Ο Ευλογημένος

Το ποίημα αυτό το έγραψα εγώ να βοηθήσω
Δε θα ‘θελα με τίποτε κάποιον να σκανδαλίσω!
Γιατί όλους σας αγαπώ, σας βλέπω σαν παιδιά μου
Και είμαι υπερήφανος για την ταπεινότητά μου!

Χρόνια πολλά υπηρετώ τον Ύψιστο Θεό μας,
Το χέρι του να ευλογεί βλέπω το σπιτικό μας.
Και σεις λοιπόν αν θέλετε να ‘χετε ευλογία,
Πάρτε με για παράδειγμα γιατί έχω σοφία!

Κι αν ζούμε σ’ έσχατους καιρούς εγώ ‘μαι ευτυχισμένος,
Γιατί πιστεύω απ’ το Θεό πως είμαι ευλογημένος!
Στο πιάνο η μία κόρη μου, η άλλη στο μπαλέτο,
Κι δυο μου γιοι είναι γιατροί, αχτύπητο ντουέτο!
Άδικα δε χαθήκανε οι ώρες στα βιβλία,
Σ’ ευχαριστώ, Ιεχωβά, αυτό είν’ ευλογία!

Χειρότερος κι απ’ άπιστο, το λέει η γραφή,
Εκείνος τα του οίκου του, που δεν τα προνοεί.
Στα λόγια αυτά ειλικρινά, εγώ δίνω σημασία,
Για αυτό πιστεύω του Θεού έχω την ευλογία!!

Μεγάλωσε η επιχείρηση, πήρα και λογιστές,
Και στο χρηματιστήριο έβαλα μετοχές.
Σ’ όμιλο μου ‘πανε να μπω επιχειρηματίες,
Το μόνο που θα έκανα, ήταν μικρές θυσίες!
Και αν στην εκκλησία μου προνόμιο δεν έχω,
Είμαι στ’ αλήθεια ταπεινός και θέσεις δεν κατέχω!

Κι ο χρόνος δεν άργησε να ‘ρθει της πρώτης της θυσίας,
Να χάσω τη συνέλευση πρέπει περιφερείας!
Συνέλευση δε θα ‘χανα με τίποτα εγώ,
Μα υπάρχει ένα συνέδριο που πρέπει να βρεθώ!
Θα γίνει μου ‘παν μάλιστα στο εξωτερικό.

Μα μόνη η γυναίκα μου συνέλευση να πάει?
Πώς να το κάνουμε αδελφέ, άσχημα αυτό χτυπάει!
Συνελεύσεις σκέφτηκα αρκετές είχαμε παρακολουθήσει,
Και πρότεινα στη γυναίκα μου να με ακολουθήσει!

Είν’ ευκαιρία μου ‘πε αυτή να πάμε διακοπές
Να συνδυάσω εύκολα, να γίνουν κι οι δουλειές.
Λατρεύω τη γυναίκα μου, είν’ ένας θησαυρός,
Τυφλά πάντα μ’ ακολουθεί, δίχως γιατί και πως!!
Πιστεύω απ’ τον Ιεχωβά αυτή είν’ ευλογία,
Ανάγκη νοιώθω απ’ την καρδιά να πω ευχαριστία!

Εφόσον με τη χάρη του παν’ οι δουλειές καλά,
Σκέφτομαι μια γενναία να δώσω συνεισφορά!

Καλά έκανα και άκουσα τι μου ’πε η γυναίκα ,
Σε συνοικία που ‘ναι «ιν» πήρα μια μεζονέτα.
300 τετραγωνικά ,με ασανσέρ και κήπο,
Μ’ απ’ τη συνάθροιση μακριά και κάπου-κάπου λείπω.

Τα έπιπλα τ’ αλλάξαμε όλα εισαγωγής,
Και άλλο σπίτι σαν κι αυτό δεν πρόκειται να δεις!
Κρύβω πως είμ’ από χωριό το παίζω Αθηναίος
Μετρά αλλιώς στους κύκλους μας, είναι γνωστό ευρέως.
Κι αν κάποτε στο σπίτι μας είχαμε πάντα σόμπα,
Τζάκι τώρα έχω χτιστό, κυκλοφορώ με ρόμπα!

Ολόμαλλα είναι τα χαλιά όλα απ’ την Περσία,
Τα μπιμπελό αλαβάστρινα, μεγάλη έχουν αξία!
Αχ Θεέ μου! Πόσο σ’ αγαπώ γι αυτήν την ευλογία!!

Είπα γω στη γυναίκα μου πως θα ‘χαμε ευλογία,
Αν κάναμε στο σπίτι μας μια επικοινωνία.
Θα ήθελα να μοιραστώ με άλλους τη χαρά μου
Και μεταξύ μας, για να δουν τα νέα υπάρχοντά μου!

Τον αδελφό με την ΒΜW που μου ‘βγαζε το μάτι,
Θέλω να δω τα μούτρα του που πήρα ΜΑΖΕRΑΤΙ.
Μα απ’την άλλη σκέφτομαι να μην τους σκανδαλίσω,
Βλέπετε είμαι ταπεινός πρέπει να ομολογήσω!

Γι’αυτό το αποφάσισα, αδελφούς δε θα καλέσω,
Δυο απ’ τους νέους γείτονες λέω να προσκαλέσω.
Κι ίσως μες τη συζήτηση να βρω μια ευκαιρία,
Δυο λόγια να πω για το Θεό, να κάνω μαρτυρία.

Και έτσι έγινε ακριβώς, περάσαμε ωραία,
με τους καινούργιους γείτονες αρχίσαμε παρέα.
Η αλήθεια είναι καπνίζανε , βρίζανε και λιγάκι,
Μα έτσι είν’ οι πλούσιοι που είναι από τζάκι!

Τη γνώμη μου για τον Θεό τη βρήκανε γελοία,
Εξέλιξης ακράδαντα πιστεύουν θεωρία.
Περίεργη μου φάνηκε όλη η ιστορία,
Θεό αυτοί δεν έχουνε, μα έχουν ευλογία…

Μέσα στα πλούτη κολυμπούν κι αυτοί, όπως κι εγώ,
Βρε λέτε να μας ευλογεί ο «Έξω από δω?»
Μόνο αυτό δε θ’ άντεχα τώρα να το πιστέψω,
Ότι ανήκει σε αυτόν τώρα να επιστρέψω…

Το χρήμα είναι αλλουνού, πλούτη και μεγαλεία,
Γι αυτό δεν είχε κι ο Χριστός στη γη περιουσία!!
Το μήνυμα ήταν απλό, μα ήμουν τυφλωμένος,
Γελά μαζί μου τώρα πια κι ο κάθε πικραμένος!

Και συ αν πιστεύεις αδελφέ πως είσ’ ευλογημένος
Στο λέω από πείρα γω πως είσαι νυχτωμένος!
«Απ’ της βελόνας την οπή», καμήλα αν περάσει,
Στο νέο σύστημα εγώ θα ζω σαν τον Ωνάση!

Διπλό Σενάριο

Άνθρωπε που γεννήθηκες γυμνός στης γης το χώμα,
Που σαν θα φύγεις χώμα γης πάπλωμα θα ‘χεις στρώμα,
Αν είναι ο νους σου υγιείς κάτσε κι αναρωτήσουν,
Τι είναι αυτό που λαχταράς να έχεις στη ζωή σου?
Κάποιοι θα πουν τα χρήματα, κάποιοι περιουσία
Και κάποιοι μεγαλύτεροι να ‘χουν καλή υγεία
Αυτά ίσως θα ‘θελες και συ που ‘χεις επιθυμία
να ζήσεις την υπόλοιπη ζωή σου μ’ ευτυχία.
Μα αν αυτά είναι το κλειδί για να ‘χουμε ευτυχία,
δεν θα τ’ ανέφερε ο Ιησούς σε κάποια ομιλία?
Τον άρτο τον επιούσιο είπε στους μαθητές
Πως πρέπει μόνο να ζητούν μέσα απ’ τις προσευχές
Λέτε λοιπόν οι μαθητές να ‘ταν δυστυχισμένοι?
Που ακολουθούσαν τον Ιησού ,να ‘ταν μετανοιωμένοι?
Ίσως σκεφτείς δεν έχουνε σχέση οι εποχές
Σαφώς σήμερα υπάρχουνε μεγάλες διαφορές
Γι αυτό αν θες στο σήμερα να κάνεις κάποιες σκέψεις
Από σενάριο διπλό ένα να επιλέξεις:
Στο Ένα σενάριο εσύ επιχειρηματίας
Απολαμβάνεις τους καρπούς κάποιας επιτυχίας
Λογαριασμούς σε τράπεζα έχεις της Ελβετίας
Πιστεύεις προϋπόθεση είναι της ευτυχίας
Ταξίδια επαγγελματικά σε Ευρώπη και Ασία
Μακριά από την οικογένεια μα λες είναι θυσία
Έγραψες στο κολλέγιο τα δύο τα παιδιά σου
Και πήρες μία οικιακή, βοηθό για την κυρά σου
Σε ακριβή περιοχή πήρες μια κατοικία
Που όμως επιβάλλεται να έχει προστασία
Σεκιούριτι προστατεύουνε την οικογένεια σου
Πήρες και ειδικό φρουρό για την ασφάλειά σου
Μα η ηλικία η τρυφερή χάνεται απ’ τα παιδιά σου
Μα εσύ είσαι πολυάσχολος πνιγμένος στη δουλειά σου
Ούτε αυτά σε χαίρονται ούτε και συ αυτά
Κοιμούνται όταν έρχεσαι πτώμα απ’ τη δουλειά
Αραιά και που μια Κυριακή, για αυτά ίσως διαθέσεις
Εάν δεν βγεις για φαγητό ή για δημόσιες σχέσεις
Μα κάθε καλοκαίρι, εσύ έχεις φροντίσει
Μαζί οι οικογένεια για να παραθερίσει
Μία εβδομάδα ολόκληρη γυναίκα και παιδιά
Ταξίδι ίσως κάνετε σ’ εξωτικά νησιά

Μα και εκεί το κινητό θες να σ’ ενημερώνει

Που έκλεισε ο Ντάουν Τζών κάτι που σε αγχώνει
Οι μέρες λίγες που περνάς καλά με τα παιδιά σου
Μα δυστυχώς ο νους σου, βρίσκεται στη δουλειά σου
Κι έτσι περνούν βδομάδες, οι μήνες και τα χρόνια
Και ανακαλύπτεις στα μαλλιά, νωρίς τα πρώτα χιόνια
Και να! Τα αγχολυτικά, της πίεσης τα χάπια
Φάρμακα για να κοιμηθείς γέμισαν τα ντουλάπια
Τ’ άσχημα όμως σίγουρα δεν ήρθανε ακόμα
Βλέπω να προσλαμβάνεις γιατρό και νοσοκόμα!
Στην ησυχία ίσως, κάποτε του μυαλού σου
Να κάνεις αυτοκριτική σκληρή του εαυτού σου
Σαφώς πετυχημένος επιχειρηματίας
Μα οικτρά αποτυχημένος στο θέμα ευτυχίας
Στο Άλλο το σενάριο ζήτησες συνοικία
που λίγοι θα τη ζήλευαν σε μονοκατοικία.
Το σπίτι είναι πολύ παλιό αν και ανακαινισμένο
μωσαϊκό στο πάτωμα καλά διατηρημένο.
Αγώνας επιβίωσης αρχίζει απ’ τις έξη
νωρίς για μεροκάματο ο ήλιος πριν να φέξει.
Ένα μικρό αυτοκίνητο σχεδόν δεκαετίας
στοιχείο περιουσιακό είν’ της οικογενείας.
Τετραμελή οικογένεια τα έξοδα πολλά
για λίγες ώρες το πρωί δουλεύει κι η κυρά.
Τ’ απόγευμα με την κυρά στον κήπο σας θα βγείτε
κάτω απ΄ την κληματαριά έναν καφέ θα πιείτε.
Όπως κάθε απόγευμα παίζεις με τα παιδιά σου
Κυνηγητό, κι αν κουραστούν τρέχουν στην αγκαλιά σου.
Ο ήλιος πριν να πέσει ποτίζεις τα λουλούδια
και σιγοψιθυρίζεις κάποια παλιά τραγούδια.
Το τσίπουρο είναι έτοιμο στο πιάτο κι ο μεζές
και ήδη απ΄ το μπάρμπεκιου άρχισαν οι οσμές.
Θα έχετε απόψε συντροφιά ζευγάρι με παιδάκια
τέλειωσες με το πότισμα και ψήνεις τα σουβλάκια.
Χαρούμενη θα κλείσει ακόμη μια βραδιά
ευχαριστώντας τον Θεό που είσαστε καλά.
Σεναρίων συμπέρασμα με δίχως ειρωνεία:
Δεν φέρνουν απαραίτητα τα πλούτη ευτυχία Μα…,
ΣΤΑ ΠΙΟ ΑΠΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΥΛΟΓΙΑ!!

Εμίρης ο Κακομοίρης ...

Μια παροιμία λαϊκή που μου ήρθε στο μυαλό,
μια μέρα καθώς ξύπνησα θα ‘θελα να σας πω.
Καρβέλια ονειρεύεται λέει ο πεινασμένος,
Ακούστε τώρα όνειρο που είδα ο καημένος.
Είδα πως ήμουν άραβας ίσως και Σαουδάραβας, και ζούσα στο Ντουμπάι ,
στη φτώχια και στα βάσανα πως είχα πει γκουντμπάι!
Κροίσος είδα πως ήμουνα, είχα ξενοδοχεία,
Ζάμπλουτος και αμύθητη είχα περιουσία
Με ελικοδρόμιο έπαυλη κατείχα στο Μπαχρέιν
Μέρος που ζουν εφοπλιστές ελεύθεροι κι ωραίοι!
Στου ονείρου μου το πλάνο δεν είδα την κυρά μου,
«Κορίτσια όμως εξωτικά» ήταν η συντροφιά μου.
Θα ‘κανα κρουαζιέρα σεόμορφα νησιά
Πρώτα στου Σολομώντος, Κανάρια μετά.
Το ολοκαίνουριο μου γιότ, δώρο από Σεΐχη,
Για το ταξίδι έτοιμο ήταν να ξεκινήσει….
Ετούτη η κρουαζιέρα ήτανε όνειρο μου
Μα ξάφνου ήχος ακούγεται από το κινητό μου.
Δεν ήτανε τηλέφωνο, ήταν το ξυπνητήρι
Να μου θυμίσει «για δουλειά σήκω ρε κακομοίρη»!
Βρε που να πάει στην ευχή λέω στον εαυτό μου
Πολύ μικρή διάρκεια είχε το όνειρό μου!
Στη διαδρομή για τη δουλειά σκεφτόμουν τ’ όνειρό μου
Γελώντας, που είδα άραβα εγώ τον εαυτό μου!
Αιτία το ντοκιμαντέρ που είχα δει στο ΣΚΑΙ
Γι’ Άραβες και Σεΐχηδες που ζούνε στο Ντουμπάι.
Το όνειρο μου με έκανε να αναρωτηθώ:
Τι θεωρώ πολύτιμο μες τη ζωή εγώ;
Υγεία δόξα το Θεό υπάρχει σχετική,
Έχω και μεροκάματο, η αλήθεια είναι αυτή.
Τρία παιδιά και η σύντροφος μες τη Θεοκρατία,
Για μένα ανεκτίμητη είναι περιουσία.
Μα και για φίλο καρδιακό χρόνια δοκιμασμένο
Στοιχείο περιουσιακό θα δήλωνα τον Πέγιο!
Το ίδιο όμως ισχύει και για τους αδελφούς μου,
Αυτούς που με γνωρίζουνε και για τους άγνωστούς μου.
Κι αν στην Ε9 δεν είναι δηλωμένοι,
Μέσα στα φίλα της καρδιάς είν’ καταχωρημένοι.
Κι αν δεν έχω έπαυλη στα Αραβικά εμιράτα,
Έχω μία φιλόξενη για αδελφούς ταράτσα!
Μα εκείνο το πολυτελές το γιοτ στο όνειρό μου,
Αλήθεια δεν κατάφερε να βγει απ’ το μυαλό μου.
Γι αυτό και η γυναίκα μου που τόσο μ’ αγαπά,
Βαρκούλα από τα Τζάμπο μου πήρε με κουπιά!
Κι αν δεν χωράω μέσα κι απ’ έξω περισσεύω,
Πάλι βγάζω τα γούστα μου, με πετονιά ψαρεύω.
Ένα είναι το συμπέρασμα, τα όνειρα παραμύθια,
Το μάτι είναι αχόρταγο αυτή είναι η αλήθεια!