουργεί η επιχείρησή σου
Μα κάπου εδώ εμπλέκεται και η συνείδησή σου:
Σε μέρες κοσμικών γιορτών θα πρέπει να στολίσεις
τον χώρο σου κι ανάλογα τον κόσμο να ταΐσεις
Για σκέψου τα Χριστούγεννα λόγω των ημερών
θα πρέπει να στολίσεις δέντρο στη ρεσεψιόν
Μα κι αν δεν βάλεις δέντρο με φάτνη και μωράκι
σίγουρα θα στολίσεις κλαδιά μ' άσπρο βαμβάκι
Τη μέρα εκείνη το έθιμο θυμήσου απαιτεί
Να τρώνε γαλοπούλα όλοι τους γεμιστή
Το ίδιο και το Πάσχα με σούβλες και αρνιά,
Θα θέλουν μαγειρίτσα και κόκκινα αβγά
Στη σκέψη σου διαβάζω πως βρίσκεις λογικό
Για σεφ μες την κουζίνα να έχεις κοσμικό.
Μα και το μίνι μάρκετ σκέψου τι θα πουλά
Θα έχει είδη καπνιστού και περιοδικά
Θα έχει στις βιτρίνες του χάντρες και μπλε ματάκια
Κι ίσως μικρά μαρμάρινα γυμνά αγαλματάκια.
Για σκέψου μήπως θα 'πρεπε να 'βαζες και εδώ
Άτομο που 'ναι κοσμικό αντί για αδελφό;
Παρόμοιο θα 'χεις πρόβλημα στο ζαχαροπλαστείο
Όταν σου παραγγείλουνε τούρτα των γενεθλίων
Το κόλπο όμως το 'μαθες χωρίς ενδοιασμό
Ζαχαροπλάστη μάστορα θα πάρεις κοσμικό.
Κι ίσως πιστεύεις καθαρή είν' η υπόληψη σου
Και ότι δεν συμβίβασες και την συνείδησή σου,
Μα πίσω από την πλάτη σου γελάν όλοι μαζί σου!!
Θυμήσου όταν βαφτίστηκες άγρυπνος μου 'πες θα 'σαι
Με λύπη εξακρίβωσα πως όρθιος κοιμάσαι!!
Αυτό που βλέπεις όνειρο θα γίνει εφιάλτης
Μα όταν ξυπνήσεις θάνε αργά σε άλλον θα είσαι λάτρης
Να ξεγελάσεις δεν μπορείς Θεό ούτ' αδελφό σου
Παραμυθιάζεις δυστυχώς μόνο τον εαυτό σου!!!!

Ο Ευλογημένος

Το ποίημα αυτό το έγραψα εγώ να βοηθήσω
Δε θα ‘θελα με τίποτε κάποιον να σκανδαλίσω!
Γιατί όλους σας αγαπώ, σας βλέπω σαν παιδιά μου
Και είμαι υπερήφανος για την ταπεινότητά μου!

Χρόνια πολλά υπηρετώ τον Ύψιστο Θεό μας,
Το χέρι του να ευλογεί βλέπω το σπιτικό μας.
Και σεις λοιπόν αν θέλετε να ‘χετε ευλογία,
Πάρτε με για παράδειγμα γιατί έχω σοφία!

Κι αν ζούμε σ’ έσχατους καιρούς εγώ ‘μαι ευτυχισμένος,
Γιατί πιστεύω απ’ το Θεό πως είμαι ευλογημένος!
Στο πιάνο η μία κόρη μου, η άλλη στο μπαλέτο,
Κι δυο μου γιοι είναι γιατροί, αχτύπητο ντουέτο!
Άδικα δε χαθήκανε οι ώρες στα βιβλία,
Σ’ ευχαριστώ, Ιεχωβά, αυτό είν’ ευλογία!

Χειρότερος κι απ’ άπιστο, το λέει η γραφή,
Εκείνος τα του οίκου του, που δεν τα προνοεί.
Στα λόγια αυτά ειλικρινά, εγώ δίνω σημασία,
Για αυτό πιστεύω του Θεού έχω την ευλογία!!

Μεγάλωσε η επιχείρηση, πήρα και λογιστές,
Και στο χρηματιστήριο έβαλα μετοχές.
Σ’ όμιλο μου ‘πανε να μπω επιχειρηματίες,
Το μόνο που θα έκανα, ήταν μικρές θυσίες!
Και αν στην εκκλησία μου προνόμιο δεν έχω,
Είμαι στ’ αλήθεια ταπεινός και θέσεις δεν κατέχω!

Κι ο χρόνος δεν άργησε να ‘ρθει της πρώτης της θυσίας,
Να χάσω τη συνέλευση πρέπει περιφερείας!
Συνέλευση δε θα ‘χανα με τίποτα εγώ,
Μα υπάρχει ένα συνέδριο που πρέπει να βρεθώ!
Θα γίνει μου ‘παν μάλιστα στο εξωτερικό.

Μα μόνη η γυναίκα μου συνέλευση να πάει?
Πώς να το κάνουμε αδελφέ, άσχημα αυτό χτυπάει!
Συνελεύσεις σκέφτηκα αρκετές είχαμε παρακολουθήσει,
Και πρότεινα στη γυναίκα μου να με ακολουθήσει!

Είν’ ευκαιρία μου ‘πε αυτή να πάμε διακοπές
Να συνδυάσω εύκολα, να γίνουν κι οι δουλειές.
Λατρεύω τη γυναίκα μου, είν’ ένας θησαυρός,
Τυφλά πάντα μ’ ακολουθεί, δίχως γιατί και πως!!
Πιστεύω απ’ τον Ιεχωβά αυτή είν’ ευλογία,
Ανάγκη νοιώθω απ’ την καρδιά να πω ευχαριστία!

Εφόσον με τη χάρη του παν’ οι δουλειές καλά,
Σκέφτομαι μια γενναία να δώσω συνεισφορά!

Καλά έκανα και άκουσα τι μου ’πε η γυναίκα ,
Σε συνοικία που ‘ναι «ιν» πήρα μια μεζονέτα.
300 τετραγωνικά ,με ασανσέρ και κήπο,
Μ’ απ’ τη συνάθροιση μακριά και κάπου-κάπου λείπω.

Τα έπιπλα τ’ αλλάξαμε όλα εισαγωγής,
Και άλλο σπίτι σαν κι αυτό δεν πρόκειται να δεις!
Κρύβω πως είμ’ από χωριό το παίζω Αθηναίος
Μετρά αλλιώς στους κύκλους μας, είναι γνωστό ευρέως.
Κι αν κάποτε στο σπίτι μας είχαμε πάντα σόμπα,
Τζάκι τώρα έχω χτιστό, κυκλοφορώ με ρόμπα!

Ολόμαλλα είναι τα χαλιά όλα απ’ την Περσία,
Τα μπιμπελό αλαβάστρινα, μεγάλη έχουν αξία!
Αχ Θεέ μου! Πόσο σ’ αγαπώ γι αυτήν την ευλογία!!

Είπα γω στη γυναίκα μου πως θα ‘χαμε ευλογία,
Αν κάναμε στο σπίτι μας μια επικοινωνία.
Θα ήθελα να μοιραστώ με άλλους τη χαρά μου
Και μεταξύ μας, για να δουν τα νέα υπάρχοντά μου!

Τον αδελφό με την ΒΜW που μου ‘βγαζε το μάτι,
Θέλω να δω τα μούτρα του που πήρα ΜΑΖΕRΑΤΙ.
Μα απ’την άλλη σκέφτομαι να μην τους σκανδαλίσω,
Βλέπετε είμαι ταπεινός πρέπει να ομολογήσω!

Γι’αυτό το αποφάσισα, αδελφούς δε θα καλέσω,
Δυο απ’ τους νέους γείτονες λέω να προσκαλέσω.
Κι ίσως μες τη συζήτηση να βρω μια ευκαιρία,
Δυο λόγια να πω για το Θεό, να κάνω μαρτυρία.

Και έτσι έγινε ακριβώς, περάσαμε ωραία,
με τους καινούργιους γείτονες αρχίσαμε παρέα.
Η αλήθεια είναι καπνίζανε , βρίζανε και λιγάκι,
Μα έτσι είν’ οι πλούσιοι που είναι από τζάκι!

Τη γνώμη μου για τον Θεό τη βρήκανε γελοία,
Εξέλιξης ακράδαντα πιστεύουν θεωρία.
Περίεργη μου φάνηκε όλη η ιστορία,
Θεό αυτοί δεν έχουνε, μα έχουν ευλογία…

Μέσα στα πλούτη κολυμπούν κι αυτοί, όπως κι εγώ,
Βρε λέτε να μας ευλογεί ο «Έξω από δω?»
Μόνο αυτό δε θ’ άντεχα τώρα να το πιστέψω,
Ότι ανήκει σε αυτόν τώρα να επιστρέψω…

Το χρήμα είναι αλλουνού, πλούτη και μεγαλεία,
Γι αυτό δεν είχε κι ο Χριστός στη γη περιουσία!!
Το μήνυμα ήταν απλό, μα ήμουν τυφλωμένος,
Γελά μαζί μου τώρα πια κι ο κάθε πικραμένος!

Και συ αν πιστεύεις αδελφέ πως είσ’ ευλογημένος
Στο λέω από πείρα γω πως είσαι νυχτωμένος!
«Απ’ της βελόνας την οπή», καμήλα αν περάσει,
Στο νέο σύστημα εγώ θα ζω σαν τον Ωνάση!

Ξύπνα Καημένε

Θα στήσω επιχείρηση στους έσχατους καιρούς
Που θα’ χει για πελάτες της μονάχα αδελφούς
Θα πρέπει να ’ναι ενήλικες και επαγγελματίες
Κυρίως θ’ απευθύνεται σ’ επιχειρηματίες

Στο Ιντερνέτ σελίδα θα ‘χω για να με βρουν
Ξέρω πως αρκετοί θα την επισκεφτούν
Αυτοί που είναι έξυπνοι και βλέπουνε μακριά
Σχέδια και προγράμματα θα βρουν εκεί πολλά

Αν έχουν ένα φορτηγό πως θ’ αποκτήσουν κι άλλο
Και πως το εργοστάσιο θα κάνουν πιο μεγάλο
Αν έχεις επιχείρηση πώς να την βελτιώσεις
Την εφορία έξυπνα μάθε πως θα γλυτώσεις

Τους υπαλλήλους που κρατάς πώς να τους ξεζουμίζεις
Την ανεργία εσύ συχνά να τους υπενθυμίζεις
Μάθε για τα προγράμματα τις επιχορηγήσεις
Αυτά που δίνει η ΕΟΚ για τις επιχειρήσεις

Απ’ την μιζέρια ξέφυγε μέσα σε λίγα χρόνια
Να ζούνε αξιοπρεπώς παιδιά μα και εγγόνια!
Αν σκέφτεσαι οικονομική παντού υπάρχει κρίση
Μάθε σ’ αυτό το πρόβλημα ότι υπάρχει λύση

Τις καταθέσεις σήκωσε για να ‘χουν προστασία
Σε τράπεζας λογαριασμό βάλτα στην Ελβετία
Αν θες πάλι το χρήμα σου ν’ αξιοποιηθεί
Η πιο καλή επένδυση είναι να πάρεις γη!

Σε δέκα χρόνια το πολύ θα ’χει διπλή αξία
Τη δίνεις αντιπαροχή για πολυκατοικία
Μόνο απ’ τα ενοίκια θα ζεις σαν βασιλιάς
Θα έχεις χρόνο άφθονο τον κόσμο να γυρνάς

Και συ αδελφέ που για δουλειά πήγες στη Γερμανία
Τις βαλίτσες σου ετοίμασε φεύγεις για Αυστραλία
Την ευκαιρία άδραξε να τα οικονομήσεις
Ανθίζουνε τώρα εκεί πολλές επιχειρήσεις

Και αν θα πέσεις θύμα σχολίων δυσμενών
Από σοφούς που βλέπουνε κοντά Αρμαγεδδών
Χιλιοειπωμένο σχόλιο, θέμα πολλών ετών!

Από παλιά τ’ ακούς αυτά μέσα στις εκκλησίες
Δεκαετίες πέρασαν και εικοσαετίες
Υπάρχει ακόμη ο καιρός να τα οικονομήσεις
Τους αφελείς μην τους ακούς στήσε επιχειρήσεις

Βεβαίως θα ‘ρθει ο Αρμαγεδδών και η μεγάλη θλίψη
Μα απ’ το δικό σου σπιτικό τίποτα δεν θα λείψει
Κι αν θα ‘ρθει κάποτε η στιγμή να τ’ αποχωριστείς
Και μ’ αδελφούς τα πλούτη σου όλα να μοιραστείς
Είναι απολύτως βέβαιο πως δεν θα ζοριστείς!

Γι αυτό μην είσαι οκνηρός και μεροκαματιάρης
Στήσε μια επιχείρηση αν θέλεις να γουστάρεις
Και να θες να προοδεύει η επιχείρησή σου
Άνοιξε τώρα αμέσως τον υπολογιστή σου

Η σελίδα μου στο Ιντερνέτ προς χρήση αδελφών:
www.Ξύπνα-καημένε.com