Επίλογος

Τα ποιήματα γίναν πουλιά, κάτασπρα περιστέρια.
Χαίρονται ελεύθερα να ζουν στον αδελφών τα χέρια.

Μην ψάξεις ποιος τα έγραψε, έπαινο μην του δώσεις,
Άλλος δίνει το χάρισμα, αίνο σ' Αυτόν να δώσεις.

Στα χέρια του τα τρυφερά άφησα την καρδιά μου,
Και 'κείνη τον ευγνωμονεί μέσα απ' τα ποιήματά μου!!

ΜΑΝΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Η Αγία Γραφή

Σαν το λυχνάρι τη νυχτιά Φάρος σε τρικυμία
Μες στο σκοτάδι της ζωής Λάμπει Γραφή Αγία.
Θεόπνευστο βιβλίο εσύ Λόγια Θεού περιέχεις
Αμύθητοι είναι οι θησαυροί Που στις σελίδες έχεις.

Τέλειος είσαι οδηγός Για όλα δίνεις λύση
Χαρά,γαλήνη νιώθει αυτός Που θα σε μελετήσει.
Βιβλίο, λεν ’ φιλόσοφοι Είσαι απαρχαιωμένο
Απ’ το Θεό δε δέχονται Πως είσαι συ γραμμένο.

Οι απόπειρες απέτυχαν Για να σ’εξαφανίσουν
Αυτό ήταν θέλημα Θεού Πρέπει ν’αναγνωρίσουν.
Το πώς προήλθε ο άνθρωπος Δίνεις πληροφορίες
Και μέσα στις σελίδες σου Γράφτηκαν προφητείες

Μες στη Γραφή το διάβασα Τ’όνομα του Θεού
Ιεχωβά πως λέγεται Κυρίαρχος παντού.
Διάβασα επίσης βασιλιά Πως έχεις διορίσει
Τους ουρανούς μα και τη γη Μ’αυτόν θα καθαρίσει.

Εάν προκύψει πρόβλημα Θεσ’το με προσευχή
Τη λύση, την απάντηση Παρέχει η Γραφή.
Μετάφραση στη δημοτική Έχουμε τη Γραφή μας
Σε όλους κατανοητή Και στο μικρό παιδί μας.

Σ’ευγνωμονούμε Ιεχωβά Είναι προνόμιό μας
Ο Λόγος σου ο Άγιος Να ‘ναι στο σπιτικό μας!!