Της μέρας το εδάφιο διάβασα το πρωί
ο ψαλμωδός το έγραψε μιλάει για προσευχή.
Την ώρα εκείνη μήνυμα ήρθε στο κινητό μου
Να επικοινωνήσω έπρεπε με τον μεγάλο γιο μου.
Μα όσο κι αν προσπάθησα μου λέει μια φωνή
Η κλίση σας λυπάμαι δεν είναι εφικτή.
Στο νου μου πάλι γύρισε το εδάφιο της ημέρας
Την προσευχή κάθε πιστού, ακούει ο Πατέρας.
Το δίκτυο προς τον Θεό είναι ελευθερωμένο
Κι αν επικοινωνούν πολλοί δεν είναι φορτωμένο.
Σε κάθε κλίση απαντά χωρίς αμφιβολία
φτάνει αυτό να γίνεται με πλήρη την καρδία.
Σε κάθε δύσκολη στιγμή το 'χω εξακριβώσει
Αν ζητηθεί απ' το Θεό λύση Αυτός θα δώσει.
Μισθαποδότης γίνεται σ' όσους τον εκζητούν
Και όσοι τον εμπιστεύονται ποτέ δεν θα ντραπούν.
Για να υπάρχει ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας
Πρέπει ο πιστός υπόδειγμα να 'ναι ορθής πορείας.
Το φορτίο σου αν ρίχνεις κι ότι σε απασχολεί
Στο σοφό Δημιουργό σου μέσω μίας προσευχής
Έκβαση Αυτός θα φέρει και θα ανακουφιστείς.
Σκέψεις περάσανε πολλές μέσα από το μυαλό μου
Και μια σοφή ερώτηση κάνω στον εαυτό μου.
Πολλές φορές χρειάστηκε βοήθεια να ζητήσω
Μα πότε προσευχήθηκα να τον ευχαριστήσω?
Μην πεις αξία έχει μικρή ένα ευχαριστώ
Απόδειξη εκτίμησης είναι προς το Θεό.
Γι αυτό όσο αναπνέουμε ποτέ μην λησμονούμε
Με λόγια ένθερμα καρδιάς να τον ευχαριστούμε!
Επίλογος
Τα ποιήματα γίναν πουλιά, κάτασπρα περιστέρια.
Χαίρονται ελεύθερα να ζουν στον αδελφών τα χέρια.
Μην ψάξεις ποιος τα έγραψε, έπαινο μην του δώσεις,
Άλλος δίνει το χάρισμα, αίνο σ' Αυτόν να δώσεις.
Στα χέρια του τα τρυφερά άφησα την καρδιά μου,
Και 'κείνη τον ευγνωμονεί μέσα απ' τα ποιήματά μου!!
ΜΑΝΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πατέρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πατέρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Προχώρα σ΄ Αγαπώ
Το φως να χαράζει μιας νέας ημέρας
Με αξίωσε σήμερα να δω ο Θεός.
Απ’ της καρδιάς μου τα βάθη ευγνώμων του είμαι,
Γιατί ‘ναι πατέρας πολύ στοργικός.
Θυμάται την πλάση μου, πως είμαι εγώ,
Δυο χούφτες χώμα με λίγο νερό.
Με κορμί φορτωμένο αμαρτίες και πάθη,
Μα καρδιά που αγωνίζεται κόντρα στα λάθη.
Τα λόγια ακούει της προσευχής μου.
Μετρά τους παλμούς της καρδιάς της δικής μου.
Να με δει να σκοντάφτω δεν θέλει αυτός.
Στο σκοτάδι ο Λόγος του έντονο φως.
Γεμάτος στοργή καλοσύνη κι αγάπη,
Με αξίωσε σήμερα να δω ο Θεός.
Απ’ της καρδιάς μου τα βάθη ευγνώμων του είμαι,
Γιατί ‘ναι πατέρας πολύ στοργικός.
Θυμάται την πλάση μου, πως είμαι εγώ,
Δυο χούφτες χώμα με λίγο νερό.
Με κορμί φορτωμένο αμαρτίες και πάθη,
Μα καρδιά που αγωνίζεται κόντρα στα λάθη.
Τα λόγια ακούει της προσευχής μου.
Μετρά τους παλμούς της καρδιάς της δικής μου.
Να με δει να σκοντάφτω δεν θέλει αυτός.
Στο σκοτάδι ο Λόγος του έντονο φως.
Γεμάτος στοργή καλοσύνη κι αγάπη,
Καλύπτει με έλεος τα δικά μου τα λάθη
Στης ζωής τον αγώνα Αυτός με στηρίζει,
Στης σάρκας τον πόλεμο με υποστηρίζει!
Χωμάτινο σκεύος με δίχως αξία,
Μα σαν πατέρας στοργικός μου δίνει σημασία
Στη ζωή μου αξία κι ελπίδα έχει δώσει,
Γι αυτό κι εγώ σ’ Εκείνον, την έχω αφιερώσει
Δεν ψάχνει για προνόμια ,προσόντα και ικανότητες
Μα θέλει γνήσιες καρδιές με όμορφες ιδιότητες!
Το χέρι του στον ώμο μου το νιώθω σαν πονάω
Και να μου λέει στοργικά: «ΠΡΟΧΩΡΑ, Σ’ ΑΓΑΠΑΩ»!
Στης ζωής τον αγώνα Αυτός με στηρίζει,
Στης σάρκας τον πόλεμο με υποστηρίζει!
Χωμάτινο σκεύος με δίχως αξία,
Μα σαν πατέρας στοργικός μου δίνει σημασία
Στη ζωή μου αξία κι ελπίδα έχει δώσει,
Γι αυτό κι εγώ σ’ Εκείνον, την έχω αφιερώσει
Δεν ψάχνει για προνόμια ,προσόντα και ικανότητες
Μα θέλει γνήσιες καρδιές με όμορφες ιδιότητες!
Το χέρι του στον ώμο μου το νιώθω σαν πονάω
Και να μου λέει στοργικά: «ΠΡΟΧΩΡΑ, Σ’ ΑΓΑΠΑΩ»!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
