Επίλογος

Τα ποιήματα γίναν πουλιά, κάτασπρα περιστέρια.
Χαίρονται ελεύθερα να ζουν στον αδελφών τα χέρια.

Μην ψάξεις ποιος τα έγραψε, έπαινο μην του δώσεις,
Άλλος δίνει το χάρισμα, αίνο σ' Αυτόν να δώσεις.

Στα χέρια του τα τρυφερά άφησα την καρδιά μου,
Και 'κείνη τον ευγνωμονεί μέσα απ' τα ποιήματά μου!!

ΜΑΝΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΥΤΟΕΞΕΤΑΣΗ






                                       Κάθε τέλος του έτους κάνω, στη ζωή μου απογραφή
Τι υπάρχει στην καρδιά μου, από όσα έχω διδαχτεί
Στης καρδιάς μου το ταμείο, ποια είν’ τα συν και ποια τα μείον.
Κάνω απολογισμό, όσιος αν ήμουν σ’ όλα στον Ιεχωβά Θεό.
Πόσες ώρες μες το έτος μίλησα με παρρησία,
για του Γιαχ του Βασιλέα, τη λυτρωτική θυσία.
Απ’ τους στόχους που ‘χα βάλει, πόσους έχω επιτύχει?
Προσπάθησα αξιόλογα ή  τ’  άφησα στην τύχη?
Αν συναθροίσεις έχασα ποια ήταν η αιτία?
Μόνο για λόγους σοβαρούς είναι δικαιολογία.
Στα αδύνατα σημεία μου που είχα επισημάνει,
στην περσινή  απογραφή, αλήθεια τι έχω κάνει?
Φρόντισα να ‘μαι ενεργό μέλος στην εκκλησία,
ή  μήπως  μες τους αδελφούς ήμουν μια παρουσία?
Εάν ακούσουν τ’ όνομα μου, οι αδελφοί πως αντιδρούν?
Έχω την εκτίμηση τους, ή μήπως δυσανασχετούν?
Η πνευματική μου πρόοδος φέτος τι έχει γίνει?
Πορεία είχε ανοδική, ή στάσιμη έχει μείνει?
Εάν του Θεού το θέλημα είναι το μέλημα μου,
το δείχνουνε οι  πράξεις μου πως είναι στην καρδιά μου?
Ποια γνώμη έχουν τα μέλη, της οικογένειας μου,
όσον αφορά τους τρόπους, της συμπεριφοράς μου?
Εάν αύριο ξεσπούσε, λέω, ο Αρμαγεδδών,
την μέρα  την επόμενη θα ήμουνα παρών?
Ποιους λόγους θα  ‘χει ο Θεός, να με διαφυλάξει?
Ως δούλο του που θα ‘θελε, να ζει στη νέα τάξη?
Αν και αυτή η εξέταση είναι προσωπική,
Θαρρώ για τον καθένα μας είναι σημαντική!
Κι αυτό γιατί η πρόοδος ποτέ δεν σταματά,
να αυξάνουμε σε πίστη θέλει ο Ιεχωβά!
Έτσι γινόμαστε άγρυπνα μέλη στην εκκλησία,
και θα ‘χουμε του Ιεχωβά σαφώς την ευλογία!