Διήγημα Ζωής

Για σένα που βαρέθηκες τα ίδια και τα ίδια
μα όμως σου αρέσουνε τα νοερά ταξίδια
σε προσκαλώ να ρθεις μαζί ,για ακόμη ένα ταξίδι
και ανεξίτηλο στο νου να δεις πως θα σου μείνει.

Θα γυρίσουμε πίσω στο παρελθόν, στο 29 περίπου Μ.Χ
Γι αυτό και αλλάξαμε ενδυμασία,
σανδάλια στα πόδια για ρούχο μανδύα.
Σε επαρχία είμαστε κοντά στην Ιουδαία
Σε δρόμο φαρδύ πλακόστρωτο βαδίζουμε παρέα.

Στην άκρη του δρόμου έμποροι πάγκους έχουνε στήσει
Το όνειρο του καθενός νωρίς να ξεπουλήσει
Η μυρωδιά μπαχαρικών διάχυτη στον αέρα
Και κάποιοι μικροπωλητές φωνάζουνε πιο πέρα.

Στην άκρη φοινικόδεντρα ωραία φυτεμένα
Τα σπίτια είναι χαμηλά με πλίνθους είν' χτισμένα
Εδώ μέσο μεταφοράς είναι τα γαϊδουράκια
Κάρα με βόδια φέρνουνε εμπόρων την πραμάτεια.

Παρότι είναι πολύ νωρίς έχει πολυκοσμία
Συνωστισμός πολλές φωνές στη διπλανή πλατεία
Μοιάζει με διαπληκτισμό κάποιων με γραμματείς
Γεμάτοι περιέργεια πήγαμε και εμείς.

Στο κέντρο ένας άνθρωπος έλεγε με πυγμή
Πως απ' τη λέπρα μόλις χθες είχε θεραπευτεί
Τους έλεγε ένας άνθρωπος ονόματι Ιησούς
Βρισκότανε στον τόπο τους και γιάτρευε πολλούς!

Τους είπε ότι κήρυττε και ήταν προσιτός
Και έλεγε πατέρας του πως ήταν ο Θεός
Κάποιος από το πλήθος καθόταν πιο μπροστά
Είπε το όνομα Ιησούς το άκουσε ξανά,
Κρασί είχε κάνει το νερό σε γάμο στην Κανά

Να μάθουν που ήταν ο Ιησούς σχεδόν ρώτησαν όλοι
Τους είπε στην Καπερναούμ μια μακρινή τους πόλη
Αμέσως ξεκίνησαν πολλοί θέλοντας να τον βρούνε
Σε άμαξα καταφέραμε και μεις να ανεβούμε.

Μετά από ώρες φτάσαμε και μεις σ' αυτήν την πόλη
Με έκπληξη είδαμε γι' αυτόν ,εκεί μιλούσαν όλοι
Ψάχνοντας για κατάλυμα εκεί κοντά να βρούμε
Να μείνουμε το βράδυ και να ξεκουραστούμε
Περάσαμε τυχαία έξω από μια οικία
Κάποιου αξιωματικού και είχε οχλαγωγία

Τον υπηρέτη του είδαμε σε κάποιους να μιλάει
Χαρούμενος τους έλεγε πως ξαναπερπατάει
Έλεγε τον θεράπευσε ο Κύριος Ιησούς
και ότι τον απάλλαξε από πόνους φοβερούς

Τα ίδια σχεδόν ακούσαμε ακόμη μια φορά
Από γυναίκα που ήτανε του Πέτρου η πεθερά
«ψηνόμουν απ' τον πυρετό, οι πόνοι ήταν φρικτοί,
Μα μόλις το χέρι μου άγγιξε είχα θεραπευτεί»

Λαχτάρα να τον δούμε είχαμε από κοντά
Μας είπαν πού θα ήταν σαν έπεφτε η βραδιά
Κινήσαμε να πάμε, κει που μας είχαν πει
Μα κάποιοι μας προλάβανε ήταν ήδη εκεί

Ο κόσμος ήταν αρκετός μα υπήρχε ησυχία
Για ώρα μίλαγε ο Ιησούς για κάποια Βασιλεία
Από τη θέση που ήμουνα μπόρεσα να τον δω,
Πως ήτανε θα ήθελα σε όλους σας να πω

Εκτός ότι μιλούσε πάντα με παρρησία
Μανδύα λινό ολόλευκο είχε ενδυμασία
Δεν είχε ύφος άρχοντα έδειχνε ταπεινός
Για όλους τους ανθρώπους ήτανε προσιτός

Το πρόσωπο του έκπεμπε γαλήνη και ηρεμία
Και η ζεστή του η φωνή θέρμη ,φιλευσπλαχνία
Στο βλέμμα του η συμπόνια ήτανε φανερή
Γι αυτόν αξία είχανε μεγάλοι και μικροί.

Μα η μέρα έφυγε γοργά και έφτασε το βράδυ
Και ξάφνου ακούστηκαν φωνές μες το βαθύ σκοτάδι
Ήταν από ανθρώπους που 'ταν απελπισμένοι
Φέραν μαζί τους συγγενείς που 'ταν δαιμονισμένοι

Εξέβαλε τους δαίμονες αμέσως ο Ιησούς
Και θεραπεία έδωσε με μιας σ' όλους αυτούς
Την άλλη μέρα ο Ιησούς πήγε στη Γαλιλαία
Για να κηρύξει και εκεί της Βασιλείας νέα

Έγειρε στο πλοιάριο λίγο να κοιμηθεί
Μα όμως ξάφνου ξέσπασε θαλασσοταραχή
Τη θάλασσα επέπληξε και επήλθε ηρεμία
Γαλήνεψαν τα κύματα υπήρξε νηνεμία

Καθώς φτάσαν απέναντι με όψη αγριεμένη
Μες απ' τα μνήματα ορμούν δύο δαιμονισμένοι
Τους δαίμονες εξέβαλε αμέσως ο Ιησούς
Σ' ένα κοπάδι γουρουνιών τους έστειλε αυτούς
Μα τα γουρούνια σε γκρεμό πέσανε και χαθήκαν
Και κάποιοι απ' αυτό το γεγονός φαίνεται πειραχτήκαν

Αφότου στην Καπερναούμ επέστρεψε ξανά
Έχοντας μαθητές μαζί άρχισε να μιλά
Τα πλήθη ακούν με θαυμασμό Πάνω του κάθε μάτι
Μα κάποιοι έναν παράλυτο φέρανε σε κρεβάτι
«Σήκω κι οι αμαρτίες σου» του είπε «συγχωρούνται»
Μα κάποιοι γραμματείς πιο κει δείξαν να ενοχλούνται

Την ώρα εκείνη άρχοντας επίσημα ντυμένος
Με δάκρυα τον προσκυνά απογοητευμένος
Είν' ο γνωστός Ιάειρος εδώ τον ξέρουν όλοι
Του λέει μάλλον πέθανε η μονάκριβή του κόρη

«Αν θέλεις έλα σπίτι μου το χέρι της ν' αγγίξεις
Ξέρω από το θάνατο μπορείς να την ξυπνήσεις»
Με βλέμμα όλο συμπόνια τον έπιασε απ' τον ώμο
«Πάμε» του λέει ο Ιησούς και βγήκανε στο δρόμο

Ακολουθώντας τον Ιησού βαδίζοντας στο δρόμο
Κάποιος μας σπρώχνει βίαια μες τον πολύ τον κόσμο
Ανάμεσα μας πέρασε μια άρρωστη κυρία
Δώδεκα χρόνια έπασχε από αιμορραγία

Του ενδύματος τα κρόσσια μπόρεσε ν' ακουμπήσει
Μα έγινε η αιτία ο Ιησούς να σταματήσει
Με βλέμμα συμπονετικό γύρισε και την είδε
«Η πίστη σου σ' έκανε καλά» φιλεύσπλαχνα της είπε

Μετά από λίγη ώρα φτάσαμε στην οικία
του άρχοντα Ιάειρου Και να η δυστυχία!
Απ' έξω έκλαιγαν πολλοί με σπαραγμό και πόνο
μέσα περάσαμε και μεις δεν μείναμε στο δρόμο.

«Μην κλαίτε» λέει ο Ιησούς «δεν πρέπει να πονάτε.
Γιατί η μικρή δεν πέθανε θα δείτε πως κοιμάται»
Κάποιοι δυσανασχέτησαν και κάτι μουρμούρισαν
Μα τον Ιησού οι δυο γονείς στην κόρη οδηγήσαν

Κοιτώντας προς τον ουρανό της άγγιξε το χέρι
Και στη ζωή απ' το θάνατο ευθύς επαναφέρει
Τη θέση πήρε η χαρά στο πριν πιο λίγο δράμα,
Μα ήτανε σαφώς για μας, το πιο μεγάλο θαύμα!

Φεύγοντας απ' το σπίτι υπήρχε οχλαγωγία
Πολλοί ρωτούσαν τον Ιησού τι είναι η Βασιλεία
Μα να! Εμπρός μας δυο τυφλοί φωνάζουν «ελέησε μας!
Κι απ' το σκοτάδι το φρικτό αν θες απάλλαξέ μας»

Αμέσως τους σπλαχνίστηκε και άπλωσε το χέρι
Στα μάτια και των δυο τυφλών το φως επαναφέρει
Του φέρανε κι έναν μουγγό που ήταν δαιμονισμένος
Σε άσχημη κατάσταση βρισκόταν ο καημένος

Αφού τον ελευθέρωσε από τον δαίμονά του,
Του 'δωσε θαυματουργικά μαζί και τη λαλιά του.
Θ' άρχιζε την επαύριο είπε περιοδεία
Να μάθουν κι άλλοι άνθρωποι Νέα της Βασιλείας

Γι' αυτό το έργο ήθελε να έχει βοηθούς
Μετά απ' το πλήθος διάλεξε ανθρώπους προσιτούς
Τα πλήθη σπλαχνιζότανε γιατί ήτανε γδαρμένα
Πρόβατα του θυμίζανε που 'χασαν τον ποιμένα

Τα θαύματα συνεχίστηκαν μα ευτυχώς για μένα
Στα τέσσερα ευαγγέλια είναι καταγραμμένα!

Τελειώνοντας το νοερό ταξίδι αδελφέ μου
Για τον Ιησού τον Βασιλιά την άποψη σου πες μου!

Διαβάζοντας θα νοιώσεις πως είσαι μαθητής του
Για πιο λόγο βαπτίστηκε, κι έδωσε τη ζωή του!
Τι προεσκίαζαν θα δεις τα τότε θαύματα του
Και η καρδιά θα σ' οδηγεί ακόμη πιο κοντά του!

Τον ΓΙΑΧ ευγνωμονούμε γι' αυτήν την εκλογή
Τον Γιο του Βασιλέα να κάνει και Κριτή.
Εύχομαι στη χιλιετή που θα 'ρθει Βασιλεία
Να 'μαστε όλοι μας εκεί να ζούμε με Ευτυχία!!!

Ρόλος Ζωής *

* (ο τίτλος δημιουργήθηκε απο τους Κώστα και Μαρία Τσίγκα!)

Ένα βιβλίο με αρχή και με τέλος,
μοιάζει να είναι η ζωή καθενός,
τι περιέχουν οι σελίδες του μέσα
γνωρίζει μονάχα αυτός κι ο Θεός.

Αμέσως μετά τη σύλληψη αρχίζει η συγγραφή του
και κλείνει σαν ο άνθρωπος αφήνει την πνοή του!

Η κάθε μέρα της ζωής είναι και μια σελίδα
δικαίωμα επιλογής η επικεφαλίδα.
Ο κόσμος όλος γύρω μας που ζει χωρίς ελπίδα
δόξα ,απολαύσεις κι υλισμό, βάζει επικεφαλιδα.

Όμως με μας τι γίνεται? Ας αναρωτηθούμε,
Τη συγγραφή καθημερνώς εμείς πως ξεκινούμε?
Όταν ξυπνάμε το πρωί αρχίζοντας τη μέρα
μήπως ξεχνάμε ευχαριστώ να πούμε στον Πατέρα?

Έχουμε ως συνήθεια την πρωινή λατρεία
ζητώντας πνεύμα άγιο μα και καθοδηγία?
Στη διάρκεια της μέρας ψάχνουμε ευκαιρία
σε άλλους να μιλήσουμε για Θεία κυριαρχία?

Η βασιλεία του Θεού αν είναι στην καρδιά μας
πρέπει να φανερώνετε απο τα σχέδια μας .
Πολλές φορές τη μέρα θα ήτανε καλό
να επικοινωνούμε συχνά με το Θεό.

Συλλογισμούς αν κάνουμε εμείς για Νέα τάξη
τότε θ' αγωνιζόμαστε να είμαστε εντάξει!
Μικροαπάτες, ψέματα και μικροαμαρτία,
πρέπει να διαγράφετε και από τη φαντασία!

Χρόνο στην ημερήσια διάταξη θα πρέπει,
για τη μελέτη της Γραφής ο Χριστιανός να έχει.
Και πριν τελειώσει η μέρα κι αλλάξουμε σελίδα
καθένας να αναρωτηθεί, απ' την TV τι είδα?

Σε ότι πούμε υπεύθυνοι είμαστε κι ότι δούμε,
για την πορεία μας αυτή μια μέρα θα κριθούμε.
Αυτό που γράφουμε λοιπόν σε τούτο το βιβλίο,
θα κρίνει αν αξίζουμε το αιώνιο βραβείο!!!

Υπόγειος Διάβαση

Σενάριο επιστημονικής θυμίζει φαντασίας
Ακέραιο άτομο να βρεις και ηθικής αξίας
Θυμίζει η ζωή λεωφόρο, ταχείας κυκλοφορίας
Που για λωρίδες έχει νόμους της αμαρτίας

Χιλιάδες κάθε μέρα τη χρησιμοποιούν
Ξέροντας πως δεν πρόκειται να μποτιλιαριστούν
Τα πάντα επιτρέπονται σ' αυτή τη λεωφόρο
Σ' όσους τη χρησιμοποιούν μα υπό έναν όρο

Στη λεωφόρο μπαίνεις απ' την αφετηρία
Μα αν μετανιώσεις δεν γυρνάς, φεύγεις μόνο ευθεία
Παρκινγκ δεν έχει ο δρόμος για να ξεκουραστείς
Ούτε υπάρχει έξοδος αν θέλεις για να βγεις

Εδώ αν θες να τρέξεις φίλε μου με διακόσια
Κανένας δεν σ' ελέγχει αν πας και μ' άλλα τόσα
Ούτε τροχαία με ραντάρ ή κάμερες ασφαλείας
Διπλώματα δεν ελέγχονται, τέλη κυκλοφορίας

Σε μέρη διαφορετικά οι λωρίδες οδηγούν
Ταμπέλες ευανάγνωστες σας προειδοποιούν
Η μια ταμπέλα γράφει πλούτος και μεγαλεία
Η άλλη ανηθικότητα και ομοφυλοφιλία
Πιο κάτω μία άλλη γράφει ειδωλολατρία
Πάθη κλοπές και μέθη διαβάζεις σ' άλλη μία

Κάποιοι απ' τη μια λωρίδα πετάγονται στην άλλη
Να φτάσουν θέλουν πρώτοι πριν έρθουνε κι άλλοι
Κάποιοι αναποφάσιστοι στην άκρη σταματάνε
Σε όλους τους προορισμούς θα θέλανε να πάνε

Μα σταματούν κι άλλοι εκεί Για άλλη όμως αιτία
Τι γράφουν οι ταμπέλες δε δίνουν σημασία
Απ' όλες τις ηλικίες και όλες τις φυλές
Μα έχουν εφοδιαστεί όλοι με τσι πι ες

Σύστημα δορυφορικό το λεν και πλοηγό
Τους κατευθύνει αλάνθαστα από τον ουρανό
Στη λεωφόρο η διαδρομή για αυτούς όλους τελειώνει
Και η φωνή του πλοηγού ευθύς ενημερώνει

Στη δεξιά λωρίδα τ' αμάξια τους ν' αφήσουν
Τη λεωφόρο απέναντι πρέπει να διασχίσουν
Στο άκουσμα της προτροπής κάποιοι ίσως φοβηθούνε
Τη λεωφόρο κάθετη πεζοί να τη διαβούνε

Μα η φωνή ακούγεται μέσα απ' το τζι πι ες
Για υπόγεια διάβαση πέρασμα ασφαλές
Κι αν λίγοι τη υπόγειο διάβαση περνούνε
Είναι η ζωή του ασφαλή δεν θα παρασυρθούνε

Πεζοί απομακρύνονται από τη λεωφόρο
Ψάλλοντας άσμα ρυθμικά που μοιάζει νικηφόρο
Τα σαρκικά τα πάθη τους έχουνε πολεμήσει
Να ζήσουνε πνευματικά έχουν αποφασίσει

Κι αν είναι ο δρόμος δύσκολος στενός και ανηφόρα
Και αν μόνο λίγα άτομα τον έχουν βρει ως τώρα
Υπάρχει κάτι εξαίσιο που τους χαροποιεί
Γραμμένο στην υπόγειο διάβαση είχαν δει

Επιγραφή διαβάσανε κι ας ήταν σκονισμένη
Μα από χέρι ανθρώπινο δεν ήτανε γραμμένη
Δεν έγραφε Αττική οδός ούτε και Εγνατία
Μα γράφει :ΠΡΟΣ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗΣ ΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Κ.α.π.η.

Ένα άλμπουμ χθες το βράδυ λίγο πριν να κοιμηθώ
Με παλιές φωτογραφίες θέλησα εγώ να δω.

Μια παλιά φωτογραφία βλέπω και χαμογελώ
Απ’ το γάμο το δικό μου τότε που ήμουνα γαμπρός

Το μαλλί πυκνό και μαύρο χαμόγελο μέχρι τα’ αυτιά
Περιμένοντας την νύφη σε μιας αίθουσας σκαλιά.

Υπολόγισα 25 χρόνια πως έχουν περάσει
Κι από την φωτογραφία ετούτη όλα πως έχουν αλλάξει.

20 κιλά επιπλέον χρόνια τώρα κουβαλώ
Το μαλλί έχει αραιώσει και έχει γίνει γκριζωπό.
Τα μεγάλα μάτια εκείνα που πετούσανε φωτιά
Τώρα έχουνε θολώσει και χρειάζονται γυαλιά.
(μεταξύ μας δυο ζευγάρια, για κοντά και μακριά)

Όταν μου έλεγαν οι φίλοι αν πηγαίνω σε γιατρό
Ρώταγα αυτός τι είναι ? φέρτε μου ένα λεξικό.
Τώρα οι γιατροί του ΙΚΑ με ‘χουν κάνει κολλητό.
Γράφτηκα για λασπόλουτρα και σε θερμά λουτρά
Μήπως κι απαλλαγώ ποτέ από τ’ αρθριτικά
Μα ότι και να κάνω εγώ, η λύση είναι μία
Η Βασιλεία του Θεού θα φέρει θεραπεία!

Μεγάλη όμως ενθάρρυνση παίρνω απ’ τη Γραφή
Καθώς διαβάζω σύντομα τι πρόκειται να ‘ρθει.

Η σάρκα του γέρου διάβασα θα γίνει σαν μωρού
Μα απορίες ήρθανε αμέσως μες το νου.

Πόσος χρόνος θα χρειαστεί,
το κάθε νεκρό κύτταρο ν’ αποκατασταθεί?
Τα άκρα που ‘χουνε χαθεί τα’ ακρωτηριασμένα
Πώς θα επανέλθουν άραγε? Με αφορά και μένα.

Το τέλειο σώμα να ‘ξερα ποια ηλικία θα ‘χει?
Πολλά βιβλία διάβασα κι όμως δεν το ‘χω μάθει.
Μα όλη τούτη η έρευνα με κούρασε πολύ
Γι αυτό και αποφάσισα να πάω μια εκδρομή.

Ελάτε αν θέλετε και ‘σεις να είμαστε παρέα
Σίγουρα θα περάσουμε πάρα πολύ ωραία!

Ετούτη εδώ η εκδρομή θα είναι νοερή
Δεν μοιάζει με εκείνες που κάνουν τα ΚΑΠΗ

Βαλίτσες να μην πάρετε ούτε και να γραφτείτε
Θέσεις υπάρχουν άφθονες και δεν θα στριμωχτείτε.

Εφόσον είστε όλοι εδώ αμέσως ξεκινάμε
Κι αφού εκδρομή πηγαίνουμε όλοι μας τραγουδάμε.

Να ‘ταν τα νιάτα δυο φορές τα γηρατειά καμία
Μα ο στιχουργός δεν γνώριζε πως λέει η προφητεία:
Τα νιάτα θα’ ναι αιώνια τα γηρατειά καμία!

Τριάντα χρόνια πέρασαν μέσα στη νέα τάξη
Και με τη χάρη του Θεού όλα έχουν αλλάξει.

Τίποτα δε θυμίζει η γη από τα περασμένα
Νέα εικόνα έχει πια σχεδόν παραδεισένια.

Μα η αλλαγή στο σώμα μας γίνεται αργά- αργά
Τα πρώτα αποτελέσματα έγιναν φανερά.
Κι άλλη ρυτίδα χάθηκε το βλέπω στον καθρέπτη
Χτενίζοντας μαύρο μαλλί που τώρα πια δεν πέφτει!

Παρατηρώ όμως και σας όλη την εκκλησία
Αστέρια γίνατε όλοι σας ταμάμ για καλλιστεία.
Όσος χρόνος χρειάστηκε ν’ ασπρίσουν τα μαλλιά
Στον ίδιο χρόνο γίναμε όλοι νέα παιδιά.

Χαθήκαν οι μύτες οι στραβές και τα στραβά τα πόδια
Και όσοι μασέλες είχανε καινούργια έχουν δόντια.

Ατέλειες στο πρόσωπο, στο σώμα έχουν χαθεί
Η φυσική η ομορφιά είναι αληθινή!
Χαμένος χρόνος όχι πια πλέον απ’ τις γυναίκες
Που αν στο σπίτι ήταν πολλές ‘θέλαν πολλούς καθρέπτες.

Ξεχάστε τα καλλυντικά, τα μείκ-απ και τα λοιπά
Τις μάσκες του προσώπου,
τέλεια θα ‘ναι η ομορφιά του καθενός ανθρώπου.
Κι αν κάποιοι σε ατύχημα είχαν ακρωτηριαστεί
Τα σώματα τους τώρα πια είναι αρτιμελή.

Αναρωτιέστε όλοι σας ποια είναι η κοπελιά
που βρίσκεται στο πλάι μου, με τα ξανθά μαλλιά,
η νύφη που περίμενα κάποτε στα σκαλιά,
ξανάνιωσε και έγινε κι αυτή όπως παλιά!

Ετούτη η εκδρομή θαρρώ τέλος ότι δεν θα ‘χει
Εφόσον ταξιδεύουμε όλοι για νέα τάξη!
Κι αν το ταξίδι είπαμε πως είναι νοερό
Το πούλμαν το πραγματικό βρίσκεται στο σταθμό.
Στο χέρι είν’ του καθενός να κλείσει μία θέση
Μα ας βιαστεί. Αργότερα, ίσως δε θα μπορέσει.
Το τέρμα στο ταξίδι μας θα ‘ναι η νέα τάξη
Μα από τώρα όλοι μας ας είμαστε εντάξει!!

Ημέρα Αποκατάστασης

Εχθές απορροφήθηκα για ώρες μελετούσα
Στην εποχή του Ιησού Χριστού θα ήθελα να ζούσα
Τα θαύματα που έκανε να βλεπα από κοντά
Μέλη που ‘ταν παράλυτα να γίνονται καλά

Αμέσως όμως σκέφτηκα πως αν μείνω πιστός
Τα ίδια θαύματα θα δω που κανε ο Χριστός
Καθώς συλλογιζόμουνα τα θαύματα αυτά
Τα βλέφαρά μου έκλεισα, ταξίδεψα μετά

Σας κάνω εγώ τα έξοδα μαζί μου για να ρθείτε
Σ’ένα ταξίδι ονειρικό γρήγορα! Μην αργείτε!
Τον προορισμό τον ξέρετε και την διαδρομή
ο χρόνος μόνο άλλαξε έχει ελαττωθεί.

Μοιάζει να είναι άνοιξη το δείχνει αυτό η φύση
Τα νέα βλαστάρια στα κλαδιά το ‘χουνε μαρτυρήσει
Η χλόη καταπράσινη μα πίσω απ’ το βουνό
Η ανατολή ηλίου κλέβει το θαυμασμό

Είναι πολύ νωρίς γι’ αυτό υπάρχει ησυχία
Βαθιά ανάσα αν πάρεις νοιώθεις την ευωδία
Μάλλον ειν’ απο άνθη που μοιάζουν μ’ ανεμώνη
Βγαίνουν κατά χιλιάδες χειμώνας σαν τελειώνει

Ο χείμαρρος που ακούγεται έχει κρύα νερά
Απο τα χιόνια που ‘λειωσαν επάνω στα βουνά
Μία λευκή αρκούδα στου χείμαρρου την άκρη
Μόλις έχει ξυπνήσει απο χειμέρια νάρκη

Ο ήλιος ξεπροβάλλει κι η μέρα ξεκινά
Μια μέρα που θα φέρει σε όλους μας χαρά
Ημέρα αποκατάστασης της σάρκας και της πλάσης
Το θαύμα αυτό με τίποτα δεν πρέπει να το χάσεις

Κάθε ημέρα στις οχτώ για πρωινή λατρεία

Στην ξύλινη την αίθουσα πάμε ,κι είν’ ευλογία
Μα σήμερα απο νωρίς ακούγονται φωνές
Κι απο βραδύς οι αίθουσες έμειναν ανοιχτές

Καθώς ζυγώνουμε κοντά στην αίθουσα Βασιλείας
Ακούγονται πιο καθαρά ύμνοι ευχαριστίας
Πριν μπούμε μες στην αίθουσα μας λύνεται η απορία
Τον λόγο που άρχισε νωρίς στον Γιαχ υμνολογία

Στον κάδο ανακύκλωσης που βρίσκεται πιο κει
Καρότσια αναπηρικά έχουνε αφεθεί
Μια στοίβα πατερίτσες και μέλη πλαστικά
Μπαστούνια που κρατούν τυφλοί ,κι είδη ορθοπεδικά

Περνώντας μες την αίθουσα μήπως και βρω μια θέση
Όρθια βλέπω έκπληκτος την αδελφή την Γεύση!
Την Χριστοδούλου όρθια την βλέπω καθώς ψάλλει!
Συγκινημένη δίπλα της κι η αδελφή Μπακάλη!

Του Στέλλιου το χέρι το δεξί σφίγγω, τον χαιρετώ!
Συνήλθε η Βαγγελίτσα, καλά είναι κι η Σμαρώ!
Κοιτώντας ασυναίσθητα το χέρι τ’ αριστερό μου
Νοιώθω ένα δάκρυ να κυλά απο το μάγουλό μου!

Τα τρία δάχτυλά μου που είχανε κοπεί
Τώρα είναι στη θέση τους και με χαροποιεί!
Ημέρα αποκατάστασης είν’ η σημερινή
Αίνοι αναπέμπονται στον Γιαχ σε ουρανό και γη!

Κάπου εδω το νοερό ταξίδι μας τελειώνει
Μα η κλεψύδρα δείχνει ο χρόνος πως ζυγώνει
Όλα ν΄ αποκατασταθούν στο νου και στο κορμί μας
και ευτυχισμένη αιώνια να είναι η ζωή μας

Γιατί το υποσχέθηκε ο Κραταιός Θεός μας
κι ας μην ξεχνάμε πως Αυτός είναι ο Δημιουργός μας!
Κι έχει λαχτάρα για να δει το έργο των Χεριών Του
Να παίρνει τέλεια μορφή, αυτός είν’ ο σκοπός του!!

Αληθινή Ομορφιά

Το ποίημα αυτό θα ήθελα να το αφιερώσω
σε μια αδελφή που η πείρα της μ’ έκανε να βουρκώσω
Βεβαίως και χαρίζεται και σ’ άλλους αδελφούς
Που υπηρετούν τον Ιεχωβά με περιορισμούς

Έμαθα πως σε λένε Μαρία αδελφή
Στα βόρεια προάστια μένεις στην Αττική
Μου είπαν πως κάποια βραδιά ψηλά παρατηρούσες
Τον έναστρο τον ουρανό και τον Θεό ρωτούσες:

Θεέ που τέλεια έπλασες τον ουρανό, τη γη,
Γιατί να βρίσκομαι εγώ σε θέση δυσμενή?
Τα λόγια σου τα άκουσε Μαρία ο Θεός
Και έκανε κάτι υπέροχο γιατί ‘ναι στοργικός!

Δεν βλέπει αυτός την ομορφιά σε ύψος, φυλή ή χρώμα,
Ούτε από το ατελές παράλυτό σου σώμα.
Μα Εκείνος είδε ποιο βαθιά κάτω απ’ το θώρακά σου
Μαρία την υπέροχη νεανική καρδιά σου!

Γι αυτό και φρόντισε Αυτός να μάθεις την αλήθεια
Και μία ελπίδα υπέροχη να έχεις μες τα στήθια
Είναι ελπίδα ζωντανή, κι αληθινή συγχρόνως
Που για να βρει εκπλήρωση πλησίασε ο χρόνος

Μα ώσπου να ‘ρθει η ποθητή, η μέρα αυτή Μαρία,
Ταξίδια κάνε νοερά μέσα στη Βασιλεία
Τα μάτια κλείσε κι άφησε το νου να ταξιδέψει
Στο Νέο Κόσμο του Θεού και θα σε γαληνέψει

Θα δεις παρέες αδελφών κάτω από πλατάνια
Νέους απ’ όλες τις φυλές με σφρίγος και ζωντάνια
Δες μια εικοστετράχρονη με φόρεμα λινό
Με μια αγκαλιά λουλούδια βγαίνει απ’ τον αγρό

Τρέχοντας φτάνει σύντομα κοντά στους νεαρούς
Μοιράζοντας λουλούδια, σε καθέναν απ’ αυτούς
Όλοι μαζί αρχίζουνε στον Γιαχ υμνολογία
Μαζί κι η εικοστετράχρονη. Τη γνώρισες Μαρία??

Το σώμα δεν θυμίζει τίποτα από το χθες
Η Βασιλεία του Θεού έκανε αλλαγές
Σαν ρούχο παλιό που φθάρθηκε και έχει πεταχτεί
Μ’ ένα καινούργιο τέλειο σώμα έχει αλλαχτεί

Τελειώνοντας το ποίημα αυτό θα πρότεινα Μαρία
Το 35 κεφάλαιο να δεις του ΗΣΑΙΑ
Αυτή είναι υπόσχεση ,Μαρία απ’ το Θεό
Γραμμένη μες το Λόγο του, για τον κάθε πιστό

Και να θυμάσαι ο Θεός είναι πάντα κοντά σου
Ακούγοντας τις προσευχές, τα λόγια τα δικά σου!
Κι εγώ προσεύχομαι γι αυτό νοιώθοντας νοσταλγία
Να ‘ρθει η αποκατάσταση ! Γοργά η Βασιλεία!