Επίλογος

Τα ποιήματα γίναν πουλιά, κάτασπρα περιστέρια.
Χαίρονται ελεύθερα να ζουν στον αδελφών τα χέρια.

Μην ψάξεις ποιος τα έγραψε, έπαινο μην του δώσεις,
Άλλος δίνει το χάρισμα, αίνο σ' Αυτόν να δώσεις.

Στα χέρια του τα τρυφερά άφησα την καρδιά μου,
Και 'κείνη τον ευγνωμονεί μέσα απ' τα ποιήματά μου!!

ΜΑΝΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καρδιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καρδιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ρόλος Ζωής *

* (ο τίτλος δημιουργήθηκε απο τους Κώστα και Μαρία Τσίγκα!)

Ένα βιβλίο με αρχή και με τέλος,
μοιάζει να είναι η ζωή καθενός,
τι περιέχουν οι σελίδες του μέσα
γνωρίζει μονάχα αυτός κι ο Θεός.

Αμέσως μετά τη σύλληψη αρχίζει η συγγραφή του
και κλείνει σαν ο άνθρωπος αφήνει την πνοή του!

Η κάθε μέρα της ζωής είναι και μια σελίδα
δικαίωμα επιλογής η επικεφαλίδα.
Ο κόσμος όλος γύρω μας που ζει χωρίς ελπίδα
δόξα ,απολαύσεις κι υλισμό, βάζει επικεφαλιδα.

Όμως με μας τι γίνεται? Ας αναρωτηθούμε,
Τη συγγραφή καθημερνώς εμείς πως ξεκινούμε?
Όταν ξυπνάμε το πρωί αρχίζοντας τη μέρα
μήπως ξεχνάμε ευχαριστώ να πούμε στον Πατέρα?

Έχουμε ως συνήθεια την πρωινή λατρεία
ζητώντας πνεύμα άγιο μα και καθοδηγία?
Στη διάρκεια της μέρας ψάχνουμε ευκαιρία
σε άλλους να μιλήσουμε για Θεία κυριαρχία?

Η βασιλεία του Θεού αν είναι στην καρδιά μας
πρέπει να φανερώνετε απο τα σχέδια μας .
Πολλές φορές τη μέρα θα ήτανε καλό
να επικοινωνούμε συχνά με το Θεό.

Συλλογισμούς αν κάνουμε εμείς για Νέα τάξη
τότε θ' αγωνιζόμαστε να είμαστε εντάξει!
Μικροαπάτες, ψέματα και μικροαμαρτία,
πρέπει να διαγράφετε και από τη φαντασία!

Χρόνο στην ημερήσια διάταξη θα πρέπει,
για τη μελέτη της Γραφής ο Χριστιανός να έχει.
Και πριν τελειώσει η μέρα κι αλλάξουμε σελίδα
καθένας να αναρωτηθεί, απ' την TV τι είδα?

Σε ότι πούμε υπεύθυνοι είμαστε κι ότι δούμε,
για την πορεία μας αυτή μια μέρα θα κριθούμε.
Αυτό που γράφουμε λοιπόν σε τούτο το βιβλίο,
θα κρίνει αν αξίζουμε το αιώνιο βραβείο!!!

Παραμυθένια Αγάπη

Οι άνθρωποι από παλιά σ' όλα τα παραμύθια
Όμορφα λόγια έλεγαν, αυτή 'ναι η αλήθεια.
Μία φορά και έναν καιρό ήταν ο πρόλογός τους
Και ζήσανε όλοι καλά γνωστός επίλογός τους!

Σαν ήμασταν μικρά παιδιά μ' αγνή καρδιά στα στήθια
Εντυπωσιαζόμασταν μ' αυτά τα παραμύθια.
Ο ήρωας πολλές φορές ίσως να 'σουν εσύ
Καβάλα σ' άσπρο άλογο, κρατούσες και σπαθί!
Έσωζες την πριγκίπισσα, σκότωνες τους κακούς
Στο γάμο σας καλέσατε όλους τους χωρικούς.

Ωραία ακουγότανε στα παιδικά αυτιά μας
Και ίσως μας συνόδευαν στ' αθώα όνειρά μας.
Μα όταν μεγαλώσαμε, σκληρή 'ναι η αλήθεια
Αγάπη κι όμορφες στιγμές, είναι στα παραμύθια!

Κι αν ζήσανε τότε καλά , σήμερα όμως δε ζούνε
Σ' ένα δελτίο ειδήσεων όλοι μπορούν να δούνε!
Δε θα 'ταν όμως όμορφο μέσα στο ποίημα αυτό
Σε καταστάσεις άσχημες εγώ ν' αναφερθώ.

Μιας εξαρχής το ποίημα αυτό θέλω να ενημερώσω
Σ' ευαίσθητους ρομαντικούς θα το αφιερώσω.
Σ' όλους εσάς που έχετε μια θέση στην καρδιά μου
Αδέλφια μου πνευματικά και οικογένειά μου!

Ανησυχίες της ζωής και των παιδιών η έγνοια
Δεν εμποδίζουν τη ζωή να 'ναι παραμυθένια.
Το μυστικό μες τη ζωή μπορείς να εντοπίσεις
Την πιο μεγάλη εντολή μαζί μας να τη ζήσεις!

Γι αυτό και ζούμε αρμονικά, δεν είναι αυταπάτη
Αιτία του Πνεύματος καρπός, της γνήσιας αγάπης!
Αγάπη στον συνάνθρωπο δίδαξε ο Χριστός
Εκτίμηση ιδιαίτερη αν είναι αδελφός.

Στα σπίτια μας ο σεβασμός φέρνει την ηρεμία
Σαν λιμανάκι που κρατά έξω την τρικυμία!
Τα τέκνα από τους γονείς λαβαίνουν νουθεσία
Μαθαίνουνε το σεβασμό από μικρή ηλικία.

Ο σύζυγος τη σύζυγο σέβεται κι αγαπά
Πως είναι σκεύος ασθενές ποτέ δεν το ξεχνά!
Μα και αυτή στον άνδρα της δείχνει υποταγή
Ξέρει καλά το ρόλο της και θα ευλογηθεί!

Αυτές είν' οι οικογένειες μες τη θεοκρατία
Θ' αποτελέσουν σύντομα μια νέα κοινωνία.
Πυρήνα αποτελούν αυτές μέσα στην εκκλησία
Γι' αγάπη θυσιαστική παίρνουν πρωτοβουλία.

Η αλήθεια είναι αδελφοί, χρειάζεται αγώνα,
Γιατί είμαστε όλοι ατελείς πλασμένοι από χώμα!
Μα μόνοι μας δεν είμαστε κι αυτό είναι καλό,
Δούλο μας έδωσε ο Θεός φρόνιμο και πιστό.

Πνευματική τροφή αυτός πλούσια μας προσφέρει
Στις συναθροίσεις τακτικά όλους μας εκπαιδεύει.
Γιατί είμαστε διαρρέοντα σκεύη και αστοχούμε
Στις διατάξεις του πιστά εμείς να ενεργούμε.

Μα είναι στοργικός Θεός την πλάση μας γνωρίζει
Ότι για κείνον κάνουμε , Αυτός αναγνωρίζει.
Εκείνος βλέπει τις καρδιές που 'χουν ευαισθησία
Τις επιλέγει στοργικά να γίνουν εκκλησία.

Ο Ιεχωβά μας διάλεξε για να 'μαστε δικοί του
Κάποιες γίνανε κόρες του και κάποιοι γίνανε γιοι του!
Σαν κοσμικοί ίσως ζούσαμε σε βούρκο και σε λάσπη
Άτομα ιδιοτελή και φορτωμένα πάθη.

Θυμάμαι κάποιους που 'ψαχναν σε όχθη ποταμού
Να βρούνε μες τη λάσπη ρινίσματα χρυσού.
Στη λάσπη όσο ήτανε δεν είχανε αξία
Μα αξίζουνε σαν κόσμημα μία περιουσία !
Εφόσον βλέπει κόσμημα ο Θεός την εκκλησία
Ας μείνουμε όλοι μακριά απ' την ακαθαρσία!

Για να 'χει τι να αποκριθεί σ' αυτόν που ονειδίζει:
ΔΕΣ! Έχω ένα λαό στη γη που τη ζωή αξίζει!
Μία ζωή αιώνια γεμάτη ευτυχία
Σε μία γη παράδεισο ,τέλεια κατοικία!

Σκεφθείτε λίγο αδελφοί της κάθε εκκλησίας,
Μέλη θ' αποτελέσουμε μιας νέας κοινωνίας.
Απ' τη χαρά το δάκρυ μας στα μάτια θα κυλήσει
Και η Αγάπη απ' την καρδιά τότε θα ξεχειλίσει.

Στον κραταιό μας το Θεό ας δώσουμε λατρεία
Γιατί αξίζει μόνο αυτός Θεία κυριαρχία!!

Δελτίο Θυέλλης

Το ποίημα αυτό το έγραψα για κάποιους αδελφούς
Που πρόωρα το όνειρο ναυάγησε γι αυτούς.
Το θέμα είναι ο χωρισμός κατά τη γνωριμία
Που φέρνει πόνο στην καρδιά όποια κι αν είναι η αιτία.

Πτυχές του χαρακτήρα καλούνται για να δουν
Στη διάρκεια του λόγου όσοι θα παντρευτούν.
Σαφώς θα ‘ναι στενάχωρο μα ίσως αναγκαίο
Να τερματίσει σύντομα κάτι που ‘δειχνε ωραίο.

Σε σας λοιπόν που βρίσκεστε σ’ αυτήν εδώ τη φάση
Σας λέω πως πάρα πολλοί την έχουνε περάσει
Αν τους ρωτήσεις θα σου πουν δεν το ‘χουν μετανιώσει,
Κι ίσως από προβλήματα πολλά έχουν γλυτώσει.

Θα πρέπει διορατικοί να είναι και οι δύο
Γιατί τα συναισθήματα θολώνουν το τοπίο
Γι αυτό ρόλο σημαντικό παίζει η ηλικία
Κι ας είναι το ζευγάρι μες τη Θεοκρατία.

Υπάρχει ένα παράδειγμα πάρα πολύ καλό
Γι αυτούς που ‘χουν βιώσει πρόσφατα χωρισμό:
Έμοιαζε με ταξίδι στον έγγαμο το βίο
Σ’ ένα νησί εξωτικό που πάει μόνο πλοίο.

Για το ταξίδι σας αυτό είχατε ετοιμαστεί,
Είχατε λογοδόσει ή αρραβωνιαστεί.
Κρατώντας το εισιτήριο πριν μπείτε μες το πλοίο
Ακούσατε ευτυχώς κι δυο, το καιρικό δελτίο.

Μιλούσε για ανέμους που θα ‘ταν ισχυροί,
Το πλοίο πως θα έβρισκε θαλασσοταραχή!
Φουρτούνα με πολλά μποφόρ καθ’ όλο το ταξίδι,
Πριν ξεκινήσετε ο καιρός το φανερώνει ήδη….

Αλήθεια θα ‘ταν λογικό κάποιος να λογαριάσει,
Πως ίσως μεσοπέλαγα ο άνεμος κοπάσει;
Οι πιθανότητες πολλές να ‘σασταν ναυαγοί
Και θα ‘ταν κρίμα κι άδικο να ‘χατε και παιδί!

Όσο κι αν είναι οδυνηρό σκεφτείτε λογικά!
Μισεί το διαζύγιο λέει ο Ιεχωβά!
Κάτι που δείχνει απ’ την αρχή πως δε θα ευδοκιμήσει,
Δεν πρέπει ο σοφός ο άνθρωπος να το καλλιεργήσει!

Αν το ταξίδι για εσάς θα χει επιτυχία
Ρόλο παίζει τι βλέπετε από τη γνωριμία.
Στο ταίρι που διαλέγεις μέτρα το χαρακτήρα,
Θυμήσου πως τα νέφη φέρνουν την καταιγίδα.

Μην πεις μετά το γάμο ότι μπορείς ν’ αλλάξεις
πτυχές του χαρακτήρα. Ειν’ βέβαιο θα κλάψεις!
Μα τώρα κι αν σας πόνεσε αυτός ο χωρισμός
Ο πόνος να ‘στε βέβαιοι είναι προσωρινός.

Από το πάθημα αυτό σίγουρα και οι δύο
Θα είστε επιφυλακτικοί πριν μπείτε σε άλλο πλοίο.
Γιατί όπως λέει κι ο λαός κάποιοι το λεν κουρκούτι
όποιος καεί απ’ τον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι!!!