Όνειρο Ήταν ...

Από ένα όνειρο άσχημο θα ΄λεγα εφιάλτη
Πετάχτηκα εχθές αργά με τρόμο απ΄το κρεβάτι
Αιτία μάλλον ήτανε ότι έφαγα αργά
Στο σπίτι κάποιου αδελφού φίλου από παλιά
Ενώ τ’ άσχημα όνειρα θέλω να τα ξεχνώ
Αυτό με σας τους φίλους μου θέλω να μοιραστώ:
Πέρα από καταπράσινα λιβάδια και βουνά
Είδα ότι βρισκόμουνα εγώ κάπου μακριά
Γκρίζος ήταν ο ουρανός κι ο αέρας μολυσμένος
Το βήμα μου έσερνα βαρύ ήμουνα κουρασμένος
Από τις έξι το πρωί για να τα βγάλω πέρα
Για να σπουδάσω τους δυο γιους τη μία θυγατέρα
Η πόλη αφιλόξενη γεμάτη φασαρία
Στους τοίχους τα συνθήματα μου προκαλούν αηδία
Οι δρόμοι όλοι άσφαλτος και γύρω μου τσιμέντα
Για δέντρα και για πράσινο δεν γίνεται κουβέντα
Οι οδηγοί στ’ αμάξια τους είν’ εξαγριωμένοι
Κι οι νεαροί τριγύρω μου αλλόκοτα ντυμένοι
Ήχος αεροπλάνων το βλέμμα μου αποσπά
Πάνε να σβήσουν πυρκαγιές επάνω στα βουνά
Τον πνεύμονα της πόλης τον έκαψαν κι αυτόν
Κίνητρο ιδιοτελές στο χέρι εμπρηστών
Ακούγονται σειρήνες ενός ασθενοφόρου
Θύμα ένα παιδάκι είπανε τροχοφόρου
Η ζέστη ανυπόφορη μα πρέπει να βιαστώ
Στο σπίτι μου να πάω και να ξεκουραστώ
Στην εργασία αύριο δεν πρέπει να αργήσω
Πως είμαι εγώ εργατικός θα πρέπει να αποδείξω
Φοβάμαι μήπως άνεργος μείνω κι αλίμονο μου
Τα έξοδα μία θηλιά που σφίγγουν τον λαιμό μου
Τη σκάλα μπρος στο σπίτι μου με κόπο ανεβαίνω
Σ’ ένα παλιό τεσσάρι με δάνειο παρμένο
Θωρακισμένη πόρτα κι ένα συναγερμό
Βάλαμε να μη πέσουμε θύμα κακοποιών

Η σύντροφός μου έστρωσε αμέσως το τραπέζι

Κι εγώ άνοιξα την τι βι ειδήσεις μήπως παίζει
Πλημμύρες και τυφώνες κι ατέλειωτοι σεισμοί
Σ’ απελπισία βρίσκονται οι άνθρωποι στη γη
σκάνδαλα διατροφικά τρομάζουν το μυαλό μας
βρέθηκε ορυκτέλαιο στο ελαιόλαδό μας
Μια είδηση με άγχωσε κι ένοιωσα δυσφορία
Μου θύμισε το χρέος μου που ‘χω στην εφορία
Δεν πρέπει να αγχώνεσαι μου λέει η κυρά
Μου θύμισε το πρόβλημα που ‘χω με την καρδιά
Μα ήδη ήτανε αργά έγινε το κακό
Βρέθηκα σε μια κλινική για να χειρουργηθώ
Πριν χάσω τις αισθήσεις μου μπορώ να θυμηθώ
Ψέλλισα στη γυναίκα μου ότι την αγαπώ
Της ζήτησα να έχει, το νου της στα παιδιά
Μην απομακρυνθούνε απ’ τον Ιεχωβά!
Προσευχηθήκαμε μαζί πριν μπω στο χειρουργείο
Η επέμβαση ήταν δύσκολη το ξέραμε κι οι δύο
Τις πεποιθήσεις μου γνωστές κάναμε στο γιατρό
Χαμογελώντας μου ‘πε να μην ανησυχώ
Μα λίγο πριν η νάρκωση με πιάσει ολικώς
Πέντε φιάλες αίμα ζήτησε ο γιατρός
Πετάχτηκα και φώναξα γιατρέ δεν θέλω αίμα……
Μα ήμουν στο κρεβάτι μου και όλα ήταν ψέμα!
Όνειρο εφιαλτικό μ’ έκανε να ξυπνήσω
Με εικόνες απ’ το παρελθόν που έτυχε να ζήσω
Σιγά ανασηκώθηκα εγώ απ’ το κρεβάτι
Γιατί ο ύπνος μου ‘φυγε και που να κλείσω μάτι
Τέσσερις είναι το πρωί η φύση ησυχάζει
Μα ξέρω από κει ψηλά κάποιος πως με κοιτάζει
Με δάκρυα Τον ευχαριστώ που επέτρεψε να ζήσω
Και την πραγματική ζωή εγώ να αποκτήσω
Το ποίημα σαν την τωρινή, ζωή κι αυτό τελειώνει
Κι η μέρα του Ιεχωβά σύντομα ξημερώνει
Γι αυτό ας αγωνιζόμαστε μεγάλοι και μικροί
Θεού βραβείο να λάβουμε αιώνια ζωή!

Στα Ρηχά του Βάλτου

Προτείνω σ’ ένα σκηνικό όλοι εμείς να μπούμε
Μέσα σε ζούγκλα νοερά για λίγο να βρεθούμε
Προορισμό τη ζούγκλα δεν είχαμε σαφώς
Αιτία που βρεθήκαμε εκεί είν’ ο καιρός
Σε καταιγίδα έπεσε μέσα τ΄ αεροπλάνο
Χτυπήθηκε από κεραυνό στη ζούγκλα από πάνω
Νοιώθουμε όλοι τυχεροί μέσα στην ατυχία
Γιατί ανθρώπινη ζωή δεν χάθηκε καμία

Κάποιοι από μας πονάνε και είναι ζαλισμένοι
Μα ευτυχώς είναι ελαφρά όλοι τραυματισμένοι
Στόχος η επιβίωση είναι του καθενός
Να βγούμε από τη ζούγκλα όσο είναι καιρός
Κρύβονται μες τη βλάστηση άγρια αρπακτικά
Μα εμείς μία ομάδα δεμένη σαν γροθιά
Σε μονοπάτι δύσβατο βαδίζουμε γοργά
Να φτάσουμε στο ξέφωτο που φαίνεται αμυδρά

Μα δυστυχώς εμπόδιο τεράστιο μπροστά
Υπάρχει ένας βούρκος με βρώμικα νερά
Αυτόν τον βούρκο όλοι μας πρέπει να τον διαβούμε
Απ’ τα νερά τα βρώμικα όλοι θα λερωθούμε
Τα βήματα μας σταθερά κι από ρηχά σημεία
Στο βούρκο δε βουλιάζουμε από απροσεξία
Εδώ θα ήτανε καλό να αναρωτηθούμε:
Δεν μας θυμίζει η σκηνή την εποχή που ζούμε?

Διασωθέντες όλοι μας από την αμαρτία
Εκείνη των πρωτόπλαστων, χάρη σε μια θυσία
Ο Γιος μας εξαγόρασε μας έδωσε ελπίδα
Που μες τη ζούγκλα της ζωής μοιάζει με ηλιαχτίδα
Ο νέος κόσμος του Θεού το ξέφωτο μπροστά μας
Θα απαλλάξει σίγουρα τ’ ανθρώπινα δεινά μας
Μα δυστυχώς στο βούρκο είμαστε αναγκασμένοι
Να ζούμε αυτόν του Σατανά αν και διασωσμένοι

Στιγμή μη χαλαρώσουμε και επαναπαυθούμε
Στο βούρκο αν βουλιάξουμε σίγουρα θα πνιγούμε!
Τα ρούχα κι αν θα λερωθούν μη στεναχωρηθούμε
Τα σώματα ας προσέχουμε μήπως και μολυνθούνε
Στο βάλτο ας βαδίζουμε στα πιο ρηχά νερά
Στο ξέφωτο το βλέμμα να ‘χουμε σταθερά!

Κρίσιμοι καιροί

Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς της κρίσης που περνάμε
Μόνοι δεν είμαστε αδελφοί αυτό μην το ξεχνάμε
Κάποιοι χάσαν το σπίτι τους κι άλλοι την εργασία
Άλλοι χάσανε και τα δυο και άλλοι την υγεία!

Σαφώς αυτή η κατάσταση όλους επηρεάζει
Μα πρέπει όμως το αύριο εμάς να μας τρομάζει;
Τι περιμένουμε αδερφοί ας αναρωτηθούμε
Μήπως συνθήκες όμορφες αύριο για να ζούμε;

Στην 2 προς Τιμόθεο τρίτον εδάφιο 1
Δίνεται η απάντηση για σένα και για μένα
Σημεία προσδιορισμού εσχάτων ημερών
Θα ‘ναι οι κρίσιμοι καιροί κι άλλων πολλών δεινών!

Καθώς το σύστημα αυτό στο τέλος του οδεύει
Θυμίζει οδύνες τοκετού έγκυο που παιδεύει.
Μα ευτυχώς σε άγνοια δεν είμαστε εμείς
Γνωρίζουμε πολύ καλά τα λόγια της γραφής

Δεν πρέπει υπερβολικά λοιπόν να ανησυχούμε
Οι προφητείες της γραφής πρέπει να εκπληρωθούνε
Πίστη ας έχουμε ισχυρή καλά εδραιωμένη
Στην Οργάνωση του Ιεχωβά στενά προσκολλημένοι

Αν λόγω οικονομικής κρίσης αγανακτούμε
Πώς θ’ αντιδράσουμε αδερφοί αλλά δεινά αν θα ρθούνε;
Τους αδερφούς παγκόσμια αν αναλογιστούμε
Λόγω της πίστης τι περνούν ίσως ενθαρρυνθούμε!

Δεκαετίες βρίσκονται μέσα στη φυλακή
Σε άθλιες συνθήκες κι όμως μένουν πιστοί
Τους πήρανε τα σπίτια τους και τα υπάρχοντά τους
Μα έμεινε αδιάρρηκτη η πίστη στην καρδιά τους!

Για το όνομα του Ιεχωβά ξέρουν πως υποφέρουν
Και τη ζωή αν χρειαστεί πρόθυμα θα προσφέρουν
Ξέρουν πως ο Ιεχωβά δεν τους εγκαταλείπει
Αναγνωρίζουν πρόσκαιρη πως είναι αυτή η λύπη!

Παράδειγμα προς μίμηση για μας όλοι αυτοί
Κι ενθάρρυνση ας παίρνουμε μέσα από τη Γραφή
Λέει στο Δευτερονόμιο 31:8
«να έχεις πάντα στήριγμα τον Ιεχωβά Θεό,
δεν θα σ’ αφήσει μόνο σου , δεν θα εγκαταλειφθείς,
γι αυτό μην νοιώσεις φόβο και τρομοκρατηθείς».

Τα γεγονότα γύρω μας, μας προειδοποιούν
Οι εξελίξεις σύντομα σε Αρμαγεδδών οδηγούν
Ας θωρακίσουμε λοιπόν την πίστη στην καρδιά μας
Κι αν χρειαστεί ας χάσουμε όλα τα υπάρχοντά μας

Η μέρα μοιάζει του Θεού να ‘ναι πολύ κοντά μας
Ας Τον εμπιστευόμαστε με όλη την καρδιά μας.
Μην μένουμε στο σήμερα με όλα τα δεινά,
Τα μάτια της διάνοιας να βλέπουν μακριά!

Το Νέο Κόσμο του Θεού ας αναλογιστούμε
Κάτω από Παραδείσιες συνθήκες πως θα ζούμε.
Υπόσχεση είναι Θεού, Αυτό μην το αγνοούμε,
Μες τις αντιξοότητες ΟΣΙΟΙ ας βρεθούμε!!!!

απο τον Μάνο Αργυρόπουλο