Επίλογος

Τα ποιήματα γίναν πουλιά, κάτασπρα περιστέρια.
Χαίρονται ελεύθερα να ζουν στον αδελφών τα χέρια.

Μην ψάξεις ποιος τα έγραψε, έπαινο μην του δώσεις,
Άλλος δίνει το χάρισμα, αίνο σ' Αυτόν να δώσεις.

Στα χέρια του τα τρυφερά άφησα την καρδιά μου,
Και 'κείνη τον ευγνωμονεί μέσα απ' τα ποιήματά μου!!

ΜΑΝΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Το Δίχτυ

Σ' ένα πενθήμερο ρεπό που 'χα απ΄τη δουλειά μου
Για Αθήνα εγώ ταξίδεψα που 'ν η γενέτειρά μου
Η μέρα ήτανε καλή σαν τη διάθεσή μου
Στ'αμάξι πίσω τα παιδιά και δίπλα η καλή μου

Περνώντας απ' τα Τέμπη κοιτάξαμε ψηλά
Μας προκαλέσαν δέος τ' απόκρημνα βουνά
Προσέξαμε πως βάλανε δίχτυ μεταλλικό
Στο δρόμο περιμετρικά, δίπλα απ' το βουνό

Κατολισθήσεις βράχων εκεί να σταματάνε
Τ' αμάξια με ασφάλεια το δρόμο να περνάνε
Θα ταν αλήθεια τραγικό να καταπλακωθεί
απο τα βράχια κάποιος που πέρναγε απο κει!

Κι αν δεν χτυπήσει ο ίδιος και είναι υλικές,
απο τις πέτρες που 'πεσαν στ΄αμάξι οι ζημιές,
αδοξα θα τελείωνε στην κοιλάδα των Τεμπων,
το ταξίδι κάποιων ,σκέφτηκα, αμέριμνων οδηγών.

Πλέον μοιάζει το πέρασμα να είναι ασφαλή
παρόλα αυτά ο κίνδυνος πάντα καραδοκεί.
Είναι στενός ο δρόμος κι έχει πολλές στροφές
Οι μπάρες δείχνουν κάποιοι πως χτύπησαν σ' αυτές!

Το όριο ταχύτητας δεν πρόσεξαν αυτοί
Για μια στιγμή μονάχα, μα ήταν αρκετή
Εφόσον αναγκαστικά περνάμε απο κει
Χρειάζεται ιδιαίτερη απο όλους προσοχή.

Θα έλεγα πως μοιάζει αυτή η διαδρομή
Με την πορεία των πιστών σε τούτη τη ζωή
Όλοι μας ταξιδεύουμε μ'έναν προορισμό
Προσεκτικά κινούμαστε σε δρόμο ολισθηρό

Στους νόμους που τεθήκανε απ' τον Δημιουργό μας
Το βλέμμα προσηλώνουμε όπως και το μυαλό μας
Φρόνιμος δούλος και Πιστός, δίχτυ έχει απλώσει
Τον όσιο από συντριβή θέλει να τον γλυτώσει!

Στις συναθροίσεις ανελλιπώς ,έργο και προσευχή
Κάνουνε την πορεία μας σαφώς πιο σταθερή
Η προσμονή της άφιξης για μας και τα παιδιά μας
Στο Νέο κόσμο του Θεού, φλόγα μες την καρδιά μας!

Κρατήστε το τιμόνι στη Θεϊκή οδό
Σκεφτείτε το ταξίδι αυτό δεν έχει γυρισμό
Αυτά που πίσω αφήσατε απ' τον καθρέφτη δείτε
Είναι ότι απορρίψατε και δεν τα νοσταλγείτε!

Πολλοί λόγω ατέλειας θα κάνουν κουταμάρες,
μα κάποιος νοιάστηκε γι αυτούς και έχει βάλει μπάρες!
Οσοι στο τέρμα φτάσουνε θα είναι ευτυχισμένοι
Τόσο οι αγραντζούνιστοι μα κι οι γραντζουνισμένοι!