Τέλειος Δεσμός

Κάποιοι μου λέν τα ποιήματα πως είν' πολύ ωραία
Ιδίως αυτά που έχουνε της Βασιλείας νέα!
Ο στόχος ο ίδιος πάντοτε να σας ευχαριστήσω
Μα αυτό το ποίημα το 'γραψα να σας προβληματίσω

Προβληματίστηκα κι εγώ για να'μαι ειλικρινής
Σ'έναν τομέα ένοιωσα πως είμαι ελλειπής
Πρεσβύτερος αν είσαι ή διακονικός,αν είσαι ολοχρόνιος ,
Ή απλά ένας αδελφός, ή αν είσαι γένος θηλυκού δεν έχει σημασία
Τα λόγια του Ιησού Χριστού έχουν μεγάλη αξία!

Η αγάπη θα ήταν το γνώρισμα είπε στους μαθητές
Αγάπη ανυπόκριτη κι ανιδιοτελές
Αυτή ήταν η αγάπη που έδειξε ο Ιησούς
Αφήνοντας υπόδειγμα για όλους τους πιστούς.

Αγάπη δίχως όρια, φραγμούς ή απαιτήσεις,
Μα πρέπει του Ιησού Χριστού το νου να αποκτήσεις
Την ύψιστη τη θέση του που 'χε στον ουρανό
Άφησε εθελοντικά κι ήρθε στη γη εδώ

Μαρτυρικά σε ξύλο άφησε την πνοή
Αντίλυτρο το αίμα του έδωσε για ζωή
Και έτσι αποκτήσαμε ελπίδα όλοι εμείς
Για μίας ατελεύτητης, αιώνιας ζωής

Τώρα λοιπόν καλούμαστε να'μαστε μιμητές
Εφόσον λέμε του Ιησού είμαστε μαθητές
Σαφώς και δεν χρειάζεται εμεις να θυσιαστούμε
Μα με ειλικρινή καρδιά ας αναρωτηθούμε:

«Η αγάπη για τους αδελφούς που 'χουμε στην καρδιά μας,
Μήπως στ' αλήθεια χάνεται μπρος στα συμφέροντά μας?
Η αγάπη μας είν' ίδια για όλους τους αδελφούς,
ή μήπως για κάποιους έχουμε εμείς ενδοιασμούς?»

Προνόμια αν έχεις μέσα στην εκκλησία,
στα βάσανα των αδελφών δείχνεις ευαισθησία?

Αδελφούς που ζούνε μόνοι τους και νοιώθουν μοναξιά
Πόσες φορές τους κάλεσες σπίτι για συντροφιά?

Πόσο καλά γνωρίζουμε όλους τους αδελφούς,
Αν μόνο στις συναθροίσεις βρισκόμαστε μ' αυτούς?

Τα σπίτια ας ανοίξουμε μα πρώτα την καρδιά μας
Άτομα που 'ναι μόνα τους να μπουν στη συντροφιά μας

Αγάπη πρέπει να δείχνουμε για όλους τους αδελφούς
Σκεφτείτε πως αιώνια θα ζούμε με αυτούς!

Τέλειος δεσμός ενότητας η αγάπη αδελφοί
Τονίζεται αυτό συχνά μες την Αγία Γραφή
Απο την πίστη υπερτερεί, χαρίσματα και γνώση
Και απ' τον καρπό του πνεύματος η αγάπη είναι πρώτη

Μα κι απ' τις ιδιότητες της Ύψιστης Μορφής
Η αγάπη πρώτη βρίσκεται απο τις άλλες τρεις.
Κι αφού είμαστε ακόλουθοι του Γιου και του Πατέρα
Μ' αγάπη ας φερόμαστε σε όλους κάθε μέρα.

Στην 1 Κορινθίους κεφάλαιο 13 προτείνω ,
Να διαβάσουμε τα λόγια αυτά τα Θεία.
Και με το χέρι στην καρδιά ν' αυτοεξετασθούμε
ΣΑΝ ΤΕΝΕΚΕΔΕΣ ΠΟΥ ΗΧΟΥΝ μην χαρακτηριστούμε!!!

Νοερός Καθρέφτης

Τούτο το ποίημα που κρατάς στα χέρια και διαβάζεις
Είναι καθρέφτης νοερός που μέσα εσύ κοιτάζεις.
Εγώ πρώτος τον κοίταξα κι είδα τον εαυτό μου
Συγχώρα με αναφώνησα με φόβο στο Θεό μου!

Και συ μην παρεξηγηθείς αν δεις τον εαυτό σου
Μες στον καθρέφτη αφού κοιτάς θα δεις το πρόσωπό σου.
Βλέπω αδελφέ χτενίζεσαι και την χωρίστρα ισιώνεις
Και συ αδελφούλα βάφεσαι γελάς και καμαρώνεις.

Έτσι καμάρωνα κι εγώ εκεί τον εαυτό μου
Και για ψεγάδια κοίταγα να βρω στο πρόσωπό μου
Μόνο ψεγάδια πίστευα θα ‘χε το πρόσωπό μου
Τέλειο αν και ατελή είχα τον εαυτό μου.

Κι αν τούτο είν’ αμάρτημα, Θεέ μου συγχώρεσε με
Με έλεος Δημιουργέ ζητάω άλειψέ με!
Είμαι καλός Χριστιανός το ‘χω αυτό τσεκάρει
Πρόβατο ήμουν ανέκαθεν δεν ήμουνα κριάρι.

Γι αυτό και αυτοέλεγχο έκανα εγώ συχνά
Κοιτώντας τον καθρέφτη που δίνει ο Ιεχωβά.
Κι ενώ τα έβλεπα καλά όλα στον εαυτό μου
Δεν θα το έλεγα αυτό για κάποιον αδελφό μου!

Αργεί να ‘ρθει συνάθροιση αν και διορισμένος
Με τεύχη ασημείωτα, δεν είναι διαβασμένος!
Το ίδιο κι η γυναίκα του που τα γνωρίζει όλα
Με δίχως τύψεις θα ‘λεγα πως είναι κουτσομπόλα.

Ίσως αυτά που έβλεπα πράγματι να ‘χαν βάση
Μα δυστυχώς την πίστη μου είχαν επηρεάσει.
Με σκέψεις και πικρόχολα λόγια είχα αμαρτήσει
Ξεχνούσα, πνεύμα του Θεού τον είχε διορίσει!

Απέφευγα επιμελώς να ‘μαι στην συντροφιά του
Έκρινα τις παρέες του , την οικογένειά του.
Κι όμως ζητούσα απ’ τον Θεό ,σκύβοντας το κεφάλι
Δύναμη για να συγχωρώ αυτούς που είχανε σφάλλει.

Βεβαίως και μου έδινε δύναμη ο Θεός,
Εγώ όμως δεν την έβλεπα γιατί ήμουνα τυφλός!
Ενώ στο μάτι του αδελφού έβλεπα ένα χορτάρι
Μες στο δικό μου δυστυχώς υπήρχε ένα δοκάρι!

Με προσευχή στον Ιεχωβά άνοιξα τη γραφή
Του αποστόλου Παύλου διάβασα επιστολή.
«Η αγάπη θα καλύψει πλήθος αμαρτιών»
Βεβαίως και τα σφάλματα όλων των αδελφών!

Κατάλαβα πως έσφαλα για ακόμα μια φορά
Συγνώμη αμέσως ζήτησα απ’ τον Ιεχωβά!
Αυτόν που διάλεξε ο Θεός να Του αφιερωθεί
Εγώ χωρίς ενδοιασμούς του ‘κανα κριτική.

Των αδελφών τα σφάλματα εάν μας ενοχλούνε
Μήπως και μεις δεν σφάλουμε, ας αναρωτηθούμε!
Τα χίλια χρόνια ο Θεός γι αυτό θα μας τα δώσει
Τα λάθη του ο καθένας μας για να τα διορθώσει.

Αν κάποιον δεν τον συμπαθείς, τώρα αδελφέ φαντάσου
Στο νέο κόσμο του Θεού να έχεις γείτονά σου!
Μ’ όλους λοιπόν τους αδελφούς να ‘μαστε αγαπημένοι
Μεγάλη θλίψη έρχεται και τι μας περιμένει!

Ίσως αυτόν που σήμερα να μην τον συμπαθούμε
Να γίνει αιτία μια στιγμή εμείς για να σωθούμε!
Γι αυτό λοιπόν ας μοιάσουμε όλοι του Ιεχωβά
Που δεν λογίζει σφάλματα μα βλέπει την καρδιά.

Αιτία ας μην γίνουνε για να σκανδαλιστούμε
Τα λάθη κάποιων αδελφών και ας λογικευθούμε
Κι αφού είναι φαινόμενο αυτό της εποχής
Παράδειγμα επίσκοπος είπε περιοχής.

Μίλησε για σκαντζόχοιρους που ζουν σε κρύα μέρη
Τι κι αν δεν έχουν λογική διδάσκουνε εν μέρει.
Από το κρύο της νυχτιάς κάποιοι απ’ αυτούς ψοφούσαν
Μα βρήκαν μία μέθοδο και έτσι όλοι ζούσαν.

Κάνοντας έναν κύκλο σαν έπεφτε η βραδιά
Ο ένας πλάι στον άλλο κρατιόντουσαν ζεστά
Αυτό ήταν επώδυνο και πρόβλημα μεγάλο
Τ’ αγκάθια του ενός, τρυπούσανε τον άλλο!

Μα η μέρα όταν χάραζε τους έβρισκε εκεί
Ίσως να ‘χαν ματώσει, μα ήταν ζωντανοί!
Πλάσματα δίχως νόηση ξέρουν να επιβιώνουν
Μα και διδάσκουν αδελφούς το πώς να συμβιώνουν!

Σε ευχαριστούμε Ιεχωβά, με την δημιουργία
μας λύνεις κάθε πρόβλημα και κάθε απορία.
Καλά θα κάνουμε λοιπόν μη δυσανασχετούμε
Αν αγκαθάκια αδελφών λίγο μας ενοχλούνε!

Καλύτερα από αδελφούς λίγο γρατζουνισμένοι
Γιατί αν φύγουμε μακριά είμαστε πεθαμένοι!

Έργα Τέχνης

Ένα σερβίτσιο σπάνιο κρύσταλλο Βοημίας
Ήρθε στην κατοχή μου μέσω δημοπρασίας
Βιβλίο συνοδευτικό έχει που αναφέρει
Όλους τους προκατόχους του και τι αξία φέρει
Συλλεκτικό κομμάτι τριακοσιετίας
Πλέον δικής μου κατοχής τρανής χαράς αιτία.
Παρότι στοίχισε σαφώς μια περιουσία
Υπήρχε κάτι που ‘ριξε την αρχική του αξία.
Σε ένα από τα ποτήρια του πολύ κοντά στη βάση
Υπάρχει κάτι σαν λεκές, θαρρείς πως έχει σπάσει.
Καθώς αντανακλάται το φως πάνω σ’ αυτό
Το κάνει ο λεκές να φαίνεται ελαττωματικό.
Μες το βιβλίο γράφει το συνοδευτικό,
Πριν χρόνια σε τεχνίτη είχε σταλθεί ειδικό.
Σαφώς και βελτιώθηκε η ζημιά η αρχική
Μα η θαμπάδα αδύνατον να εξαφανιστεί.
Σκεφτείτε πόσο άδικο μία απροσεξία
Σε κάτι τόσο σπάνιο μείωσε την αξία!
Τώρα ίσως κάποιος να σκεφτεί δικαιολογημένα
Του ποιητή τα κρύσταλλα τι μ’ αφορούν εμένα;
Μα υπάρχει κάποιος ΠΟΗΤΗΣ συλλέκτης και αυτός
Από αυτούς που ξέρεται διαφορετικός.
Αυτός τα ελαττώματα καθόλου δεν κοιτάζει
Γιατί έχει τη δύναμη να τα επισκευάζει.
Σπάνια έργα τέχνης γι Αυτόν μοναδικά
Που όλα διαθέτουνε μυαλό μα και καρδιά.
Δεν είν’ στην κατοχή του λόγω δημοπρασίας
Μα μέσω μιας πολύτιμης λυτρωτικής θυσίας!
Με αγάπη ο Ιεχωβά ψάχνει μες την καρδιά μας
Μήπως και βρει ένα καλό μες τα ελαττώματα μας.
Κι αφού το βρει μας προσκαλεί να γίνουμε δικοί του,
Να ‘ναι πατέρας μας Αυτός ,εμείς κόρες και γιοι του.
Μας θεωρεί πολύτιμους , μας έδωσε αξία
Και μεις ανταποδίδουμε με την πιστή πορεία.
Μια νοερή εικόνα θα ήθελα εδώ,
Να δούμε με τα μάτια που έχει το μυαλό:
Μες την παλάμη του Θεού στέκεται αδελφός
Και με πανί βελούδινο τον καθαρίζει αυτός.
Έπειτα τον ελέγχει πάντα μπροστά στο φως,
Φως της αλήθειας διαυγές που λάμπει διαρκώς.
Ίσως τον καθαρίσει και δεύτερη φορά
Μπορεί τρίτη και τέταρτη μα πάντα τρυφερά.
Γι Αυτόν ο κάθε αδελφός είναι μοναδικός
Συλλεκτικό κομμάτι τον θεωρεί Αυτός.
Ο νέος κόσμος του Θεού θα είναι η κρυσταλλιέρα,
Άνθρωποι έργα τέχνης θα εκθέτονται εκεί πέρα.
Μα υπάρχει κάτι σοβαρό που πρέπει να σκεφτούμε
Και ίσως θα πρέπει όλοι μας να προβληματιστούμε.
Αλήθεια εμείς πως νιώθουμε για κάποιους αδελφούς,
Που μες τις συναθροίσεις τρεφόμαστε μ’ αυτούς;
Μήπως είμαστε πρόθυμοι μάλιστα δίχως βία
Στο να σπιλώνουμε αδελφούς μέσα στην εκκλησία;
Μια άστοχη ενέργεια μια λέξη αδελφού,
Μήπως τη μεταφέρουμε εμείς κάπου αλλού;
Ίσως να ήμασταν μπροστά κι εμείς στο σκηνικό,
Γελώντας ίσως δώσαμε δίκιο στον αδελφό.
Σκεφτείτε όμως αδελφοί αν θα ‘ταν ηθικό
Τρέχοντας σε υπεύθυνους να πούμε «το και το».
Έτσι λερώνουμε εύκολα των άλλων υπολήψεις,
Φτιάχνοντας την εικόνα μας δίχως να ‘χουμε τύψεις!
Μα αυτόν τον αδελφό εμείς που έχουμε λερώσει
Ο Ιεχωβά με αίμα Χριστού έχει εξαργυρώσει.
Με το βελούδινο πανί τον έχει καθαρίσει,
Κι απ ’της αλήθειας του το φως λάμψη του ‘χει χαρίσει!
Και τώρα ερχόμαστε εμείς με χέρια λερωμένα,
Αφήνοντας πάνω του λεκέ αδίκως εσκεμμένα!
Πως λέτε να αισθάνεται γι αυτό ο Ιεχωβά;
Μήπως να του θυμίζει κάτι από Σατανά;
Κι εκείνος ήταν κάποτε ένας απ’ τα παιδιά του
Μα χρόνια τώρα ρίχνει λάσπη στο όνομά Του.
Εάν δεν θέλουμε λοιπόν μ’ αυτόν να συγκριθούμε
Προσέχουμε τι λέμε αλλά και τι ακούμε!
Υπάρχουνε τόσα καλά στους αδελφούς να δούμε
Αν έχουν κι ένα άσχημο ας μην ασχοληθούμε!
Τα όμορφα χαρίσματα των αδελφών ας δούμε
Πτυχές του χαρακτήρα τους που ίσως μας ωφελούνε!
Επιλεγμένοι απ’ το Θεό, που ‘ναι Αριστοτέχνης
Μοναδικοί και σπάνιοι γι Αυτόν είν’ έργα τέχνης
Κι ας θυμόμαστε αδελφοί ετούτο το ρητό,
Που είναι ο επίλογος στο ποίημα αυτό εδώ
ΤΟΥΣ ΨΙΘΥΡΟΥΣ ΑΓΑΠΗΣΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ
ΜΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΝΑΝ ΨΙΘΥΡΙΣΤΗ!!

Πολύτιμοι λίθοι

Στο ποίημα αυτό θ’ αναφερθώ φίλοι μου σε πετράδια
Σε λίθους που είν’ πολύτιμοι, ζαφείρια και διαμάντια.
1.600 υπάρχουνε και πλέον ορυκτά,
μα μόνο 16 κάνουν τη διαφορά.

Αιτία είν’ η ομορφιά, χρώματα και σκληράδα,
Μέγεθος, σπανιότητα προσθέτουνε καράτια.
Ίσως και σεις γνωρίζετε κάποια από αυτά
Του πόθου αντικείμενα σαφώς για θηλυκά.

Ονομασίες άγνωστες έχουν μα και γνωστές
Θα ‘θελα να αναφερθώ σε κάποιες απ’ αυτές.
Ξεκινώ με τον τιγριόφθαλμο περίεργη ονομασία,
Έπειτα τον αμέθυστο, κρυστάλλινο χαλαζία.

Ακολουθεί ο ίασπις , τοπάζι και ζαφείρια,
Αμέσως τα επόμενα θα λεγα τα ρουμπίνια.
Νεφρίτης ο επόμενος, και ο αλεξανδρίτης,
Σπάνιος κι ίσως άγνωστος είναι ο ακουαμαρίνης.

Σειρά έχει το οπάλιον, κιτρίνης, τουρμαλίνης,
ο λίθος που μόλις θα τον δεις με στόμα ανοιχτό θα μείνεις!
Υπέροχος σε ομορφιά, χρώματα χίλια έχει
Μα το διαμάντι υπερτερεί θέση πρώτη κατέχει.

Πετρώματα πολύτιμα μα ίδιας καταγωγής,
Αφού το ταξίδι ξεκινούν στα έγκατα της γης.
Το αξιοπερίεργο όμως είναι αυτό:
πώς τα πετράδια είν’ μορφή από άνθρακα φθηνό.

Από τα σωθικά της γης , μάγμα καυτό ανεβαίνει,
Κι από πιέσεις υψηλές μορφή κρυστάλλου παίρνει.
Η χημική του σύσταση, μέταλλα γης στοιχεία,
Μα όμορφη αλλοτροπική μορφή δίνει η θερμοκρασία .

Στην επιφάνεια της γης δεν φτάνουν κατά τύχη,
Μα αφού κάνουν εξόρυξη οι αδαμαντωρύχοι.
Για να βρεθεί ένα καράτι καθαρού διαμαντιού
250 τόνοι χώματος πρέπει ν’ ανασκαφθούν

Στην αρχική του τη μορφή έχει ακαθαρσίες
Που πρέπει ν’ απομακρυνθούν με κάποιες εργασίες.
Λιθοχαράκτης λέγεται κι ίσως του πάρει μέρες
Εκείνος που θ’ ασχοληθεί να του χαράξει έδρες.

Μέσα απ’ αυτές υφίσταται διάθλαση το φως
Και δέσμη από χρώματα εκπέμπουν διαρκώς.
Μα τώρα ίσως κάποιος να μου πει και δικαιολογημένα:
Οι λίθοι οι πολύτιμοι τι μ’ αφορούν εμένα;

Αυτήν την απορία σας αμέσως θα τη λύσω
Πολύτιμους λίθους με αδελφούς αφού παραλληλίσω
Στοιχεία της γης αποτελούν τ’ ανθρώπινο το σώμα
Αφού ο Θεός τον άνθρωπο τον έπλασε από χώμα.

Κι αν είναι πλάσμα χοϊκό δεν έχει σημασία
Για το Θεό πολύτιμος κι έχει μεγάλη αξία.
Στον κόσμο ίσως να ‘τανε πολύ βαθιά χωμένος
Μ’ ακαθαρσίες κοσμικές επικαλυμμένος

Μα ο Θεός από ψηλά που είδε την καρδιά του,
Αδαμαντωρύχους έστειλε να παν’ στη γειτονιά του.
Η εξόρυξη που έγινε ήταν επιτυχής,
ίσως γιατί οι εργάτες να ήταν σκαπανείς.

Μελέτη μα και γνώση σαν επεξεργασία
Απομάκρυναν επιμελώς κάθε ακαθαρσία.
Έδρες καινούριες χάραξε πάνω του ο Θεός
Και διαθλάτε υπέροχα το Θεϊκό το φως.

Έτσι μας βλέπουν αδελφοί τα μάτια του Θεού
Ανεκτίμητα πολύτιμους μεγάλους και μικρούς
Με θησαυροφυλάκιο μοιάζει η εκκλησία
Που ανήκει στον Ιεχωβά και έχει ευλογία.

ΓΙ ΑΥΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΑΤΕ
ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΠΩΣ ΚΡΑΤΑΤΕ!

Ψεγάδια ας μην ψάχνουμε κρίνοντας αδελφούς
Γιατί έτσι ημιπολύτιμους τους θεωρούμε αυτούς!
Γνήσια αγάπη ας δείχνουμε τιμή μα και αξία
ΚΙ ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ!!!!